| Tim Cahill |
 |
| Imię i nazwisko |
Timothy Joel Cahill |
Data i miejsce
urodzenia |
6 grudnia 1979
Sydney, Australia |
| Pozycja |
pomocnik |
| Wzrost |
178 cm |
| Masa ciała |
68 kg |
| Informacje klubowe |
| Obecny klub |
Everton |
| Numer |
17 |
| Kariera seniorska1 |
| Lata |
Klub |
M (G) |
1997-2004
2004- |
Milwall
Everton |
217 (52)
194 (54) |
| Reprezentacja narodowa2 |
| Lata |
Reprezentacja |
1993
2004- |
Samoa U-20
Australia |
? (?)
52 (23) |
1 Mecze i gole w lidze aktualne na 10 czerwca 2011.
2 Mecze i gole w reprezentacji aktualne na 10 czerwca 2011. |
Timothy "Tim" Joel Cahill (ur. 6 grudnia 1979 w Sydney), piłkarz australijski grający na pozycji pomocnika.
Rodzice Tima nie pochodzą z Australii. Matka pochodzi z wysp Samoa, natomiast ojciec jest Anglikiem. Jako dziecko grał w klubie Balmain Police Boys Club, a był także graczem juniorskich zespołów Sydney United.
[edytuj] Millwall FC
W 1997 roku Cahill wyprosił u rodziców wyjazd do Anglii, by mógł się tam rozwinąć piłkarsko. Trafił do londyńskiego zespołu, grającego w niższych ligach, Millwall FC. Z czasem stał się podstawowym graczem drużyny, w której przez cały pobyt rozegrał 250 meczów i zdobył 57 bramek. Dużym sukcesem był awans do finału Pucharu Anglii w sezonie 2003/2004, dzięki czemu drużyna Millwall pierwszy raz w historii awansowała do Pucharu UEFA. W lecie 2004 roku Cahill miał odejść do Crystal Palace, jednak w ostatniej chwili szef klubu, Simon Jordan, zablokował transfer, gdyż nie chciał płacić menedżerowi Cahilla. Tim trafił więc do Evertonu za 2 mln funtów.
[edytuj] Everton F.C.
W Premiership Cahill debiutował 30 sierpnia 2004 roku w zremisowanym 0:0 meczu z Manchesterem United na Old Trafford. Tim znakomicie wprowadził się w Premiership i w pierwszym sezonie zdobył w lidze aż 10 goli i był jednym z najskuteczniejszych pomocników w lidze. Został uznany najlepszym piłkarzem sezonu 2004/2005 przez fanów Evertonu, a z zespołem The Toffees awansował do kwalifikacji Ligi Mistrzów. W sierpniu 2005 Cahill przedłużył kontrakt z Evertonem do 2010 roku. 18 stycznia 2006 roku zdobył gola w Pucharze Anglii przeciwko Millwall FC i zrezygnował ze specjalnych celebracji po jego zdobyciu tłumacząc, "że byłby to cios w twarz dla zespołu Millwall".
[edytuj] Reprezentacja Australii
W reprezentacji Australii Cahill zadebiutował 30 marca 2004 roku w wygranym 1:0 meczu z reprezentacją RPA. Wcześniej zagrał w reprezentacji Samoa na poziomie Under-20, a miał wtedy 14 lat. Brał udział w Igrzyskach Olimpijskich w 2000. W 2004 roku został wybrany Piłkarzem Roku Strefy Oceanii, dołączając do takich sław jak Christian Karembeu, Mark Viduka czy Harry Kewell. Zagrał w obu barażowych meczach z reprezentacją Urugwaju i pomógł reprezentacji Australii w awansie do finałów Mistrzostw Świata w Niemczech po dramatycznym konkursie rzutów karnych. Dzięki dobrej postawie w klubie i reprezentacji został oczywiście powołany przez Guusa Hiddinka do 23-osobowej kadry na same finały MŚ. W pierwszym meczu MŚ z reprezentacją Japonii Cahill pojawił się na boisku w 53 minucie, a w 84 oraz 89 dwukrotnie wpisał się na listę strzelców walnie przyczyniając się do historycznego pierwszego triumfu reprezentacji Australii w finałach Mistrzostw Świata. Cahill został także pierwszym piłkarzem, który zdobył bramkę dla Socceroos w historii MŚ. W kolejnych meczach Cahill wychodził już jako zawodnik podstawowej jedenastki. Pomógł w awansie do 1/8 finału, gdzie jednak Australijczycy przegrali 1:0 z Włochami po kontrowersyjm rzucie karnym, podyktowanym w 95 minucie meczu.
[edytuj] Kariera klubowa w liczbach
[edytuj] Linki zewnętrzne