| Tramwaj zwany pożądaniem A Streetcar Named Desire |
|
| Gatunek | dramatyczny |
| Data premiery | |
| Kraj produkcji | |
| Język | angielski hiszpański |
| Czas trwania | 125 minut |
| Reżyseria | Elia Kazan |
| Scenariusz | Oscar Saul Tennessee Williams |
| Główne role | Vivien Leigh Marlon Brando Kim Hunter Karl Malden |
| Muzyka | Alex North |
| Zdjęcia | Harry Stradling Sr. |
| Scenografia | George James Hopkins Richard Day |
| Kostiumy | Lucinda Ballard |
| Montaż | David Weisbart |
| Produkcja | Charles K. Feldman |
| Wytwórnia | Warner Bros. Pictures Charles K. Feldman Group |
| Dystrybucja | |
| Budżet | 1.800.000 $ (szacowany) |
| Nagrody | 4 Oscary, Złoty Glob |
Tramwaj zwany pożądaniem (ang. A Streetcar Named Desire, 1951) − amerykański film dramatyczny w reżyserii Elii Kazana. Adaptacja sztuki autorstwa Tennessee Williamsa pod tym samym tytułem. Obraz, nominowany w czternastu kategoriach do Oscara, zdobył łącznie cztery statuetki w tym dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej (Vivien Leigh).
Główną bohaterką jest Blanche DuBois, osoba niezrównoważona psychicznie, nimfomanka żyjąca iluzją minionej elegancji i wysokiej pozycji. Blanche przyjeżdża do Nowego Orleanu w odwiedziny do siostry – Stelli – która wyszła za mąż za prostackiego i brutalnego Stanleya Kowalskiego. Stanley chce się jak najszybciej pozbyć Blanche z domu, podejrzewając ją o to, że przy sprzedaży rodzinnej posiadłości oszukała Stellę. Blanche spotyka w domu Kowalskich Harolda "Mitcha" Mitchella odznaczającego się delikatnością i zaczyna marzyć o poślubieniu go i odnalezieniu w nim obrońcy i oparcia w życiu. W międzyczasie Stanley dowiaduje się o ostatnich latach życia Blanche w Laurell – romansie z jej uczniem, zakończonym zwolnieniem Blanche z posady nauczycielki i o jej późniejszym rozwiązłym trybie życia. W trakcie urodzinowego przyjęcia Blanche dochodzi do awantury; Stella, będąca w ciąży, musi zostać odwieziona do szpitala. Pod nieobecność Kowalskich Mitch, który miał być gościem na urodzinach, odwiedza Blanche i zrywa z nią, gdyż Stanley opowiedział mu wszystkie rewelacje dotyczące jej życia. Po powrocie Stanleya ze szpitala dochodzi do gwałtu, nie wiadomo, czy prawdziwego, czy urojonego przez Blanche. W ostatniej scenie sztuki Blanche zostaje zabrana do zakładu dla chorych psychicznie.
i inni
|
||||||||||||||||