Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Trąby (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Trąby
Trąby
Alternatywne nazwy Trąby, Trąbki, Tuba, Tres Tubae, Tria Cornua, Trzy Trąby, Tubae
Pierwsza wzmianka 1385 (pieczęć) 1388 (zapis)
Herbowni
Miasta Dukla, Jordanów, Limanowa, Węgrów, Zakliczyn
Gminy Lubień, Nieborów, Przygodzice, Siepraw, Sławatycze, Tokarnia
Herb Trąby Radziwiłłów
Herb Trąby w zamku w Baranowie Sandomierskim
Herb Taurogów, jednej z siedzib Radziwiłłów

Trąby (Trąbki, Tuba, Tres Tubae, Tria Cornua, Trzy Trąby, Tubae) – polski herb szlachecki o zawołaniach Brzezina i Trąba. Występował głównie w ziemi krakowskiej, łęczyckiej, przemyskiej i na Rusi[2].

Spis treści

[edytuj] Opis herbu

W polu srebrnym trzy trąby czarne o okuciach złotych, połączone ustnikami.

W klejnocie pięć piór strusich.

Labry herbowe czarne, podbite srebrem.

Innymi odmianami tego herbu są trąby w polu czerwonym, albo błękitnym.

[edytuj] Najwcześniejsze wzmianki

Najstarsza pieczęć z 1385 - Wojciecha z Sącienna, najstarsza zapiska sądowa z 1388[3].

Aktem unii horodelskiej w 1413 r. herb Trąby został przeniesiony na Litwę, gdzie przyjął go bojar Krystyn Ościk z Kiernowa, adoptowany przez arcybiskupa gnieźnieńskiego Mikołaj Trąba)[4].

[edytuj] Wybrane rody

[edytuj] Występowanie w heraldyce terytorialnej

Herb Trąby rodziny Jordanów został przyjęty przez miejscowości Dukla i Zakliczyn. Nawiązuje do niego również herb Jordanowa, a także gmin Siepraw, Lubień i Tokarnia. Trąby są jednym z elementów herbów Sławatycz i Węgrowa, które długo były miastami prywatnymi Radziwiłłów. Również herb gminy Nieborów zawiera Trąby z herbu ostatnich właścicieli dóbr nieborowskich. Herb gminy Przygodzice zawiera herb Trąby Radziwiłłów oraz Wieniawę Gołuchowskich i Leszczyńskich.

[edytuj] Bibliografia

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Antoni Prochaska: Materyały archiwalne wyjęte głównie z metryki litewskiej od 1348 do 1607 roku. J. Sewer Hr. Dunin Borkowski, 1890. 
  2. Alfred Znamierowski: Herbarz rodowy. Warszawa: Świat Książki, 2004, s. 172. ISBN 83-7391-166-9. 
  3. Andrzej Kulikowski: Wielki herbarz rodów polskich. Warszawa: Świat Książki, 2005, s. 306. ISBN 83-7391-523-0. 
  4. O litewskich rodach bojarskich zbratanych ze szlachtą polską w Horodle r. 1413. – 6. Ród Ościka (Trąba). „Miesięcznik Heraldyczny”. 5, s. 39, 1920. Lwów. 

[edytuj] Linki zewnętrzne


Poprzedni

Traubenberg
POL COA blank.svg
Herby ułożone alfabetycznie

Trąby
POL COA blank.svg
Następny

Trebnicki
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Trąby_(herb_szlachecki)&oldid=31486587
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty