Toni Nieminen

Toni Nieminen
Data i miejsce urodzenia	31 maja 1975 Lahti, Finlandia
Klub	Lahden Hiihtoseura
Wzrost	179 cm
Waga	60 kg
Debiut w PŚ	3 marca 1991, Lahti (48. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ	1 grudnia 1991, Thunder Bay (1. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ	1 grudnia 1991, Thunder Bay (1. miejsce)
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie Złoto 1992 Albertville Duża skocznia indywidualnie Złoto 1992 Albertville Drużynowo Brąz 1992 Albertville Normalna skocznia indywidualnie Mistrzostwa świata juniorów Złoto 1992 Vuokatti Indywidualnie Złoto 1992 Vuokatti Drużynowo Puchar Świata w skokach Kryształowa kula 1991/1992 Turniej Czterech Skoczni 1. miejsce 1991/1992

Toni Markus Nieminen (ur. 31 maja 1975 r. w Lahti) – fiński skoczek narciarski, trzykrotny medalista olimpijski, dwukrotny złoty medalista mistrzostw świata juniorów, zwycięzca Turnieju Czterech Skoczni oraz zdobywca Pucharu Świata, jako pierwszy na świecie oddał skok na odległość ponad 200 metrów.

Kariera

W Pucharze Świata w skokach zadebiutował w końcówce sezonu 1990/1991 zajmując 48. miejsce w konkursie w fińskim Lahti. Był to jego jedyny start w tym sezonie, wobec czego nie został sklasyfikowany w klasyfikacji generalnej.

Największe sukcesy Nieminen osiągnął już w sezonie 1991/1992, kiedy to triumfował w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Już w swoim pierwszym starcie sezonu zdobył pierwsze punkty w karierze odnosząc jednocześnie swoje pierwsze zwycięstwo wygrywając zawody w kanadyjskim Thunder Bay. Łącznie jedenastokrotnie stawał na podium, przy czym aż ośmiokrotnie zwyciężał. Triumfował także w klasyfikacji końcowej 40. edycji Turnieju Czterech Skoczni po tym jak zwyciężył w Oberstdorfie, Innsbrucku i Bischofshofen, a w Garmisch-Partenkirchen zajął drugie miejsce. W 1992 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Albertville, gdzie zdobył złoty medal na dużej skoczni, wyprzedzając o ponad 10 punktów drugiego w konkursie Martina Höllwartha z Austrii oraz o ponad 20 punktów kolejnego reprezentanta Austrii, Heinza Kuttina, który zdobył brązowy medal. Stał się w ten sposób najmłodszym mistrzem olimpijskim w historii nie tylko skoków narciarskich, ale całych zimowych igrzysk olimpijskich - w momencie zwycięstwa miał 16 lat, 8 miesięcy i 16 dni. Na tych samych igrzyskach wywalczył ponadto brązowy medal indywidualnie na normalnej skoczni, ustępując dwóm Austriakom: zwycięzcy - Ernstowi Vettoriemu oraz Höllwarthowi, który zdobył swój drugi srebrny medal. Nie był to koniec zdobyczy medalowych Fina na francuskich igrzyskach, bowiem w konkursie drużynowym Finowie w składzie: Ari-Pekka Nikkola, Mika Laitinen, Risto Laakkonen i Toni Nieminen wywalczyli złoty medal. Miesiąc później Nieminen wystartował na mistrzostwach świata juniorów w Vuokatti, gdzie zgarnął złote medale zarówno w konkursie indywidualnym jak i drużynowym. A w Pucharze Świata został najmłodszym zdobywcą Kryształowej Kuli nie tylko w skokach narciarskich, ale także we wszystkich zimowych konkurencjach Pucharu Świata, mając zaledwie 16 lat.

Następne sezony w wykonaniu Fina były znacznie słabsze. Dopiero w sezonie 1994/1995 po raz kolejny stanął na podium, wygrywając 1 lutego 1995 roku zawody w fińskim Kuopio. Było to równocześnie ostatnie zwycięstwo i podium w jego karierze. W klasyfikacji generalnej uplasował się na jedenastej pozycji. W międzyczasie wziął udział w mistrzostwach świata w Falun zajmując 29 miejsce na dużej skoczni, a na normalnym obiekcie był piąty. Drużynowo Finowie z Nieminenem w składzie zajęli szóste miejsce. Przypomniał o sobie 20 marca 1994 roku podczas mistrzostw świata w lotach w Planicy, kiedy to ustanowił nowy rekord świata w długości skoku narciarskiego, jako pierwszy skoczek historii oddając skok na odległość ponad 200 metrów (203,5 m). Nie zakwalifikował się do reprezentacji Finlandii na igrzyska w Lillehammer, wystartował za to na mistrzostwach świata w Thunder Bay, gdzie w swoim jedynym starcie zajął 36. miejsce na dużej skoczni.

W kolejnych sezonach przechodził głęboki kryzys co spowodowało, że wypadł z fińskiej kadry. Dobrą formę odzyskał w sezonie 2000/2001, nie stawał na podium, ale parę razy znalazł się w czołowej dziesiątce zawodów. Umożliwiło mu to wyjazd na igrzyska olimpijskie w Salt Lake City w 2002 roku, gdzie był szesnasty w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni. W 2003 roku doznał kontuzji na deptaku w Helsinkach. Po roku wrócił do skakania, ale nie zdołał powrócić do światowej czołówki. Odnosił przeciętne rezultaty w Pucharze Kontynentalnym. W 2004 roku po zajęciu dobrego 5. miejsca na Mistrzostwach Finlandii Toni Nieminen zakończył karierę.

Łącznie dwunastokrotnie stawał na podium indywidualnych zawodów Pucharu Świata, w tym dziewięciokrotnie zwyciężał, raz był drugi i dwa razy trzeci. W Pucharze Świata w lotach najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1993/1994, kiedy to zajął siódme miejsce w klasyfikacji generalnej. W latach 1995-1996 oraz 2001-2003 startował w zawodach Letniego Grand Prix w skokach, najlepsze wyniki uzyskując w trzeciej edycji tego cyklu. W 1992 roku został wybrany Fińskim Sportowcem Roku. Po zakończeniu kariery pracował między innymi jako trener fińskiej kadry juniorów oraz komentator sportowy dla fińskiej stacji MTV3.

Osiągnięcia

Igrzyska olimpijskie

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata	Zwycięzca
3.	9 lutego	1992	Albertville	Skocznia normalna indywidualnie	222.8 pkt	-5.8 pkt	Ernst Vettori
1.	14 lutego	1992	Albertville	Skocznia duża drużynowo	644.4 pkt	-	-
1.	16 lutego	1992	Albertville	Skocznia duża indywidualnie	239.5 pkt	-	-
16.	10 lutego	2002	Salt Lake City	Skocznia normalna indywidualnie	269.0 pkt	-33.5 pkt	Simon Ammann

Mistrzostwa świata

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata	Zwycięzca
29.	21 lutego	1993	Falun	Skocznia duża indywidualnie	241.4 pkt	-107.8 pkt	Espen Bredesen
6.	23 lutego	1993	Falun	Skocznia duża drużynowo	821.5 pkt	-19.1 pkt	Norwegia
5.	27 lutego	1993	Falun	Skocznia normalna indywidualnie	237.8 pkt	-18.0 pkt	Masahiko Harada
36.	18 marca	1995	Thunder Bay	Skocznia duża indywidualnie	272.6 pkt	-216.3 pkt	Tommy Ingebrigtsen

Mistrzostwa świata w lotach

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata	Zwycięzca
7.	20 marca	1994	Planica	Loty indywidualnie	351.3 pkt	-103.3 pkt	Jaroslav Sakala

Mistrzostwa świata juniorów

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata	Zwycięzca
1.	18 marca	1992	Vuokatti	Skocznia normalna drużynowo	?	-	-
1.	21 marca	1992	Vuokatti	Skocznia normalna indywidualnie	?	-	-

Puchar Świata w skokach

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• sezon 1990/1991: -
• sezon 1991/1992: 1.
• sezon 1992/1993: 50.
• sezon 1993/1994: 52.
• sezon 1994/1995: 11.
• sezon 1995/1996: 93.
• sezon 1996/1997: 92.
• sezon 1997/1998: 67.
• sezon 2000/2001: 21.
• sezon 2001/2002: 31.
• sezon 2002/2003: 54.

Miejsca na podium chronologicznie

Nr	Data	Miejscowość	Skocznia	Nota	Pozycja	Strata	Zwycięzca
1.	1 grudnia 1991	Thunder Bay	Normal Thunder	253.3 pkt	1.	-	-
2.	29 grudnia 1991	Oberstdorf	Schattenbergschanze	229.9 pkt	1.	-	-
3.	1 stycznia 1992	Garmisch-Partenkirchen	Große Olympiaschanze	218.5 pkt	2.	-0.5 pkt	Andreas Felder
4.	4 stycznia 1992	Innsbruck	Bergisel	229.0 pkt	1.	-	-
5.	6 stycznia 1992	Bischofshofen	Paul-Ausserleitner-Schanze	225.5 pkt	1.	-	-
6.	29 lutego 1992	Lahti	Salpausselkä	234.9 pkt	1.	-	-
7.	1 marca 1992	Lahti	Salpausselkä	243.0 pkt	1.	-	-
8.	8 marca 1992	Trondheim	Granåsen	211.2 pkt	3.	-5.9 pkt	Heinz Kuttin
9.	11 marca 1992	Trondheim	Granåsen	231.3 pkt	1.	-	-
10.	15 marca 1992	Oslo	Holmenkollbakken	219.1 pkt	1.	-	-
11.	29 marca 1992	Planica	Bloudkova Velikanka	237.8 pkt	3.	-24.1 pkt	Andreas Felder
12.	1 lutego 1995	Kuopio	Puijo	248.5 pkt	1.	-	-

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

Do sezonu 1992/1993obowiązywała inna punktacja za konkurs Pucharu Świata.

Sezon 1990/1991
																						punkty
-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	48	-	-	-	-	-	-	-	0
Sezon 1991/1992
																					punkty
1	6	-	-	1	2	1	1	9	-	-	-	-	1	1	14	3	1	1	-	3	269
Sezon 1992/1993
																	punkty
-	-	59	42	29	-	-	-	-	11	-	-	43	35	-	-	-	5
Legenda (do sezonu 1992/93)
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15 - - zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się
Sezon 1993/1994
																			punkty
34	31	42	-	28	-	-	-	-	-	-	23	-	-	47	-	7	-	-	47
Sezon 1994/1995
																					punkty
36	6	31	5	4	6	6	37	11	11	6	12	48	1	53	55	11	-	34	16	47	464
Sezon 1995/1996
																												punkty
34	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	46	29	-	-	-	-	39	-	-	-	-	-	2
Sezon 1996/1997
																									punkty
-	-	-	-	-	-	25	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	6
Sezon 1997/1998
																											punkty
-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	42	31	35	-	-	-	-	-	48	-	19	42	18	43	-	-	25
Sezon 1998/1999
																													punkty
-	-	-	-	-	-	-	-	49	-	-	-	36	37	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	0
Sezon 2000/2001
																					punkty
20	9	35	31	6	19	15	17	25	11	14	30	13	34	24	-	-	-	-	8	38	230
Sezon 2001/2002
																						punkty
25	13	q	22	5	45	9	-	-	16	36	49	37	-	14	43	-	-	q	-	-	-	142
Sezon 2002/2003
																											punkty
29	-	-	-	10	42	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	q	-	-	-	28
Sezon 2003/2004
																							punkty
q	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	q	-	-	0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 q – zawodnik nie zakwalifikował się - – zawodnik nie wystartował (lub nie zakwalifikował się)

Puchar Świata w lotach narciarskich

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• sezon 1993/1994: 7.
• sezon 1994/1995: 31.
• sezon 2000/2001: 37.

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• 1991/1992 – 1.
• 1994/1995 – 8.
• 1996/1997 – 57.
• 1998/1999 – 67.
• 2000/2001 – 15.
• 2001/2002 – 33.

Turniej Nordycki (Skandynawski)

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• 1998 – 28.
• 2001 – 49.

Letnie Grand Prix w skokach narciarskich

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• 1994 – 46.
• 1995 – 35.
• 2000 – 43.
• 2001 – 37.
• 2002 – 43.

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP

W 1994 i 1995 roku sumowano punkty za wszystkie skoki (tak jak np. w TCS)

1994
			punkty
-	34	-	181.0
1995
				punkty
?	32	17	?	480.0
2000
								punkty
-	23	29	27	-	-	-	-	14
2001
							punkty
-	12	50	17	-	-	-	36
2002
						punkty
q	19	28	46	-	-	15
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 q – zawodnik nie zakwalifikował się - – zawodnik nie wystartował (lub nie zakwalifikował się)

Linki zewnętrzne

• Profil na stronie FIS (niem. • ang. • fr.)
• Profil na sports-reference.com (ang.)