| Tomasz Wilczyński | |
| Kraj działania | Polska |
| Data i miejsce urodzenia | 18 września 1903 Parczew |
| Data i miejsce śmierci | 5 sierpnia 1965 Olsztyn |
| biskup diecezjalny warmiński | |
| Okres sprawowania | 1956–1965 |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Prezbiterat | 1 sierpnia 1926 |
| Nominacja biskupia | 12 czerwca 1952 |
| Sakra biskupia | 29 czerwca 1952 |
Tomasz Wilczyński (ur. 18 września 1903 w Parczewie, zm. 5 sierpnia 1965 w Olsztynie) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy lubelski w latach 1952–1956, biskup diecezjalny warmiński w latach 1956–1965.
Po ukończeniu gimnazjum wstąpił do seminarium duchownego w Lublinie. W wieku 22 lat został skierowany na studia do Rzymu. 1 sierpnia 1926 w Lublinie przyjął święcenia kapłańskie. Dzięki zdobyciu we Włoszech doktoratu z teologii i licencjatu z biblistyki po powrocie do Polski objął stanowisko profesora, a następnie wicedyrektora w lubelskim seminarium. Po wybuchu II wojny światowej objął parafię w Bełżycach, gdzie uchronił wielu poszukiwanych przez Niemców kapłanów. Wówczas gościł również Stefana Wyszyńskiego. Po zakończeniu wojny objął stanowisko rektora w seminarium w Lublinie.
12 czerwca 1952 został mianowany biskupem pomocniczym diecezji lubelskiej i biskupem tytularnym Polybotus. 29 czerwca 1952 otrzymał święcenia biskupie. Dekretem prymasa Polski z 1 grudnia 1956 został mianowany ordynariuszem diecezji warmińskiej jako delegat specjalny z pełną władzą biskupa rezydencjalnego. Ingres do prokatedry odbył 16 grudnia 1956. Ustalił nowy podział administracyjny diecezji warmińskiej. W czasie swych rządów zdołał utworzyć Instytut Katechetyczny w Gietrzwałdzie. Brał też czynny udział w soborze watykańskim II.
|
||||||||
| Poprzednik Stefan Biskupski |
Biskup diecezjalny warmiński 1956–1965 |
Następca Józef Drzazga |