| Traktat pokojowy izraelsko-egipski Proces pokojowy w konflikcie izraelsko-egipskim |
|||||||||
Izrael i Egipt. |
|||||||||
| Data | 26 marca 1979 | ||||||||
| Miejsce | Waszyngton, Stany Zjednoczone | ||||||||
| Wynik | Zakończenie wojny izraelsko-egipskiej. Stabilizacja na granicy. |
||||||||
|
|||||||||
Traktat pokojowy izraelsko-egipski (Arab. معاهدة السلام المصرية الإسرائيلية, Mu'ahadat as-Salam al-Masriyah al-Isra'yliyah; Hebr. הסכם שלום ישראל-מצרים, Heskem Shalom Yisrael-Mitzraim) został podpisany przez egipskiego prezydenta Anwar Sadata i izraelskiego premiera Menachem Begina w Waszyngtonie (Stany Zjednoczone) w dniu 26 marca 1979. Był to wynik procesu pokojowego i Porozumień Camp David. Zakończył on serię wojen izraelsko-egipskich, które rozpoczęły się w 1948 od I wojny izraelsko-arabskiej. W wyniku zawarcie traktatu pokojowego Izrael wycofał swoje wojska i cywili z Półwyspu Synaj, który zajął podczas wojny sześciodniowej 1967. Traktat gwarantował prawo swobodnej żeglugi dla izraelskich statków przepływających przez Kanał Sueski, Zatokę Akaba, Cieśninę Tirańską i wody międzynarodowe.
Egipt był pierwszym arabskim państwem, które uznało fakt istnienia państwa żydowskiego w Palestynie i zawarło traktat pokojowy z Izraelem. W 1994 podobny pokój zawarła Jordania.
Dzięki zawartemu z traktowi, Siły Obronne Izraela obniżyły poziom gotowości bojowej na południu kraju. Przez następne lata na granicy izraelsko-egipskiej utrzymywał się "zimny pokój". 27 maja otworzono granicę egipsko-izraelską, a 30 kwietnia pierwszy izraelski frachtowiec swobodnie przepłynął przez Kanał Sueski. Jednak pełna normalizacja stosunków izraelsko-egipskich nastąpiła dopiero w lutym 1980, kiedy oba państwa wymieniły się ambasadorami.[1] W marcu 1980 uruchomiono regularne połączenia lotnicze.