| Teresa Roszkowska | |
Tablica pamiątkowa na Saskiej Kępie w Warszawie |
|
| Imiona i nazwisko | Teresa Roszkowska |
| Data i miejsce urodzenia | 23 listopada 1904, Kijów |
| Data i miejsce śmierci | 25 października 1992, Warszawa |
| Dziedzina sztuki | malarstwo, scenografia |
Teresa Roszkowska (ur. 23 listopada 1904 w Kijowie, zm. 25 października 1992 w Warszawie) – polska scenograf i malarka.
W Warszawie studiowała w Konserwatorium Muzycznym (w klasie fortepianu) i jednocześnie w Szkole Sztuk Pięknych (u Tadeusza Pruszkowskiego). Od 1930 organizowała wystawy indywidualne własnych prac, które miały miejsce m.in. w Paryżu (1930), Genui (1931), Brukseli (1935), Bostonie, ponownie w Paryżu w 1937 (gdzie zdobyła Grand Prix sztuki dekoratorskiej), brała też udział w licznych wystawach w kraju.
W latach 1934-1936[1] studiowała w scenografię w Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej. Jako scenograf współpracowała z Leonem Schillerem, Aleksandrem Zelwerowiczem czy Edmundem Wiercińskim. Początkowo pracowała w Teatrze Ateneum w Warszawie, w 1936 związała się z Teatrem Polskim w Warszawie. W sezonie 1938-1939 została etatowym scenografem w tej placówce.
Od 1938 roku pracowała pracowała sporadycznie przy produkcji filmów[1].
W okresie okupacji współpracowała z podziemiem artystycznym, m.in. zorganizowała w swoim mieszkaniu zebranie ludzi teatru z udziałem Jarosława Iwaszkiewicza. Po wojnie kontynuowała współpracę z Edmundem Wiercińskim, w tym w 1946 przy sztuce Elektra wystawionej w Teatrze Wojska Polskiego w Łodzi. W 1978 opracowała Zemstę reżyserowaną przez Kazimierza Dejmka.
Wystawiała także ponownie swoje prace malarskie, głównie w latach 60. i 70. Po 1978 roku poświęciła się wyłącznie malarstwu[1].
W 1992 została zamordowana w swoim domu na Saskiej Kępie.