Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
| Tiangong 1 | |
| Zaangażowani |  CNSA |
| Indeks COSPAR | 2011-053A |
| Rakieta nośna | CZ-2F-T1 |
| Miejsce startu | Centrum Startowe Satelitów Jiuquan, ChRL |
| Orbita (docelowa, początkowa) |
|
| Perygeum | 355 km |
| Apogeum | 362 km |
| Nachylenie | 42° |
| Czas trwania | |
| Początek misji | 29 września 2011 (13:16:00 GMT) |
| Wymiary | |
| Wymiary | 10,4 m X 3,35 m |
| Masa całkowita | 8506 kg |
Tiangong 1 (chiń. 天宫, Pałac Niebiański) – chiński moduł orbitalny, statek kosmiczny określany przez chińskie media jako pierwsza chińska stacja orbitalna). Umieszczenie modułu Tiangong 1 na orbicie nastąpiło 29 września 2011.
Oficjalna prezentacja Tiangong 1 odbyła się w styczniu 2009 r.[1].
Spis treści |
Jest to niewielki, dwumodułowy statek kosmiczny o masie 8,5 ton. Składa się z dwóch modułów: (1) orbitalnego (załogowego) z węzłem cumowniczym, (2) serwisowego, z silnikami i bateriami słonecznymi. Nie posiada kapsuły powrotnej - załoga będzie do niego dostarczana i zabierana statkiem typu Shenzhou. Tiangong 1 został wyniesiony na orbitę za pomocą chińskiej rakiety nośnej CZ-2F/T1 (chiń. Długi Marsz) – modyfikacji rakiety CZ-2F, która wynosi na orbitę załogowe statki Shenzhou[2], o udźwigu zwiększonym do ok. 11,2 t na LEO. Wyniesienie Tiangong 1 było pierwszym startem tej wersji rakiety. Okres używalności statku Tiangong będzie wynosił dwa lata.
Parametry techniczne stacji Tiangong-1:
Umieszczenie statku w kosmosie nastąpiło 29 września 2011 r. o godzinie 13:16 UTC z kosmodromu Jiuquan[3]. Tiangong 1 znajduje się na orbicie o wysokości 350-370 km i nachyleniu 42-43°.
2 listopada 2011 przycumował do niego bezzałogowy statek Shenzhou 8. Kilka miesięcy później, w pierwszej połowie 2012 r., przewidziane jest zacumowanie do statku prawdopodobnie załogowego statku Shenzhou 9, a w drugiej połowie 2012 lub na początku 2013 r. kolejnego załogowego statku Shenzhou 10. Statki te pozostaną zacumowane do modułu Tiangong 1 nie dłużej niż przez kilkanaście dni.
Chiny planują wyniesienie na orbitę również następnych stacji tego typu: w 2013 r. Tiangong 2, a w 2015 r. Tiangong 3. Do każdej z nich w rocznych odstępach czasu będą cumować kolejno dwa załogowe statki Shenzhou z numerami od 11 do 14.
Tiangong-2 będzie już w pełni operacyjną stacją, która zostanie wyniesiona na orbitę ok. 2013 r. Będzie ona wyposażona w system podtrzymywania życia, który umożliwi astronautom krótkie pobyty na jej pokładzie. Podczas tych pobytów astronauci będą przeprowadzali obserwacje powierzchni Ziemi, eksperymenty medyczne i in. W ciągu dwóch lat przebywania stacji na orbicie zacumują do niej dwa statki załogowe Shenzhou 11 i 12.
Tiangong-3, która zostanie umieszczona na orbicie ok. 2015 r., będzie podobna do swojej poprzedniczki, zostanie jednak wyposażona w system podtrzymywania życia oraz recyklingu umożliwiający już dłuższe pobyty na jej pokładzie. Ponadto stacja będzie wyposażona w dwa lub więcej portów cumowniczych, do których oprócz załogowych pojazdów Shenzhou 13 i 14 będą dokować statki zaopatrzeniowe. Te ostatnie zostaną oparte na konstrukcji Tiangong 1 i będą startować z nowo wybudowanego kosmodromu kosmodromu Wenchang na wyspie Hainan. Stacja będzie stanowić prototyp docelowej, wielomodułowej stacji orbitalnej.
Przed 2020 r. Chiny zamierzają umieścić na orbicie nową stację kosmiczną (jej nazwa jest jeszcze nieznana). Podstawowy moduł tej stacji będzie miał masę ok. 20 t, a więc w przybliżeniu równą masie modułu Zwiezda na stacji ISS. Ponadto przewiduje się dołączenie dwóch modułów badawczych, zaś do całego systemu będą cumowały zarówno statki załogowe Shenzhou jak i statki zaopatrzeniowe oparte na konstrukcji Tiangong 1. Całość stacji będzie mieć masę ok. 60 ton. Rakietą nośną wynoszącą te moduły na orbitę będzie nowa, ciężka rakieta CZ-5, o udźwigu do 25 t na LEO, która będzie startować z kosmodromu Wenchang.
|
||||||||||||||||||||||||
