Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Tomasz Szarota

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
prof. Tomasz Szarota, Warszawa, 16 maja 2007

Tomasz Marceli Szarota (ur. 2 stycznia 1940 w Warszawie) – polski historyk, badacz historii XX wieku, profesor, publicysta.

Spis treści

[edytuj] Życiorys

Jest synem Rafała Marcelego Blütha (1891–1939), rusycysty, krytyka, publicysty katolickiego i historyka literatury, związanego z czasopismem "Verbum", rozstrzelanego przez Niemców (urodzony kilka tygodni po jego śmierci)[1] oraz Elidy Marii Szaroty (1904–1994), romanistki i germanistki[2].

W 1962 ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1962 jest pracownikiem naukowym Instytutu Historii Polskiej Akademii Nauk, gdzie w 1966 uzyskał stopień doktora, a w 1978 stopień doktora habilitowanego. W 1985 objął stanowisko profesora nadzwyczajnego IH PAN, a w 1991 stanowisko profesora zwyczajnego i kierownika Pracowni Dziejów Polski po 1945 roku.

W 1998 był wykładowcą ("visiting fellow") w Instytucie Nauk o Człowieku w Wiedniu. Przebywał na stypendiach naukowych w Niemczech (m.in. stypendium Fundacji Humboldta), Francji i Belgii.

W pracy naukowej zajmuje się historią XX w., zwłaszcza dziejami okupacji hitlerowskiej i ruchu oporu w Polsce podczas II wojny światowej oraz życia codziennego w okupowanej Warszawie i innych stolicach Europy.

Zasiada w Radzie Naukowej Centrum Badań Historycznych Polskiej Akademii Nauk w Berlinie, Radzie Naukowej Polskiego Słownika Biograficznego, Kolegium Programowym Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku, Radzie Programowej czasopisma "Pamięć i Sprawiedliwość", przewodniczy Radzie Ośrodka Karta. Kieruje Komisją Ekspertów programu badawczego "Straty osobowe i ofiary represji pod okupacją niemiecką". Pełni funkcję redaktora naczelnego wydawnictwa ciągłego "Polska 1944/45-1989. Studia i materiały" oraz zastępcy redaktora naczelnego czasopisma "Acta Poloniae Historica". Przewodniczy jury Nagrody "Klio" Wydawców Książki Historycznej, zasiada w jury Nagrody im. Władysława Pobóg-Malinowskiego oraz Nagrody im. Tomasza Strzembosza. Jest członkiem korespondentem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego.

Publikował m.in. w "Dziejach Najnowszych", "Kwartalniku Historycznym", "Przeglądzie Historycznym", "Więzi", "Polityce", "Tygodniku Powszechnym", "Gazecie Wyborczej", "Rzeczpospolitej".

Żonaty (od 1962) z Anną Manteuffel (córką prof. Tadeusza Manteuffla), syn Piotr (ur. 1966) jest psychologiem i kulturoznawcą, profesorem w Instytucie Psychologii PAN oraz w Wyższej Szkole Psychologii Społecznej w Warszawie[3].

Mieszka w Warszawie.

[edytuj] Nagrody i odznaczenia

[edytuj] Publikacje

[edytuj] Opracowania i inne prace redakcyjne

Przypisy

  1. Licytacji na nieszczęścia żaden naród nie wygrał, wyborcza.pl, 21 stycznia 2009
  2. Elida Maria Szarota, encyklopedia.wp.pl
  3. Rody uczone (23) - Manteufflowie, Forum Akademickie, www.forumakad.pl

[edytuj] Bibliografia

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Tomasz_Szarota&oldid=30975328
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty