Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Tom Waits | |
 Tom Waits udziela wywiadu w Buenos Aires, kwiecień 2007 |
|
| Imię i nazwisko | Thomas Alan Waits |
| Data i miejsce urodzenia | 7 grudnia 1949 Pomona |
| Instrument | organy, gitara, fortepian, fisharmonia |
| Gatunek | rock[1], blues, folk |
| Zawód | piosenkarz, kompozytor, aktor, autor tekstów |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
| Strona internetowa | |
Thomas Alan Waits (ur. 7 grudnia 1949 w Pomona[2]) – amerykański wokalista, kompozytor, instrumentalista, autor tekstów, poeta i aktor.
Spis treści |
Choć twórczość Waitsa zaliczona jest do rocka, to w jego muzyce krzyżują się wpływy jazzu, bluesa, folku, rock and rolla i tradycyjnego popu.
Tom Waits gra na instrumentach klawiszowych, gitarze i akordeonie, występuje często z zespołem rockowym lub jazzowym. Na tle łagodnego akompaniamentu instrumentalnego wybija się bardzo charakterystyczny śpiew artysty. Piosenki Waitsa są inspirowane literackimi dokonaniami takich amerykańskich pisarzy jak Jack Kerouac czy Charles Bukowski.
Waits śpiewa swoje własne bardzo osobiste, melancholijne, gorzkie w wymowie, cyniczne i często zakrapiane czarnym humorem poezje. Sukcesy występów artysty charakteryzujące się kameralną teatralnością skłoniły Waitsa do spróbowania szczęścia w zawodzie aktora. Zagrał najczęściej epizodyczne, charakterystyczne role w kilku filmach, zyskując dobre recenzje krytyków. Tom Waits komponuje również muzykę filmową. Także niektóre z jego piosenek zostały wykorzystane w filmowych produkcjach. Współpracował m.in. z takimi reżyserami jak: Francis Ford Coppola, Jim Jarmusch, Robert Altman, Hector Babenco, Terry Gilliam.
Żonaty z Kathleen Brennan (jego dawną przyjaciółka była Rickie Lee Jones). Ma trójkę dzieci o imionach Kellesimone, Casey Xavier i Sullivan.
Zawsze wolał nagrywać dla małych wytwórni. Gdy jakaś stawała się 'zbyt duża' przenosił się do innej. Nigdy nie wystąpił w reklamie, co uważa za poniżające dla artysty. Nie zgodził się też na wielokrotne próby użycia jego muzyki w jakiejkolwiek z nich. Ma za to na koncie kilka wygranych pozwów o nielegalne użycie jego muzyki w celach komercyjnych. M.in. z Frito Lay, Audi, Oplem.
W Polsce dotychczas wydano dwie biografie tego artysty (na rynku angielskim i amerykańskim jest ich kilka). Są to, wydana w Krakowie w 1995 roku, książka Patricka Huphiersa To fortepian jest pijany, nie ja... i pozycja Dzikie lata. Muzyka i mit Toma Waitsa napisana przez Jaya S. Jacobsa (Wydawnictwo Dolnośląskie 2007 r.).
Wiosną 2000 roku Tom Waits wystąpił w Polsce, w Sali Kongresowej.
| Rok | Tytuł | Uwagi |
|---|---|---|
| 1973 | Closing Time | |
| 1974 | The Heart of Saturday Night | |
| 1975 | Nighthawks at the Diner | nagrany na żywo przy małej widowni |
| 1976 | Small Change | |
| 1977 | Foreign Affairs | |
| 1978 | Blue Valentine | |
| 1980 | Heartattack and Vine | |
| 1982 | One From the Heart | Ścieżka dźwiękowa do filmu Francisa Forda Coppolli |
| 1983 | Swordfishtrombones | |
| 1985 | Rain Dogs | |
| 1987 | Franks Wild Years | Muzyka teatralna |
| 1988 | Big Time | Koncertowe CD, film i wideo |
| 1991 | Night on Earth | Ścieżka dźwiękowa do filmu Jima Jarmusha |
| 1992 | Bone Machine | Nagroda Grammy Best Alternative Music Album |
| 1993 | The Black Rider | we współpracy z W. S. Burroughsem. Muzyka do sztuki teatralnej |
| 1999 | Mule Variations | Nagroda Grammy Best Contemporary Folk Album |
| 2002 | Blood Money | |
| 2002 | Alice | Opera |
| 2004 | Real Gone | |
| 2006 | Orphans: Brawlers, Bawlers & Bastards | 3 CD |
| 2009 | Glitter and Doom Live | 2 CD, Nagranie koncertowe z trasy "Glitter and Doom" |
| 2011 | Bad As Me |
