Thomas Morgenstern

Thomas Morgenstern
Data i miejsce urodzenia	30 października 1986 Spittal an der Drau Austria
Klub	SV Villach
Wzrost	184 cm
Przydomek	Morgi
Debiut w PŚ	29 grudnia 2002 w Oberstdorfie (9. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ	29 grudnia 2002 w Oberstdorfie (9. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ	11 stycznia 2003 w Libercu (1. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ	11 stycznia 2003 w Libercu
Debiut w reprezentacji	2002
Rekord życiowy	232 m na Letalnicy w Planicy (19 marca 2011)
Pierwszy trener	Heinz Kuttin (od 2008 jest jego trenerem indywidualnym)
Trener kadry	Alexander Pointner (od 2004)
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie Złoto 2006 Turyn Skocznia K-125 indywidualnie Złoto 2006 Turyn Skocznia K-125 drużynowo Złoto 2010 Vancouver Skocznia K-125 drużynowo Mistrzostwa świata Złoto 2005 Oberstdorf Skocznia K-90 drużynowo Złoto 2005 Oberstdorf Skocznia K-120 drużynowo Złoto 2007 Sapporo Skocznia K-120 drużynowo Złoto 2009 Liberec Skocznia K-120 drużynowo Złoto 2011 Oslo Skocznia K-95 indywidualnie Złoto 2011 Oslo Skocznia K-95 drużynowo Złoto 2011 Oslo Skocznia K-120 drużynowo Srebro 2011 Oslo Skocznia K-120 indywidualnie Brąz 2007 Sapporo Skocznia K-90 indywidualnie Mistrzostwa świata w lotach Brąz 2004 Planica drużynowo Brąz 2006 Tauplitz indywidualnie Złoto 2008 Oberstdorf drużynowo Złoto 2010 Planica drużynowo Złoto 2012 Vikersund drużynowo Mistrzostwa świata juniorów Złoto 2003 Sollefteå indywidualnie Złoto 2003 Sollefteå drużynowo Złoto 2004 Stryn drużynowo Srebro 2004 Stryn indywidualnie
Inne nagrody
Puchar świata w skokach Kryształowa kula 2007/2008 Kryształowa kula 2010/2011 3. miejsce 2009/2010 Puchar świata w lotach 3. miejsce 2010/2011 Turniej Czterech Skoczni 1. miejsce 2010/2011 2. miejsce 2011/2012 2. miejsce 2007/2008 3. miejsce 2004/2005 Turniej Nordycki 1. miejsce 2006 3. miejsce 2010 Letnie Grand Prix 1. miejsce 2003 1. miejsce 2007 3. miejsce 2005 Turniej Czterech Narodów 1. miejsce 2007 2. miejsce 2010 Lotos Poland Tour 1. miejsce 2011
Multimedia w Wikimedia Commons
Thomas Morgenstern w Wikicytatach

Thomas Morgenstern (ur. 30 października 1986 w Spittal an der Drau) – austriacki skoczek narciarski, trzykrotny mistrz olimpijski, pięciokrotny mistrz świata, dwukrotny mistrz świata w lotach, trzykrotny mistrz świata juniorów. Dwukrotny zdobywca Pucharu Świata 2007/2008 oraz 2010/2011. Zwycięzca 59. Turnieju Czterech Skoczni (sezon 2010/2011).

Życie prywatne

Thomas pochodzi ze sportowej rodziny. Jego dziadek był skoczkiem narciarskim, a wujek Alois zdobył siódme miejsce na igrzyskach olimpijskich w 1976 roku w slalomie. Ojciec także uprawiał narciarstwo. Thomas ma dwie starsze siostry, Christinę i Verenę.

Morgenstern posiada także licencję pilota, z którą wiąże nadzieje po zakończeniu kariery sportowej. Jego ulubionymi wykonawcami są Basshunter oraz Summoning - austriacki zespół black metalowy. Z wyznania jest agnostykiem.

Przebieg kariery

Sezon 2002/2003

Puchar Kontynentalny - 18. miejsce

W grudniu 2002 Thomas zadebiutował w rozgrywkach Pucharu Kontynentalnego w Lahti, zajmując drugie, a następnie pierwsze miejsce. Tydzień później odniósł podwójne zwycięstwo na skoczni dużej w czeskim Libercu, ustanawiając rekord czeskiego obiektu, uzyskując odległość 139 metrów. 380 pkt, które zgromadził w 4 startach wystarczyły na zajęcie 18. pozycji.

Turniej Czterech Skoczni - 10. miejsce

Po świetnych występach w Pucharze Kontynentalnym Morgenstern dostał szanse startu w zawodach wyższej rangi. Nie zmarnował jej, już w swoim debiucie w Oberstdorfie zajął 9. miejsce. W Garmisch-Partenkirchen był 25. W austriackiej części turnieju spisał się dobrze, zajmując 12. miejsce w Innsbrucku. Konkurs w Bischofshofen zakończył na szóstej pozycji, co pozwoliło mu wskoczyć do czołowej dziesiątki turnieju.

Puchar Świata - 20. miejsce

Po zaskakująco udanym Turnieju Czterech Skoczni Morgenstern zaskoczył jeszcze bardziej wygrywając niespodziewanie konkurs w Libercu. Był to dopiero jego piąty start w zawodach tej rangi. Potem pojechał na zawody do Zakopanego, gdzie zajął 7. i 12. pozycję. Potem nastąpiła przerwa w jego startach i powrócił dopiero w Turnieju Nordyckim. W swoim debiucie na mamuciej skoczni w słoweńskiej Planicy zajął dziewiąte i ósme miejsce. Sezon zakończył na 20. pozycji w klasyfikacji generalnej.

Mistrzostwa świata juniorów - 1. miejsce

Na mistrzostwa jechał jako faworyt i nie zawiódł. Austriak triumfował zarówno w konkurencji indywidualnej, wyprzedzając Roka Benkoviča i Jana Mazocha oraz drużynowo wraz z Manuelem Fettnerem, Christophem Stricknerem i Rolandem Müllerem.

Mistrzostwa świata - 16. miejsce

Podczas mistrzostw w Predazzo Morgenstern wystąpił tylko na skoczni o punkcie K - 95 m. W swoim debiucie w imprezie tak wysokiej rangi zajął 16. pozycję po skokach na 95,5 i 96,5 m.

Turniej Nordycki - 9. miejsce

Turniej Nordycki, podobnie jak Turniej Czterech Skoczni także udało się ukończyć w czołowej dziesiątce. Pierwszy start w Oslo zakończył na trzynastej pozycji. W Lahti piąty raz w swojej karierze ukończył zawody w czołowej "10" zawodów. Nie udało się tego powtórzyć w drugim konkursie na fińskiej skoczni, gdzie ponownie był 13.

2003/2004 - 2009/2010

W sierpniu 2003 wziął udział w pierwszym w swojej karierze Letnim Grand Prix. Zwyciężył dwa konkursy otwarcia w niemieckim Hinterzarten (indywidualnie i drużynowo). W konkursie w Courchevel stanął na drugim stopniu podium. W Predazzo znalazł się na 8. miejscu, a w Innsbrucku zamknął drugą dziesiątkę. Ogółem zdobył 223 punkty i zwyciężył w klasyfikacji Letniego Grand Prix 2003

Puchar Świata - 6. miejsce

Sezon zimowy 2003/2004 zaczął od występów w fińskim Kuusamo, gdzie w pierwszym konkursie był dziewiąty. Miasto inaugurujące cykl Pucharu Świata słynie jednak ze zmiennych warunków atmosferycznych, o czym Morgenstern przekonał się już kolejnego dnia. Przy silnie wiejącym wietrze miał poważny upadek. Popełnił błąd przy wybiciu z progu, następnie przekoziołkował ponad bulą i upadł na kręgosłup. Trafił do szpitala z podejrzeniem wstrząśnienia mózgu. Oprócz tego złamał palec u ręki. Wypadek Thomasa to jeden z najbardziej dramatycznych w historii skoków narciarskich.

Austriak powrócił do rywalizacji po półtora miesiąca przerwy podczas Turnieju Czterech Skoczni. Pierwszy występ po pauzie zakończył na drugim miejscu, tuż za Sigurdem Pettersenem. W Bischofshofen był czwarty i na tej pozycji zakończył całe zawody. W kilku następnych konkursach nie wypadł poza czołową dziesiątkę, przerywając tę serię dopiero w styczniu 2004 w japońskim Sapporo, gdzie znalazł się na miejscu siedemnastym.

Należy pamiętać, że Austriak miał wówczas dopiero siedemnaście lat. Toteż wkrótce pojawił się na kolejnych juniorskich mistrzostwach świata w Strynie. W konkursie drużynowym obyło się bez niespodzianek - niepodzielnie triumfowała Austria. Jednak Morgi nie obronił zwycięstwa indywidualnego z Solleftei - został pokonany przez Polaka Mateusza Rutkowskiego o 12,5 punktu. Także końcówka sezonu 2003 / 2004 okazała się rozczarowująca. Thomas klasyfikowany był na odległych lokatach, debiut w mistrzostwach świata w lotach okazał się porażką, a jedyny sukces to brązowy medal z Planicy, wywalczony drużynowo. Austriak po ostatnim konkursie zajmował szóste miejsce w gronie zawodników, co - biorąc pod uwagę wypadek w Finlandii i jego skutki - spotkało się z ogromnym uznaniem świata skoków narciarskich.

W Letniej Grand Prix Morgenstern zajął czwartą pozycję w klasyfikacji ogólnej, nie wygrywając żadnego z turniejów indywidualnych. W listopadzie powrócił w znakomitym stylu do Kuusamo, osiągając drugą i piątą lokatę. Mimo dobrych skoków, Austriak tkwił w pewnego rodzaju impasie - kilkakrotnie brakowało mu minimalnej liczby punktów do wygrania zawodów. W Engelbergu przegrał z Janne Ahonenem, podobnie w Garmisch-Partenkirchen. W Titisee-Neustadt był trzeci, ulegając także Jakubowi Jandzie. Na pozycji numer dwa znalazł się także podczas imprezy w Sapporo, przegrywając niespodziewanie z zawodnikiem gospodarzy, Kazuyoshi Funaki, zresztą różnicą 0,1 punktu. Nastroje drużyny poprawiło zwycięstwo Austrii podczas próby przedolimpijskiej we włoskim Pragelato.

O potędze tego kraju przekonali się kibice podczas mistrzostw świata w skokach w lutym 2005 w Oberstdorfie. Podopieczni Alexandra Pointnera pokonali na skoczni normalnej Niemców i powtórzyli sukces na skoczni dużej, dystansując tym razem Finów i Norwegów. Indywidualnie Thomas nie zdobył żadnego medalu, a czołową postacią ekipy okazał się Wolfgang Loitzl.

Po emocjach w Oberstdorfie pucharowa karuzela udała się na Turniej Nordycki, gdzie najlepszym wynikiem austriackiego zawodnika jest trzecie miejsce z Lahti - za Mattim Hautamäkim i Roarem Ljøkelsøyem. Po występach na mamucim obiekcie w Planicy Morgenstern został siódmym skoczkiem Pucharu Świata.

W cyklu letnim zajął trzecie miejsce, triumfując w Courchevel. W Zakopanem był drugi za Jakubem Jandą. Początek sezonu zimowego w wykonaniu Morgensterna aż do zawodów w Polsce nie wróżył nic dobrego. W niemieckim Ga-Pa Austriak znalazł się po raz pierwszy w karierze poza czołową trzydziestką konkursu (miejsce 36). W połowie stycznia w Kulm zdobył indywidualnie brązowy medal mistrzostw świata w lotach. Stopniowo odnosił coraz lepsze wyniki, choć nadal nie przełamał passy drugich miejsc. Udało mu się to 18 lutego i to w najlepszym momencie jego kariery. Skokami na odległość 133 i 140 metrów wygrał konkurs olimpijski na skoczni w Pragelato. Swojego rodaka, Andreasa Koflera, wyprzedził o magiczną jedną dziesiątą punktu. Dorobek medalowy Morgenstern wzbogacił o drużynowe złoto. Indywidualnie na skoczni normalnej był dziewiąty.

Po zakończeniu igrzysk zimowych w Turynie Thomas zajmował wyłącznie miejsce w pierwszej dziesiątce konkursów, co zakończyło się dopiero trzynastą lokatą w Planicy. Ponadto Austria drużynowo była niepokonana na światowych skoczniach. W klasyfikacji na koniec sezonu Austriak zajął piątą pozycję.

Latem 2006 ograniczył się do trzech startów w Letniej Grand Prix, głównie z powodu operacji kontuzjowanego kolana. Jego najlepszym wynikiem było szóste miejsce w październiku w Oberhofie. Skoki na śniegu w ramach Pucharu Świata tradycyjnie rozpoczął od Kuusamo, gdzie przy losowych warunkach atmosferycznych był dopiero dwudziesty drugi. Zwyciężył Fin Arttu Lappi. W Lillehammer był trzeci, tuż za duetem szwajcarskim, Simonem Ammannem i Andreasem Küttelem. Także w dalszej części sezonu nie zdołał przełamać pechowej passy drugich miejsc. A na nich właśnie zakończył konkursy w Innsbrucku (Turniej Czterech Skoczni) za Andersem Jacobsenem, Vikersund, Oberstdorfie (za Adamem Małyszem). W lutym 2007 podczas mistrzostw świata w Sapporo zaprezentował jednak formę mistrzowską, wygrywając konkurs na skoczni dużej, aczkolwiek w drużynie. Samodzielnie został brązowym medalistą po zawodach na obiekcie normalnym. Wyprzedzili go Adam Małysz i Simon Ammann. Do występów w Planicy jego szczytowym osiągnięciem było trzecie miejsce w Kuopio za Małyszem i Koflerem. W klasyfikacji zimowej FIS zajął szóstą lokatę. Główną przyczyną osłabienia formy skoczków austriackich była panująca w ekipie epidemia półpaśca.

Podczas Letniej Grand Prix w roku 2007 zapowiadano spektakularną walkę Morgensterna z Małyszem o główne trofeum. Jednak od początku to Austriak miał przewagę, najwyraźniej odczarowany, minimalną różnicą punktową wygrywał kolejne konkursy, począwszy od Hinterzarten. Wkrótce Polak zrezygnował z kilku startów i Thomas miał otwartą drogę do wygranej, którą skrupulatnie wykorzystał. Po raz drugi w karierze stał się posiadaczem trofeum za wygranie Letniej Grand Prix.

Przed zimowym sezonem Pucharu Świata był jednym z faworytów dziennikarzy, publiczności i całego świata sportowego. Udowodnił to z nawiązką. Morgenstern zaskoczył wszystkich formą mistrzowską, która pozwoliła mu na wygranie sześciu pierwszych konkursów na śniegu. To rekord wszech czasów, jednak Austriak dzieli go z dwoma innymi skoczkami fińskimi, Mattim Hautamäkim i Janne Ahonenem. Próba pobicia tego wyniku podczas drugich zawodów w Engelbergu nie powiodła się. Thomas, czwarty po pierwszej serii, ostatecznie zakończył konkurs na najniższym stopniu podium. Wygrał zawodnik gospodarzy, Andreas Küttel, choć prowadził rodak Morgiego, Andreas Kofler. Jednak jego drugi skok zakończył się upadkiem, co doprowadziło reprezentacyjnego przyjaciela Thomasa do łez. Austriak bardzo dobrze rozpoczął Turniej Czterech Skoczni, wygrywając dość wyraźnie konkurs w Oberstdorfie. Ostatecznie zajął w całym turnieju 2. miejsce, przegrywając z Finem Janne Ahonenem. W kolejnych konkursach Pucharu Świata Morgenstern regularnie stawał na podium, a nawet wygrał trzy konkursy z rzędu, powiększając swój dorobek zwycięstw w sezonie 2007/2008 do dziesięciu. Po zwycięstwach tych Austriak już do końca sezonu nie stanął na podium. Nie odegrał też większej roli w mistrzostwach świata w lotach i Turnieju Nordyckim. Dziesięć zwycięstw i szesnaście miejsc na podium wystarczyło do zdobycia pierwszej w karierze kryształowej kuli za zwycięstwo w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata.

Podczas igrzysk olimpijskich w Vancouver w konkursie na skoczni normalnej Morgenstern zajął ósme miejsce po skokach na 102 oraz 101,5 m.

2010/2011

Morgenstern podczas benefisu Adama Małysza

Letnie Grand Prix - 4. miejsce

Na rozpoczęciu letniego sezonu zdobył dwukrotnie drugie miejsce - w Hinterzarten i Courchevel. W Einsiedeln zaliczył słabszy występ, znajdując się na 14. pozycji. W Zakopanem znalazł się na 6. i 5. miejsc. W Libercu ukończył konkurs na szóstej pozycji, a w Klinghental po raz trzeci w tym sezonie stanął na podium, zdobywając drugie miejsce. Z dorobkiem 383 punktów znalazł się na czwartym miejscu w klasyfikacji.

Puchar Świata - 1. miejsce

Thomas Morgenstern podczas zawodów PŚ

Puchar Świata 2010/2011 rozpoczął od konkursu w Kuusamo, gdzie zdobył drugie miejsce. W Kuopio zajął piątą pozycję. Po tym konkursie znajdował się na trzeciej pozycji w klasyfikacji generalnej, dzieląc ją z Mattim Hautamaekim. Następnie wygrał cztery konkursy z rzędu - w Lillehammer i Engelbergu. W Engelbergu zdobył też drugie miejsce.

Turniej Czterech Skoczni - 1. miejsce

• Thomas Morgenstern wygrał konkurs w Oberstdorfie, zanotował nieco gorszy występ w Ga-Pa. W Innsbrucku jednak ponownie wygrał, a w Bischofshofen zdobył drugie miejsce, tym samym wygrywając klasyfikację Turnieju.

W Harrachovie dwukrotnie stał na podium - raz zdobył drugie i raz pierwsze miejsce. W Sapporo także udało mu się stanąć na podium - został tam sklasyfikowany na drugim i trzecim miejscu. 21 stycznia w Zakopanem nie stanął na podium, po raz pierwszy od konkursu w Ga-Pa - zajął 5. miejsce. Następnego dnia jednak zdobył 2. miejsce. Jednak już kolejnego zdobył 7. miejsce. W Willingen znalazł się zaraz za podium, w Klingenthal zaliczył swoje piętnaste podium w tym sezonie - zajął 2. miejsce. Potem przyszedł okres słabszej formy, kiedy to 5 lutego w Oberstdorfie i 12 lutego w Vikersund znalazł się w drugiej dziesiątce. Nazajutrz w tym samym miejscu jednak zdobył piąte miejsce, podobnie w Lahti. 18 marca w Planicy po pewnej przerwie, znów stanął na podium zajmując drugie miejsce. Finałowy konkurs sezonu zakończył na 7. miejscu

Zdobył w tym sezonie kolejną Kryształową Kulę, wygrywając siedem konkursów i szesnaście razy stając na podium konkursów indywidualnych.

Mistrzostwa świata - 1. i 2. miejsce

Na skoczni normalnej Thomas Morgenstern skoczył 101,5 m i 107,0 m i zdobył mistrzostwo świata, zaś na dużej zajął drugie miejsce, za swoim rodakiem Gregorem Schlierenzauerem.

2011/2012

Letnie Grand Prix - 1. miejsce

Sezon rozpoczynał Lotos Poland Tour (kolejno konkursy w Wiśle, Szczyrku i Zakopanem). W pierwszym konkursie tego cyklu zajął pierwsze miejsce wyprzedzając Pawła Karielina i Gregora Schlierenzauera. Podczas drugiego konkursu znowu stanął na najwyższym stopniu podium tym razem wyprzedzając swojego rodaka Gregora Schlierenzauera i Kamila Stocha. Na skoczni w Zakopanem wystąpił w konkursie drużynowym. Drużyna austriacka w składzie z Morgensternem na czele: Wolfgang Loitzl, Martin Koch, Gregor Schlierenzauer zwyciężyła wyprzedzając Niemców i Rosjan. Dzień później w konkursie indywidualnym po raz trzeci triumfował w sezonie Letniego Grand Prix wygrywając Lotos Poland Tour i wyprzedzając Gregora Schlierenzauera oraz Kamila Stocha umacniając się na czele klasyfikacji LGP. W kolejnych dwóch konkursach w Hinterzarten i Courchevel ponownie zajmował pierwsze miejsca. W Einsiedeln uzyskał drugi wynik zawodów, przegrywając jedynie z Kamilem Stochem. Morgenstern nie wystąpił w azjatyckich konkursach w Hakubie i Ałma-Acie. 1 października 2011 wziął udział w konkursie w Hinzenbach, w którym uplasował się na 6. pozycji. Nie wziął udziału w finałowym konkursie Letniego Grand Prix w Klingenthal. Morgenstern poraz trzeci w karierze wygrał cykl Grand Prix, wyrównując rekord Adama Małysza.

Osiągnięcia

Miejsca w klasyfikacji poszczególnych turniejów

Turniej	2012	2011	2010	2009	2008	2007	2006	2005	2004	2003
Puchar Świata	7	1	3	7	1	6	5	7	6	20
Puchar Świata w lotach	7	3	18	18	9	5	11	7	-	17
Turniej Czterech Skoczni	2	1	6	8	2	4	20	3	4	10
Turniej Nordycki	X	X	3	8	6	17	1	8	9	9
Letnie Grand Prix		1	4	52	7	1	26	3	4	1
Turniej Czterech Narodów		–	2	40	4	1	-	X	X	X

Puchar Świata

Zwycięstwa w konkursach (indywidualnie)

Nr	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	HS	Skok 1	Skok 2	Nota	Przypisy
1.	11 stycznia	2003	Liberec	Ještěd	K-120	–	131,0 m	129,0 m	271,0 pkt	-
2.	10 marca	2006	Lillehammer	Lysgårdsbakken	K-123	HS-138	138,0 m	132,5 m	289,0 pkt	*T. Nordycki 2006
3.	1 grudnia	2007	Kuusamo	Rukatunturi	K-120	HS-142	146,5 m	137,0 m	308,8 pkt	-
4.	8 grudnia	2007	Trondheim	Granåsen	K-120	HS-131	133,0 m	131,0 m	275,5 pkt	-
5.	9 grudnia	2007	Trondheim	Granåsen	K-120	HS-131	134,0 m	128,0 m	269,6 pkt	-
6.	13 grudnia	2007	Villach	Alpenarena HS98	K-90	HS-98	94,5 m	96,0 m	254,5 pkt	-
7.	14 grudnia	2007	Villach	Alpenarena HS98	K-90	HS-98	95,0 m	95,0 m	249,5 pkt	-
8.	22 grudnia	2007	Engelberg	Gross-Titlis-Schanze	K-125	HS-137	132,5 m	133,0 m	260,4 pkt	-
9.	30 grudnia	2007	Oberstdorf	Schattenbergschanze	K-120	HS-137	136,5 m	141,5 m	295,9 pkt	*TCS 2007/2008
10.	2 lutego	2008	Sapporo	Ōkurayama	K-120	HS-134	125,5 m	131,5 m	261,1 pkt	-
11.	3 lutego	2008	Sapporo	Ōkurayama	K-120	HS-134	135,0 m	139,0 m	288,7 pkt	-
12.	8 lutego	2008	Liberec	Ještěd	K-120	HS-134	132,0 m	128,5 m	272,4 pkt	-
13.	6 stycznia	2010	Bischofshofen	im. Paula Ausserleitnera	K-125	HS-140	133,0 m	136,0 m	264,7 pkt	*TCS 2009/2010
14.	16 stycznia	2010	Sapporo	Ōkurayama	K-120	HS-134	131,5 m	131,0 m	271,5 pkt	-
15.	4 grudnia	2010	Lillehammer	Lysgårdsbakken	K-123	HS-138	138,5 m	137,5 m	281,4 pkt	-
16.	5 grudnia	2010	Lillehammer	Lysgårdsbakken	K-123	HS-138	135,0 m	137,0 m	283,0 pkt	-
17.	17 grudnia	2010	Engelberg	Gross-Titlis-Schanze	K-125	HS-137	137,0 m	-	134,4 pkt	-
18.	18 grudnia	2010	Engelberg	Gross-Titlis-Schanze	K-125	HS-137	135,0 m	135,5 m	291,0 pkt	-
19.	29 grudnia	2010	Oberstdorf	Schattenbergschanze	K-120	HS-137	131,5 m	138,0 m	289,6 pkt	*TCS 2010/2011
20.	3 stycznia	2011	Innsbruck	Bergisel	K-120	HS-130	129,5 m	126,5 m	266,5 pkt	*TCS 2010/2011
21.	9 stycznia	2011	Harrachov	Čertak	K-185	HS-205	211,5 m	193 m	414,5 pkt	* Loty 2010/2011
22.	6 stycznia	2012	Bischofshofen	im. Paula Ausserleitnera	K-125	HS-140	135,0 m	-	138,7 pkt	*TCS 2011/2012

Podium Pucharu Świata

Sezon PŚ	1. miejsce	2. miejsce	3. miejsce	razem
2002/2003	1	-	-	1
2003/2004	-	2	-	2
2004/2005	-	4	4	8
2005/2006	1	3	1	5
2006/2007	-	3	2	5
2007/2008	10	3	3	16
2008/2009	-	2	-	2
2009/2010	2	1	5	8
2010/2011	7	8	1	16
2011/2012	1	2	4	7
suma	22	28	20	70

Miejsca na podium chronologicznie

1. Liberec – 11 stycznia 2003 (1. miejsce)
2. Oberstdorf – 29 grudnia 2003 (2. miejsce)
3. Liberec – 10 stycznia 2004 (2. miejsce)
4. Kuusamo – 28 listopada 2004 (2. miejsce)
5. Engelberg – 18 grudnia 2004 (2. miejsce)
6. Garmisch-Partenkirchen – 1 stycznia 2005 (2. miejsce)
7. Titisee-Neustadt – 22 stycznia 2005 (3. miejsce)
8. Sapporo – 5 lutego 2005 (2. miejsce)
9. Sapporo – 6 lutego 2005 (3. miejsce)
10. Pragelato – 11 lutego 2005 (3. miejsce)
11. Lahti – 6 marca 2005 (3. miejsce)
12. Zakopane – 29 stycznia 2006 (3. miejsce)
13. Willingen – 4 lutego 2006 (2. miejsce)
14. Kuopio – 7 marca 2006 (2. miejsce)
15. Lillehammer – 10 marca 2006 (1. miejsce)
16. Oslo/Holmenkollen – 12 marca 2006 (2. miejsce)
17. Lillehammer – 2 grudnia 2006 (3. miejsce)
18. Innsbruck – 4 stycznia 2007 (2. miejsce)
19. Vikersund – 13 stycznia 2007 (2. miejsce)
20. Oberstdorf – 27 stycznia 2007 (2. miejsce)
21. Kuopio – 13 marca 2007 (3. miejsce)
22. Kuusamo – 1 grudnia 2007 (1. miejsce)
23. Trondheim – 8 grudnia 2007 (1. miejsce)
24. Trondheim – 9 grudnia 2007 (1. miejsce)
25. Villach – 13 grudnia 2007 (1. miejsce)
26. Villach – 14 grudnia 2007 (1. miejsce)
27. Engelberg – 22 grudnia 2007 (1. miejsce)
28. Engelberg – 23 grudnia 2007 (3. miejsce)
29. Oberstdorf – 30 grudnia 2007 (1. miejsce)
30. Bischofshofen – 5 stycznia 2008 (2. miejsce)
31. Bischofshofen – 6 stycznia 2008 (3. miejsce)
32. Predazzo - 13 stycznia 2008 (2. miejsce)
33. Zakopane – 25 stycznia 2008 (3. miejsce)
34. Zakopane – 27 stycznia 2008 (2. miejsce)
35. Sapporo – 2 lutego 2008 (1. miejsce)
36. Sapporo – 3 lutego 2008 (1. miejsce)
37. Liberec – 8 lutego 2008 (1. miejsce)
38. Whistler – 25 stycznia 2009 (2. miejsce)
39. Sapporo – 31 stycznia 2009 (2. miejsce)
40. Lillehammer – 5 grudnia 2009 (2. miejsce)
41. Engelberg – 18 grudnia 2009 (3. miejsce)
42. Oberstdorf – 29 grudnia 2009 (3. miejsce)
43. Bischofshofen – 6 stycznia 2010 (1. miejsce)
44. Sapporo – 16 stycznia 2010 (1. miejsce)
45. Zakopane – 22 stycznia 2010 (3. miejsce)
46. Zakopane – 23 stycznia 2010 (3. miejsce)
47. Lahti – 7 marca 2010 (3. miejsce)
48. Kuusamo – 28 listopada 2010 (2. miejsce)
49. Lillehammer – 4 grudnia 2010 (1. miejsce)
50. Lillehammer – 5 grudnia 2010 (1. miejsce)
51. Engelberg – 17 grudnia 2010 (1. miejsce)
52. Engelberg – 18 grudnia 2010 (1. miejsce)
53. Engelberg – 19 grudnia 2010 (2. miejsce)
54. Oberstdorf – 29 grudnia 2010 (1. miejsce)
55. Innsbruck – 3 stycznia 2011 (1. miejsce)
56. Bischofshofen – 6 stycznia 2011 (2. miejsce)
57. Harrachov – 8 stycznia 2011 (2. miejsce)
58. Harrachov – 9 stycznia 2011 (1. miejsce)
59. Sapporo – 15 stycznia 2011 (2. miejsce)
60. Sapporo – 16 stycznia 2011 (3. miejsce)
61. Zakopane – 22 stycznia 2011 (2. miejsce)
62. Klingenthal – 2 lutego 2011 (2. miejsce)
63. Planica – 18 marca 2011 (2. miejsce)
64. Kuusamo – 27 listopada 2011 (3. miejsce)
65. Harrachov – 11 grudnia 2011 (2. miejsce)
66. Engelberg – 17 grudnia 2011 (3. miejsce)
67. Oberstdorf – 30 grudnia 2011 (3. miejsce)
68. Bischofshofen – 6 stycznia 2012 (1. miejsce)
69. Tauplitz – 15 stycznia 2012 (2. miejsce)
70. Predazzo - 4 lutego 2012 (3. miejsce)

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2011/2012

Sezon 2002/2003
																											punkty
-	-	-	-	-	-	-	-	9	25	12	6	1	7	12	-	-	-	-	-	-	-	13	9	13	9	8	385
Sezon 2003/2004
																							punkty
9	-	-	-	-	2	8	7	4	2	4	4	9	5	17	6	-	12	6	12	9	12	10	696
Sezon 2004/2005
																												punkty
5	2	5	18	13	7	2	22	11	2	4	5	19	4	5	3	6	12	12	2	3	3	3	13	18	6	12	26	1138
Sezon 2005/2006
																						punkty
6	6	9	8	9	12	7	36	25	4	8	-	-	7	3	2	5	2	1	2	9	13	846
Sezon 2006/2007
																								punkty
22	3	12	10	7	10	11	2	5	2	10	2	7	13	-	-	-	37	3	17	9	15	12	5	756
Sezon 2007/2008
																											punkty
1	1	1	1	1	1	3	1	6	2	3	4	2	5	3	2	1	1	1	8	5	12	8	8	4	19	17	1794
Sezon 2008/2009
																											punkty
4	6	4	12	19	6	7	11	6	5	16	5	9	-	-	5	2	2	11	-	-	8	9	6	23	27	21	795
Sezon 2009/2010
																							punkty
20	2	21	3	8	6	3	9	14	1	12	15	1	30	3	3	-	-	4	3	5	5	5	944
Sezon 2010/2011
																										punkty
2	5	1	1	1	1	2	1	14	1	2	2	1	2	3	5	2	7	4	2	16	12	5	5	2	7	1757
Sezon 2011/2012
																										punkty
3	12	6	9	2	3	5	3	6	6	1	2	4	47	11	16	9	3	6	13	15	7	7	39	21	12	1014
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Zwycięstwa w konkursach (drużynowo)

Lp	Rok	Data	Konkurs	Zawody	Drużyna
1.	2003	8 marca	Oslo	Puchar Świata	Christian Nagiller, Florian Liegl, Andreas Widhölzl
2.	2003	9 sierpnia	Hinterzarten	Letnie Grand Prix	Andreas Widhölzl, Martin Höllwarth, Reinhard Schwarzenberger
3.	2003	6 lutego	Sollefteå	Mistrzostwa świata juniorów	Manuel Fettner, Christoph Strickner, Roland Müller
4.	2004	5 lutego	Stryn	Mistrzostwa świata juniorów	Roland Müller, Christoph Lenz, Nicolas Fettner
5.	2004	1 sierpnia	Hinterzarten	Letnie Grand Prix	Andreas Widhölzl, Martin Höllwarth, Reinhard Schwarzenberger
6.	2005	12 lutego	Pragelato	Puchar Świata	Wolfgang Loitzl, Andreas Widhölzl, Martin Höllwarth
7.	2005	20 lutego	Oberstdorf	Mistrzostwa świata	Wolfgang Loitzl, Andreas Widhölzl, Martin Höllwarth
8.	2005	26 lutego	Oberstdorf	Mistrzostwa świata	Wolfgang Loitzl, Andreas Kofler, Martin Höllwarth
9.	2006	20 lutego	Pragelato	Zimowe igrzyska olimpijskie	Andreas Widhölzl, Andreas Kofler, Martin Koch
10.	2006	4 marca	Lahti	Puchar Świata	Andreas Widhölzl, Andreas Kofler, Martin Koch
11.	2007	25 lutego	Sapporo	Mistrzostwa świata	Wolfgang Loitzl, Gregor Schlierenzauer, Andreas Kofler
12.	2007	10 marca	Lahti	Puchar Świata	Martin Höllwarth, Gregor Schlierenzauer, Andreas Kofler
13.	2007	11 sierpnia	Hinterzarten	Letnie Grand Prix	Wolfgang Loitzl, Andreas Kofler, Gregor Schlierenzauer
14.	2008	24 lutego	Oberstdorf	Mistrzostwa świata w lotach	Martin Koch, Andreas Kofler, Gregor Schlierenzauer
15.	2008	26 lipca	Hinterzarten	Letnie Grand Prix	Andreas Kofler, Manuel Fettner, Gregor Schlierenzauer
16.	2009	7 lutego	Willingen	Puchar Świata	Markus Eggenhofer, Andreas Kofler, Wolfgang Loitzl
17.	2009	28 lutego	Liberec	Mistrzostwa świata	Wolfgang Loitzl, Martin Koch, Gregor Schlierenzauer
18.	2009	7 marca	Lahti	Puchar Świata	Wolfgang Loitzl, Martin Koch, Gregor Schlierenzauer
19.	2009	14 marca	Vikersund	Puchar Świata	Wolfgang Loitzl, Martin Koch, Gregor Schlierenzauer
20.	2009	27 listopada	Kuusamo	Puchar Świata	Wolfgang Loitzl, Andreas Kofler, Gregor Schlierenzauer
21.	2010	22 lutego	Whistler	Zimowe igrzyska olimpijskie	Wolfgang Loitzl, Andreas Kofler, Gregor Schlierenzauer
22.	2010	21 marca	Planica	Mistrzostwa świata w lotach	Wolfgang Loitzl, Martin Koch, Gregor Schlierenzauer
23.	2010	27 listopada	Kuusamo	Puchar Świata	Wolfgang Loitzl, Andreas Kofler, Gregor Schlierenzauer
24.	2011	29 stycznia	Willingen	Puchar Świata	Gregor Schlierenzauer, Martin Koch, Andreas Kofler
25.	2011	6 lutego	Oberstdorf	Puchar Świata	Gregor Schlierenzauer, Martin Koch, Andreas Kofler
26.	2011	22 lipca	Zakopane	Letnie Grand Prix	Wolfgang Loitzl, Martin Koch, Gregor Schlierenzauer
27.	2011	6 sierpnia	Hinterzarten	Letnie Grand Prix	Andreas Kofler, Michael Hayböck, Manuel Fettner

Igrzyska olimpijskie

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	HS	Konkurs	Skok 1	Skok 2	Nota	Strata	Zwycięzca
9.	12 lutego	2006	Pragelato	Trampolino a Monte	K-95	HS-106	indywid.	103,5 m	99,5 m	259,5 pkt	7,0 pkt	Lars Bystøl
	18 lutego	2006	Pragelato	Trampolino a Monte	K-125	HS-140	indywid.	133,0 m	140,0 m	276,9 pkt	-	-
	20 lutego	2006	Pragelato	Trampolino a Monte	K-125	HS-140	druż.	129,5 m	140,5 m	984,0 pkt (267,5 pkt)	-	-
8.	13 lutego	2010	Whistler	Whistler Olympic Park	K-95	HS-106	indywid.	102,0 m	101,5 m	258,5 pkt	18,0 pkt	Simon Ammann
5.	20 lutego	2010	Whistler	Whistler Olympic Park	K-125	HS-140	indywid.	129,0 m	129,5 m	246,7 pkt	36,9 pkt	Simon Ammann
1.	22 lutego	2010	Whistler	Whistler Olympic Park	K-125	HS-140	druż.	135,5 m	135,0 m	1107,9 pkt (270,9 pkt)	-	-

Mistrzostwa świata

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	HS	Konkurs	Skok 1	Skok 2	Nota	Strata	Zwycięzca
16.	28 lutego	2003	Predazzo	Trampolino Dal Ben	K-95	–	indywid.	95,5 m	96,5 m	235,0 pkt	44,0 pkt	Adam Małysz
18.	19 lutego	2005	Oberstdorf	Schattenbergschanze	K-90	HS-100	indywid.	95,0 m	89,5 m	239,0 pkt	17,0 pkt	Rok Benkovič
1.	20 lutego	2005	Oberstdorf	Schattenbergschanze	K-90	HS-100	druż.	100,0 m	82,5 m	970,5 pkt (230,0 pkt)	-	-
15.	25 lutego	2005	Oberstdorf	Schattenbergschanze	K-90	HS-137	indywid.	132,5 m	128,0 m	267,9 pkt	45,3 pkt	Janne Ahonen
1.	26 lutego	2005	Oberstdorf	Schattenbergschanze	K-90	HS-137	druż.	135,0 m	137,5 m	1137,3 pkt (286,5 pkt)	-	-
5.	24 lutego	2007	Sapporo	Ōkurayama	K-120	HS-134	indywid.	122,0 m	131,5 m	255,3 pkt	10,8 pkt	Simon Ammann
1.	25 lutego	2007	Sapporo	Ōkurayama	K-120	HS-134	druż.	126,0 m	125,0 m	1000,2 pkt (248,3 pkt)	-	-
3.	3 marca	2007	Sapporo	Miyanomori	K-90	HS-98	indywid.	95,0 m	95,0 m	254,5 pkt	22,5 pkt	Adam Małysz
8.	21 lutego	2009	Liberec	Ještěd	K-90	HS-100	indywid.	101,5 m	101,5 m	260,5 pkt	21,5 pkt	Wolfgang Loitzl
10.	27 lutego	2009	Liberec	Ještěd	K-120	HS-134	indywid.	129,0 m	-	130,4 pkt	10,9 pkt	Andreas Küttel
1.	28 lutego	2009	Liberec	Ještěd	K-120	HS-134	druż.	123,0 m	125,0 m	1034,3 pkt (241,3 pkt)	-	-
1.	26 lutego	2011	Oslo	Midtstubakken	K-95	HS-106	indywid.	101,5 m	107,0 m	269,2 pkt	-	-
1.	27 lutego	2011	Oslo	Midtstubakken	K-95	HS-106	druż.	105,0 m	108,0 m	1025,5 pkt (262,1 pkt)	-	-
2.	3 marca	2011	Oslo	Holmenkollbakken	K-120	HS-134	indywid.	133,0 m	131,0 m	277,2 pkt	0,3 pkt	Gregor Schlierenzauer
1.	5 marca	2011	Oslo	Holmenkollbakken	K-120	HS-134	druż.	140,5 m	-	500,0 pkt (141,0 pkt)	-	-

Mistrzostwa świata w lotach

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	HS	Konkurs	Skok 1	Skok 2	Skok 3	Skok 4	Nota	Strata	Zwycięzca
13.	20-21 lutego	2004	Planica	Velikanka	K-185	–	indywid.	170,0 m	205,5 m	209,5 m	204,0 m	757,8 pkt	74,3 pkt	Roar Ljøkelsøy
	22 lutego	2004	Planica	Velikanka	K-185	–	druż.	214,0 m		206,0 m		1620,8 pkt (413,5 pkt)	91,0 pkt	Norwegia
	13-14 stycznia	2006	Tauplitz	Kulm	K-185	HS-203	indywid.	195,5 m	195,5 m	182,0 m	210,5 m	752,2 pkt	35,8 pkt	Roar Ljøkelsøy
4.	15 stycznia	2006	Tauplitz	Kulm	K-185	HS-203	druż.	201,0 m		203,0 m		1290,6 pkt (396,3 pkt)	207,3 pkt	Norwegia
7.	22-23 lutego	2008	Oberstdorf	Im. Heiniego Klopfera	K-185	HS-213	indywid.	205,0 m	213,5 m	194,5 m	193,5 m	784,3 pkt	51,1 pkt	Gregor Schlierenzauer
	24 lutego	2008	Oberstdorf	Im. Heiniego Klopfera	K-185	HS-213	druż.	192,0 m		190,5 m		1553,3 pkt (366,5 pkt)	-	-
7.	19-20 marca	2010	Planica	Letalnica	K-185	HS-215	indywid.	196,5 m	211,5 m	225,5 m	215,5 m	855,4 pkt	80,4 pkt	Simon Ammann
	21 marca	2010	Planica	Letalnica	K-185	HS-215	druż.	215,5 m		198,0 m		1641,1 pkt (407,8 pkt)	-	-
8.	24-25 lutego	2012	Vikersund	Vikersundbakken	K-195	HS-225	indywid.	199,5 m	212,5 m	-	-	360,2 pkt	48,5 pkt	Robert Kranjec
	26 lutego	2012	Vikersund	Vikersundbakken	K-195	HS-225	druż.	224,5 m		225,5 m		1648,4 pkt (431,2 pkt)	-	-

Mistrzostwa świata juniorów

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	Konkurs	Skok 1	Skok 2	Nota	Strata	Zwycięzca
	6 lutego	2003	Sollefteå	Hallstabacken	K-107	druż.	115,5 m	119,5 m	945,2 pkt (266,2 pkt)	-	-
	8 lutego	2003	Sollefteå	Hallstabacken	K-107	indywid.	118,5 m	115,0 m	261,0 pkt	-	-
	5 lutego	2004	Stryn	Bjørkelibakken	K-90	druż.	97,0 m	95,5 m	955,0 pkt (265,5 pkt)	-	-
	7 lutego	2004	Stryn	Bjørkelibakken	K-90	indywid.	97,0 m	96,5 m	261,0 pkt	12,5 pkt	Mateusz Rutkowski

Letnie Grand Prix

Zwycięstwa w konkursach

1. Hinterzarten – 10 sierpnia 2003
2. Courchevel – 14 sierpnia 2005
3. Hinterzarten – 12 sierpnia 2007
4. Einsiedeln – 18 sierpnia 2007
5. Zakopane – 24 sierpnia 2007
6. Wisła – 17 lipca 2011
7. Szczyrk – 20 lipca 2011
8. Zakopane – 24 lipca 2011
9. Hinterzarten – 7 sierpnia 2011
10. Courchevel – 12 sierpnia 2011

Miejsca na podium chronologicznie

1. Hinterzarten – 10 sierpnia 2003 (1. miejsce)
2. Courchevel – 14 sierpnia 2003 (2. miejsce)
3. Hinterzarten – 31 lipca 2004 (2. miejsce)
4. Hinterzarten – 7 sierpnia 2005 (3. miejsce)
5. Courchevel – 14 sierpnia 2005 (1. miejsce)
6. Zakopane – 27 sierpnia 2005 (2. miejsce)
7. Hakuba – 10 września 2005 (3. miejsce)
8. Hakuba – 11 września 2005 (2. miejsce)
9. Hinterzarten – 12 sierpnia 2007 (1. miejsce)
10. Pragelato – 16 sierpnia 2007 (2. miejsce)
11. Einsiedeln – 18 sierpnia 2007 (1. miejsce)
12. Zakopane – 24 sierpnia 2007 (1. miejsce)
13. Zakopane – 25 sierpnia 2007 (2. miejsce)
14. Oberhof – 3 października 2007 (3. miejsce)
15. Hinterzarten – 27 lipca 2008 (3. miejsce)
16. Einsiedeln – 1 sierpnia 2008 (3. miejsce)
17. Hinterzarten – 8 sierpnia 2010 (2. miejsce)
18. Courchevel – 13 sierpnia 2010 (2. miejsce)
19. Klingenthal – 3 października 2010 (2. miejsce)
20. Wisła – 17 lipca 2011 (1. miejsce)
21. Szczyrk – 20 lipca 2011 (1. miejsce)
22. Zakopane – 24 lipca 2011 (1. miejsce)
23. Hinterzarten – 7 sierpnia 2011 (1. miejsce)
24. Courchevel – 12 sierpnia 2011 (1. miejsce)
25. Einsiedeln – 14 sierpnia 2011 (2. miejsce)

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP

stan po zakończeniu LGP 2011

2003
				punkty
1	2	8	20	223
2004
							punkty
2	4	19	16	10	5	5	273
2005
								punkty
3	5	1	2	8	22	2	3	466
2006
										punkty
-	-	-	-	15	11	-	-	15	6	96
2007
										punkty
1	6	2	1	1	2	-	-	3	22	569
2008
										punkty
3	3	5	9	15	11	-	-	-	-	234
2009
									punkty
26	14	-	-	-	-	-	-	-	23
2010
									punkty
2	2	14	6	5	-	-	6	2	383
2011
											punkty
1	1	1	1	1	2	-	-	-	6	-	620
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Puchar Kontynentalny

Miejsca na podium konkursów PK

Thomas Morgenstern cztery razy w karierze wystartował w zawodach Pucharu Kontynentalnego (w sezonie 2002/2003). Trzy razy wygrał, raz był drugi. Zajął 18. miejsce w klasyfikacji generalnej cyklu.

1. Lahti – 14 grudnia 2002 (2. miejsce)
2. Lahti – 15 grudnia 2002 (1. miejsce)
3. Liberec – 21 grudnia 2002 (1. miejsce)
4. Liberec – 22 grudnia 2002 (1. miejsce)

Zobacz też

• Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2006
• Skoki narciarskie na igrzyskach olimpijskich
• Alois Morgenstern
• Letnie Grand Prix w skokach narciarskich
• Mistrzostwa świata w lotach narciarskich
• Turniej Nordycki
• Puchar Świata w skokach narciarskich 2005/2006

Linki zewnętrzne

• Sylwetka Thomasa Morgensterna na oficjalnej stronie FIS-u
• Profil T. Morgensterna na skijumping.pl
• Sylwetka zawodnika na stronie Telewizji Polskiej
• Strona zawodnika (en) (de)
• "Dziecko ryzyka" – artykuł o T. Morgensternie