Topola włoska (Populus nigra L. 'Italica') – sztucznie wyhodowana odmiana topoli czarnej[2]. Została wyhodowana w XVIII wieku w Lombardii we Włoszech. Jest uprawiana na terenie całej Europy.
[edytuj] Morfologia
- Pokrój
- Drzewo posiada zwarty pokrój[3]. Dorasta do 38 m wysokości[3]. Drzewo bardzo smukłe, z gałęziami ustawionymi niemal pionowo.
- Pędy
- Gałązki jasnożółte do szarożółtawych. Młode gałązki nie posiadają listwek korkowych. Kora ciemnobrunatna, na starszych egzemplarzach prawie czarna, głęboko spękana.
- Liście
- Pąki podługowatojajowate, stożkowe, duże do około 1,4 cm. Liście długości 5-10 cm, długo zaostrzone, u nasady słabo sercowate, brzegiem karbowano-piłkowane, nagie[3]. Zwykle występują w gęstym skupieniu[3]. Gdy są młode, mają zielono-czerwonawy kolor, z czasem robią się ciemnozielone, z mocnym połyskiem, spodem jasnozielone.
- Kwiaty
- Bardzo podobne do tych u topoli czarnej. U nasady objęte kubkowatym wyrostkiem, dwupienne, zebrane w kotki. Przysadki kwiatowe czerwone, porozcinane. Pylniki pręcików czerwone, znamiona słupków żółte. Ukazują się w połowie wiosny. Nie posiadają puchu[3].
- Owoce
- Torebka pękająca 2 klapami. Nasiona opatrzone puchem.
Jest krótkowieczna – żyje do 100 lat (ale zwykle zaczyna obumierać w wieku 20-30 lat). Rośnie bardzo szybko (2,5 m/rok). Kwitnie od marca do kwietnia, przed rozwojem liści. Nasiona dojrzewają w maju, są lekkie, roznoszone przez wiatr. Często rozmnaża się z odrośli.
Odmiany uprawne[3]:
- 'Lombardy Gold' – posiada przysadzisty pokrój.
- 'Plantierensis' – młode pędy są drobno owłosione. Gałęzie pokryte są małymi przetchlinkami. Latem daje balsamiczny zapach, jednak nie tak intensywny jak u topól z sekcji Tacamahaca.
[edytuj] Zastosowanie
Roślina ozdobna: Używana głównie do nasadzeń przy drogach i w parkach. Ostatnio już zaprzestano jej nasadzeń przy drogach i jest z nich stopniowo usuwana, gdyż wiatry łatwo ją łamią, co stwarza zagrożenie dla pojazdów i ludzi.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-12-10].
- ↑ Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Vascular Plants of Poland - A Checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 1995. ISBN 83-85444-38-6.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 Johnson O., More D.: Drzewa. Warszawa: Multico, 2009, s. 154. ISBN 978-83-7073-643-9.
[edytuj] Bibliografia
- W. Kulesza: Klucz do oznaczania drzew i krzewów. Warszawa: PWRiL, 1955.
- Topola włoska (pol.). [dostęp 6 marca 2009].
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Zdjęcia i grafiki w Commons
