Towarzystwo Biblijne w Polsce (wcześniej znane jako Brytyjskie i Zagraniczne Towarzystwo Biblijne w Warszawie) – towarzystwo działające na terenie Polski, które za swój cel przyjmuje rozpowszechnianie Pisma Świętego wśród wiernych różnych wyznań. Towarzystwo Biblijne w Polsce jest członkiem stowarzyszonym Polskiej Rady Ekumenicznej.
Spis treści |
W październiku 1810 roku Biblie w języku polskim wydrukowało Towarzystwo Biblijne w Berlinie. Rozpowszechnianie tych Biblii powierzono Komitetowi Towarzystwa w Królewcu, który starał się zaopatrzyć w Biblie i Nowe Testamenty możliwie jak najwięcej polskich szkół. Pomimo trudnej sytuacji politycznej (okres wojen napoleońskich) i ograniczonych funduszy, w ciągu kilku lat udało się rozprowadzić łącznie 15 000 Biblii lub Nowych Testamentów w języku polskim i czeskim.
W 1814 roku podjęto pierwsze próby założenia Polskiego Towarzystwa Biblijnego w Warszawie, jednak sprzeciwiał się temu zdecydowanie arcybiskup gnieźnieński i poinformował o tych planach papieża. 29 czerwca 1816 papież Pius VII skierował do arcybiskupa Gniezna list apostolski, w którym potępił te plany jako "zgubną zarazę, która podważa fundamenty religii", pochwalając jednocześnie arcybiskupa za gorliwe działania przeciwko tej "zarazie".
Jednak agenci Brytyjskiego i Zagranicznego Towarzystwa Biblijnego nie ustawali w wysiłkach utworzenia Towarzystwa Biblijnego w Polsce, starając się przekonać do tych planów wpływowe osobistości z kręgów arystokracji oraz otoczenia cara.
Pius VII podejmował dalsze działania w celu niedopuszczenia do powstania Towarzystwa Biblijnego w Polsce i w tym celu 3 września 1816 roku skierował list apostolski Magno et acerbo do arcybiskupa Mohylewa (po rozbiorze Polski archidiecezji mohylewskiej, erygowanej przez Piusa VI w dniu 15 kwietnia 1783 roku, podporządkowane były diecezje leżące na terenach dawnej wschodniej Polski).
Listy te nie przyniosły spodziewanych efektów, ponieważ dzięki interwencji cara w październiku 1816 roku powstało Towarzystwo Biblijne w Polsce.
Prezesem Towarzystwa został książę Adam Jerzy Czartoryski. Na pierwszym posiedzeniu postanowiono o wydaniu 10 tys. egzemplarzy Biblii w tłumaczeniu ks. Jakuba Wujka. W sumie, w pierwszym roku działalności rozpowszechniono około 18 000 egz. Pisma Świętego.
W XIX wieku Kościół rzymskokatolicki wielokrotnie potępiał działalność Towarzystw Biblijnych. Oficjalne potępienia tych towarzystw zawarte się w licznych breve i listach apostolskich, m.in.:
Od drugiej połowy XX wieku Kościół rzymskokatolicki oficjalnie nie występuje przeciwko towarzystwom biblijnym.
W okresie Polski Ludowej Towarzystwo Biblijne starało się służyć wiernym wszystkich Kościołów. W 1975 r. Towarzystwo Biblijne wydało Biblię Warszawską, będącą do dziś najpopularniejszym przekładem w Kościołach protestanckich. W 1991 roku ukazało się protestanckie tłumaczenie Nowego Testamentu we współczesnym języku polskim.
Towarzystwo Biblijne jest inicjatorem Ekumenicznych Dni Biblijnych.
Najważniejsze przekłady Biblii wydane w XX wieku przez Towarzystwo Biblijne:
|
||||||||