Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyNa mapach:
| Tirat Cvi טירת צבי |
|
 Widok kibucu Tirat Cvi |
|
| Państwo |  Izrael |
| Dystrykt | Dystrykt Północny |
| Poddystrykt | Poddystrykt Jezreel |
| Samorząd Regionu | Samorząd Regionu Doliny Źródeł |
| Położenie | 32°25'19'' N 35°31'42'' E |
| Wysokość | -224 m n.p.m. |
| Ludność (2010) • liczba ludności |
622 |
|
Położenie na mapie kraju
  Tirat Cvi
טירת צבי |
|
| Strona internetowa kibucu | |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Tirat Cvi (hebr. טירת צבי; oficjalna pisownia w ang. Tirat Zvi; pol. Twierdza Cwi) - kibuc położony w Samorządzie Regionu Doliny Źródeł, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Członek Ruchu Religijnych Kibuców (HaKibbutz HaDati).
Spis treści |
Kibuc jest położony na wysokości 224 metrów p.p.m. w intensywnie użytkowanej rolniczo Dolinie Beit Szean, będącej częścią Rowu Jordanu w Dolnej Galilei. Okoliczny teren jest stosunkowo płaski, opada jednak w kierunku wschodnim w depresję rzeki Jordan. Wokół osady znajdują się liczne źródła, których wody są odprowadzane do sztucznych stawów hodowlanych. W odległości około 1,5 km na wschód od kibucu przepływa rzeka Jordan, stanowiąca granicę z Jordanią. W odległości 2 km na południe od kibucu przebiega mur bezpieczeństwa, oddzielający państwo Izrael od terytoriów Autonomii Palestyńskiej.
W jego otoczeniu znajdują się kibuce Kfar Ruppin i Sde Elijahu, oraz moszawy Sde Trumot i Tel Teomim. Po stronie jordańskiej jest miasto Al-Maschariqa. Po stronie palestyńskiej są wioski Bardala, Kardala i Ein al-Beida, oraz osiedle żydowskie Mehola.
Większość mieszkańców kibucu jest Żydami[1][2]:
Pierwotnie w okolicy tej istniała arabska wioska al-Khunajzir. Została ona wysiedlona i zniszczona w dniu 20 maja 1948 podczas I wojny izraelsko-arabskiej[3]. Dużo wcześniej tutejsze grunty wykupiły od arabskich mieszkańców żydowskie organizacje syjonistyczne.
Kibuc został założony w dniu 30 czerwca 1937 przez żydowskich imigrantów z Polski, Rumunii i Niemiec. Była to typowa osada rolnicza, z obronną palisadą i wieżą obserwacyjną. Został nazwany na cześć rabina Zvi Hirsch Kalischera, jednego z liderów ruchu Chowewej Syjon. Pierwsi osadnicy żyli w trudnych warunkach. Okoliczne bagna powodowały chorobę malarii, która szybko rozprzestrzeniała się wśród osadników. Chorowało dwie trzecie mieszkańców. Podczas arabskiego powstania (1936-1939) w dniu 28 lutego 1938 arabska banda usiłowała napaść na kibuc, została jednak odparta. Podczas Wojny domowej w Mandacie Palestyny w dniu 16 lutego 1948 kibuc zaatakował oddział dowodzony przez Fawzi al-Qawuqji. W trakcie ciężkiej walki zginął 1 obrońca i 57 napastników. Po nieudanym ataku większość mieszkańców okolicznych wiosek uciekła, ponieważ obawiała się żydowskiej zemsty[4].
Podczas Wojny sześciodniowej w 1967, kibuc przez pierwsze dwa dni znajdował się pod jordańskim ostrzałem. Uszkodzeniu uległo wówczas kilka domów. W latach 90. XX wieku kibuc przeszedł przez proces prywatyzacji, zachowując kolektywną organizację instytucji kultury, edukacji i ochrony zdrowia. Istnieją plany rozbudowy osady[5]. W 2001 w pobliżu kibucu wybudowano mur bezpieczeństwa, oddzielający państwo Izrael od terytoriów Autonomii Palestyńskiej[6].
W kibucu znajduje się ośrodek kultury z biblioteką, basen kąpielowy, sala sportowa z siłownią.
Kibuc utrzymuje przedszkole. Starsze dzieci są dowożone do szkoły podstawowej w kibucu Sde Elijahu i szkoły średniej w kibucu Neve Eitan[7].
Kibuc posiada własną synagogę i mykwę. Tirat Cvi wraz z sąsiednimi osadami Szluchot, Ein HaNaciv i Sde Elijahu tworzy blok religijnych kibuców.
W sąsiedztwie kibucu odkryto pozostałości starożytnej synagogi pochodzącej z IV wieku. Zachowała się mozaika podłogowa z wizerunkiem siedmioramiennego świecznika. Została ona odnowiona i przeniesiona do kibucu. Umieszczono ją przed wejściem do współczesnej synagogi. Dodatkową atrakcją jest zachowany fragment rzymskiej drogi.
Gospodarka kibucu opiera się na intensywnym rolnictwie i sadownictwie. Uprawy polne obejmują pszenicę, bawełnę i warzywa. W sadach hoduje się winorośla, oliwki i granaty. Znajduje się tutaj największy w Izraelu gaj daktylowców (liczy około 18 tys. drzew). Na wschód i na południe od kibucu są duże stawy hodowlane ryb. Jest tu także ferma drobiu i hodowla bydła na mięso. Tutejszy zakład przetwórstwa mięsa Tiv produkuje znane w całym kraju wędliny. Zatrudnia on 220 pracowników.
W kibucu jest przychodnia zdrowia z gabinetem stomatologicznym, sklep wielobranżowy i warsztat mechaniczny.
Z kibucu wyjeżdża się na północny zachód drogą nr 6678, którą dojeżdża się do kibucu Sde Elijahu, i dalej do kibucu Ein HaNaciv oraz skrzyżowania z drogą nr 90.
W dniu 21 czerwca 1942 w Tirat Cvi zanotowano temperaturę +53,9°C. Jest to rekord temperatury powietrza na kontynencie azjatyckim[8].
|
||||||||||||||||
