| Tramwaje w Poznaniu | |
Siemens Combino, linia nr 14 na trasie PST |
|
| Lokalizacja | |
| Rodzaj transportu | tramwaj |
| Data uruchomienia | 30 lipca 1880 |
| Operator | MPK Poznań |
| Całkowita długość linii | 214,9 km (2008) |
| Liczba linii | dzienne: 19 nocne: 1 turystyczne: 1 razem: 21 |
| Infrastruktura | |
| Rozstaw szyn | 1435 mm |
| Tabor | |
| Liczba pociągów | ok. 340 |
| Strona internetowa | |
Tramwaje w Poznaniu (z gwary poznańskiej bimby, l.poj. – bimba) – system komunikacji tramwajowej działający w Poznaniu i należący do Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego sp. z o.o.
Obecnie system składa się z 19 linii dziennych i jednej nocnej oraz jednej linii turystycznej obsługiwanej przez zabytkowy tabor kursujący w weekendy. Tramwaje poruszają się po torach o rozstawie 1435 mm i łącznej długości torowiska 157,695 km (tor pojedynczy z torami zajezdniowymi i na pętlach)[1].
Pomysł budowy sieci tramwajowej w Poznaniu zrealizowało dwóch berlińskich przedsiębiorców: Otto Reymer i Otto Masch, którzy po otrzymaniu koncesji od miasta zainaugurowali 30 lipca 1880 przejazdy tramwaju konnego. Pierwsza regularna linia ruszyła 31 lipca 1880, przewożąc pasażerów spod Dworca Głównego, Świętym Marcinem, Rycerską (dziś Ratajczaka), Pl. Wilhelmowskim (dziś pl. Wolności) na Stary Rynek. W dość krótkim czasie trasę tę wydłużono prowadząc tory przez Butelską (dziś Woźną), Garbarami przez Chwaliszewo na Ostrów Tumski. Powstała też odnoga biegnąca przez ul. Wiktorii (dziś Gwarna i Mielżyńskiego), pl. Królewski (dziś pl. Cyryla Ratajskiego), Fryderykowską (dziś 23 Lutego), Al. Wilhelmowskimi (dziś Al. Marcinkowskiego), Seekta (dziś ul. Solna) następnie Wolnicą, Małymi Garbarami, Szewską, Szeroką (dziś Wielka) do Wielkich Garbar (dziś Garbar), gdzie łączyła się z linią główną.
Pomimo, że w mieście było zapotrzebowanie na tego typu usługi berlińczycy po kilku tygodniach znaleźli się na skraju bankructwa. Miało to związek z niefortunnym przebiegiem odnogi, a także brakiem napisów w języku polskim, co wywołało bojkot wśród Polaków. Zniechęceni przedsiębiorcy odsprzedali linię Poznańskiemu Towarzystwu Kolei Konnej (niem. Posener Pferde-Eisenbahn-Gesellschaft), które uzyskało monopol na rozbudowę i eksploatację miejskiej sieci tramwajowej. Wówczas tabor liczył 20 wagonów. We wrześniu 1880 Towarzystwo wykupiło cześć terenów po starym dworcu kolejowym na Jeżycach, gdzie powstała zajezdnia, która jest dziś najstarszą używaną w kraju. W 1896 powstały kolejne dwie trasy: pierwsza biegnąca od Starego Rynku przez ul. Wrocławską, pl. Piotra (dziś pl. Wiosny Ludów), Półwiejską do nieistniejącej dzisiaj Bramy Wildeckiej oraz druga od zajezdni przez Zwierzyniecką, Jadwigi (dziś Kraszewskiego) do rynku Jeżyckiego, po roku przedłużona przez ul. Wielką Berlińską (dziś Dąbrowskiego) do fabryk chemicznych przy ul. Polnej. Obie trasy budowano już z cięższych szyn, planując ruch tramwajów elektrycznych.
6 marca 1898 tramwaj konny zastąpiony został tramwajem elektrycznym. Kursowały wówczas trzy linie:
W ciągu następnego miesiąca uruchomiono czwartą linię:
Ceny za pierwsze przejazdy wynosiły 10 bądź 20 fenigów, a po godzinie 23:00 należało uiścić podwójną opłatę.
W 1899 położono drugi tor na Starym Rynku i Wielkiej Berlińskiej (obecnie ul. Dąbrowskiego).
Przed I wojną światową rozbudowano sieć linii, która teraz docierała także na Garbary (do Rzeźni Miejskiej), na pl. Sapieżyński (dziś pl. Wielkopolski) do Bramy Dębińskiej (obecnie skrzyżowanie ul. Strzeleckiej i Krakowskiej), Śródkę, Sołacz i Dębiec (do fabryki Cegielskiego), ulicą Grunwaldzką do ulicy Ułańskiej. Zwiększyła się również ilość torów w śródmieściu. Powstały nowe trasy przez wiadukty nad torami kolejowymi: Most Teatralny i Most Dworcowy. W dwudziestoleciu międzywojennym tramwaj zaczął docierać na Golęcin, Dębiec (przedłużenie trasy), Dębinę (do kąpieliska warciańskiego), Ogrody, Grunwald i Winiary, jednocześnie zlikwidowano część linii na wąskich uliczkach Starego Miasta. Nie udało się wybudować linii do Głównej, gdzie wprowadzono w 1930 r. komunikację trolejbusową.
Podczas walk o Poznań większość taboru i część infrastruktury została zniszczona. W związku z tym dopiero w 1947 r. wznowiono większość przedwojennych połączeń tramwajowych, poza tymi na prawym brzegu Warty i uliczkach Starego Miasta na wschód od Rynku. Wówczas powstała nowa trasa do Garbar omijająca Stary Rynek od południa, przez pl. Bernardyński. Na prawy brzeg Warty tramwaje powróciły w 1952 r., po oddaniu do użytku nowego mostu Juliana Marchlewskiego (dziś Królowej Jadwigi).
W kolejnych latach wybudowano nowe trasy pozwalające na szybkie przemieszczanie się pomiędzy dzielnicami z pominięciem centrum:
oraz linie peryferyjne:
Rewolucją w transporcie miejskim było oddanie do użytku w 1997 liczącego 6,1 km odcinka Poznańskiego Szybkiego Tramwaju nazwanego przez poznaniaków "Pestką". Obecnie trwa wiele inwestycji związanych z modernizacją i rozbudową sieci, gdyż według planu zagospodarowania przestrzennego z 1994 tramwaj ma stanowić podstawę komunikacji w mieście. Od tego momentu podczas wymiany sygnalizacji na skrzyżowaniach tramwaje uzyskują bezwzględne pierwszeństwo.
14 sierpnia 2007 otwarto drugi odcinek (jeśli przyjąć, że pierwszym jest odcinek od ul. Jana Pawła II do pętli na os. Lecha) Ratajskiego Szybkiego Tramwaju łączący plac Wiosny Ludów przez ul. Podgórną, Dowbora Muśnickiego, Mostową, Most św. Rocha i Kórnicką z ul. Jana Pawła II.
W 2011 roku MPK podjęło decyzję o sprzedaży 40 tramwajów 105N (zmodernizowanych do standardu Konstal 105Na)[2] z powodu braku miejsc w zajezdniach na ten typ tramwajów. Ponadto zostało zakupionych 45 Solarisów Tramino i 7 Moderusów Beta[3].
| Zdjęcie | Nazwa | Początek eksploatacji | Opis | Liczba wagonów | |
|---|---|---|---|---|---|
| Konstal 102Na | 1970 | Typ tramwaju produkowany w latach 1970–1973. Wagon o numerze bocznym 71 został gruntownie wyremontowany w 2008 roku. Od tamtej pory kursuje po regularnych liniach. Z powodu swojego kształtu nazywany bywa potocznie parówą. | 1 | ||
| Konstal 105N | 1975 | Produkowany w latach 1973–1979. Obecnie po Poznaniu jeździ jeden dwuczłonowy, odrestaurowany skład tego tramwaju. Ze względu na swój wygląd nazywane czasami potocznie akwarium. | 2 | ||
| Konstal 105Na | 1979 | Produkowany w latach 1979–1992. Obecnie poznańskie MPK eksploatuje 158 wagonów tego typu. Jest to więc najczęściej spotykany tramwaj w mieście. Ze względu na swój wygląd nazywane czasami potocznie akwarium. | 158 | ||
| Moderus Alfa | 2008 | Tramwaje powstałe w wyniku modernizacji wagonów Konstal 105Na przez firmę Modertrans Poznań. | 40 | ||
| Siemens Combino | 2003 | Tramwaje wyprodukowane przez niemiecki Siemens. Są to wagony pięcioczłonowe, w całości niskopodłogowe. Kursują głównie na liniach Poznańskiego Szybkiego Tramwaju. | 14 | ||
| Düwag GT6 | 1996 | Sprowadzane do Poznania w latach 1996–2000, obecnie po Poznaniu jeździ 1 wagon tego typu. Ze względu na kraj pochodzenia nazywane potocznie helmutami. | 1 | ||
| Tatra RT6N1 | 1997 | Tramwaje zamówione w związku z uruchomieniem w 1997 roku trasy PST. Wyprodukowane w latach 1997–1998 przez konsorcjum ČKD i FPS HCP. Tramwaje cechujące się stosunkowo wysoką awaryjnością wycofano z kursowania na trasie PST na początku stycznia 2010, przesuwając je do obsługi innych linii. | 9 | ||
| Modertrans/Tatra RT6 MF06 AC | 1997 | Głęboko zmodernizowany wóz Tatra RT6N1 oddany do użytku przez Modertrans w 2011 roku. Powstał na bazie zakupionego w Pradze wozu #9102 . Obsługuje zazwyczaj linię nr 12. | 1 | ||
| Düwag GT8 | 1998 | Produkowany w latach 1957–1976 przez niemiecką firmę Düsseldorfer Waggonfabrik (obecnie Duewag), zakupione przez MPK Poznań w latach 1998–2003 oraz 2010-2011. Ze względu na kraj pochodzenia nazywane potocznie helmutami. | 49 | ||
| Solaris Tramino | 2011 | Pierwszy seryjny Solaris Tramino trafił do Poznania 23 kwietnia 2011. Oficjalne zakończenie dostaw odbyło się 28 maja 2012. Ponadto po poznańskich torowiskach porusza się pojazd prototypowy będący własnością Solarisa, na czas służby w poznańskim MPK oznaczony numerem 451. | 46 | ||
| Moderus Beta MF 02 AC | 2011 | Są to tramwaje trójczłonowe, których środkowy człon jest niskopodłogowy. Pierwszy z dwudziestu czterech zamówionych egzemplarzy wyjechał na trasę 17 maja 2011 z nr 415. | 8 | ||
| Wszystkie wagony | 329 | ||||
| Udział wagonów niskowejściowych i niskopodłogowych | 23,7% | ||||
Wagony dwukierunkowe stosowane podczas remontów na liniach wahadłowych (a także na liniach zwykłych w okresach, kiedy nie są prowadzone remonty).
| Zdjęcie | Nazwa | Liczba wagonów | Uwagi |
|---|---|---|---|
| Konstal 105NaDK | 6 | Trzy dwukierunkowe składy tramwajowe powstałe w 2004 w wyniku modernizacji wagonu Konstal 105Na i doczepnego 105NaD | |
| Düwag GT8ZR | 6 | Wagon typu GT8ZR jest zbliżony konstrukcyjnie do tramwaju jednokierunkowego GT8. |
Pojazdy zabytkowe[4].
| Zdjęcie | Nazwa | Liczba wagonów | Uwagi |
|---|---|---|---|
| Herbrand B3/H0 | 1 | Wagon konny z 1880 roku, kilkakrotnie przebudowywany. | |
| Konstal N | 2 | Przebudowany na wzór Konstal 4NJ (z podobnie przebudowaną doczepką Konstal ND). | |
| Konstal 102N | 1 | Odrestaurowany tramwaj od 2005 r. kursuje na linii turystycznej. Ze względu na swój wygląd zwany potocznie kanciakiem. |
Oczekujące renowacji[5]:
| Zdjęcie | Nazwa | Liczba wagonów | Uwagi |
|---|---|---|---|
| Carl Weyer | 1 | Wagon wyprodukowany w 1905 r. Numer boczny 305. | |
| Wismar S2D | 1 | Wagon wyprodukowany w 1930 r. Numer boczny 423. | |
| Fuchs KSW | 1 | Numer boczny 158, użytkowany wcześniej jako gospodarczy. | |
| Konstal N | 1 | Numer boczny 2024, użytkowany wcześniej jako gospodarczy. | |
| Beijnes 3G | 1 | Tramwaje produkowane od roku 1961 przez holenderską firmę Beijnes Waggonfabrik. Ze względu na pochodzenie zwane potocznie holendrami. Sprowadzone do Poznania w 2003 roku, wycofane[6] z ekspolatacji w czerwcu 2011 roku. Zaplanowano odrestaurowanie jednego egzemplarza (#805), który zostanie zachowany jako pojazd historyczny. |
| Zdjęcie | Nazwa | Uwagi |
|---|---|---|
| Duewag GT6 | wagony silnikowe gospodarcze nr 2603, 2608, 2616, 2617 | |
| Konstal 4N1 | wagon silnikowy gospodarczy nr 2020 | |
| Konstal 4N | wagony silnikowe gospodarcze nr 2022, 2025 | |
| Konstal N | wagon silnikowy gospodarczy nr 2031 | |
| Konstal N | wagon silnikowy manewrowy dwustronny nr 2050 (w barwach Modertrans) | |
| Konstal 4N1 | pług wirnikowy nr 2034 | |
| Konstal N | pług wirnikowy 2037 | |
| Konstal 4N1 | wagony silnikowe wieżowe nr 2041, 2042 | |
| CSW-44 | wagon silnikowy do robót torowych nr 2038 | |
| WMS-01L | wagon spalinowy, wieżowy nr 2043 | |
| PWMS-01L | wagon spalinowy z podnośnikiem koszowym nr 2094 | |
| GD | doczepna szlifierka do szyn nr 2070 | |
| PCSW-40 | doczepna platforma do robót torowych nr 2071 | |
| FD59/2WS | wagon doczepny do przewozu tłucznia nr 2072 (ex PKP) | |
| warsztat własny | wagon akumulatorowy manewrowy na wózku Konstal 102N (bez numeru) | |
| Koltech WM-02 | wagon akumulatorowy manewrowy (bez numeru) | |
| Konstal ND | wagon doczepny z agregatem prądotwórczym nr 2067, 2093 | |
| Konstal ND | doczepna kryta skrzynia na piasek nr 2051, 2052 | |
| Konstal ND | wagon doczepny, skrzyniowy nr 2066, 2073 | |
| Konstal ND | wagon doczepny towarowy odkryty nr 2064, 2075 | |
| Konstal 105Na | skład do nauki jazdy nr 340+341 | |
| Star 200 | samochody ciężarowe, dźwigi wieżowe nr 2220, 2210 | |
| MAN TGM 18.240 | samochód ciężarowy z koszem typu Montraks 6PS – nr 2200 | |
| MAN LE 18.220 | żuraw samochodowy typu TRAM 123 nr 2199 | |
| Unistar-K | samochód ciężarowy ratunkowy drogowo-torowy nr 2150 | |
| Iveco EuroCargo Tector | samochód ciężarowy drogowo-torowy, czyszczarka do torowisk nr 2267 | |
| Peugeot Boxer | pogotowie zwrotnic nr 2053 |
Z powodu braku miejsc postojowych niektóre tramwaje z zajezdni na ul. Głogowskiej i Madalińskiego nocują na torach odstawczych przy ulicy Budziszyńskiej. Tramwaje pochodzące z dawnej zajezdni przy ulicy Gajowej nocują na pętlach: Wilczak, Górczyn i Starołęka, natomiast tramwaje które stacjonowały na torach odstawczych przy ulicy Budziszyńskiej, od 3 listopada nocują na torach na ulicy Hetmańskiej.
| Numer linii | Schemat | Pętla początkowa | Pętla końcowa | Długość linii | Średni czas przejazdu | Liczba przystanków | Tramwaje kursujące | Rodzaj linii |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 0 | Gajowa | Gajowa | 9 km | 40 min | 4 | Tabor zabytkowy | Linia turystyczna | |
| 1 | Junikowo | Zawady | 17,1 km | 47 min | 33 | Konstal 105Na i pochodne | Linia zwykła | |
| 2 | Ogrody | Dębiec | 9,9 km | 37 min | 20 | Düwag GT8 Moderus Beta, Moderus Alfa, Siemens Combino | Linia zwykła | |
| 3 | Wilczak | Starołęka | 11,7 km | 35 min | 23 | Düwag GT6, Düwag GT8 i pochodne | Linia zwykła (kursuje tylko w dni robocze oraz tylko od 1 września do 30 czerwca) | |
| 4 | Połabska | Starołęka | 12,9 km | 32 min | 29 | Moderus Beta Solaris Tramino Konstal 105Na Düwag GT8 | Linia zwykła | |
| 5 | Górczyn | Stomil | 16,3 km | 43 min | 28 | Konstal 105Na i pochodne, Tatra RT6N1, Moderus Alfa | Linia zwykła | |
| 6 | Budziszyńska | Miłostowo | 14,4 km | 36 min | 26 | Moderus Alfa Siemens Combino, Solaris Tramino | Linia zwykła | |
| 7 | Ogrody | Zawady | 11,5 km | 35 min | 21 | Konstal 105Na,Solaris Tramino Düwag GT8 i pochodne | Linia zwykła | |
| 8 | Górczyn | Miłostowo | 12,5 km | 42 min | 23 | Moderus Beta Konstal 105Na | Linia zwykła | |
| 9 | Piątkowska | Dębiec | 14,9 km | 38 min | 26 |
Düwag GT8 i pochodne, Siemens Combino |
Linia zwykła | |
| 10 | Połabska | Dębiec | 8,8 km | 30 min | 20 | Konstal 105Na i pochodne,Siemens Combino, Moderus Alfa Solaris Tramino Duewag GT8 | Linia zwykła | |
| 11 | Piątkowska | Os. Lecha | 14 km | 35 min | 24 | Düwag GT8 i pochodne | Linia zwykła | |
| 12 | Os. Jana III Sobieskiego | Starołęka | 14,5 km | 37 min | 22 | Konstal 105Na i pochodne, Siemens Combino, Solaris Tramino | Linia zwykła | |
| 13 | Junikowo | Starołęka | 14,7 km | 47 min | 29 | Konstal 105Na i pochodne, Tatra RT6N1 | Linia zwykła | |
| 14 | Os. Jana III Sobieskiego | Górczyn | 10,3 km | 28 min | 16 | Konstal 105Na i pochodne Siemens Combino, Moderus Alfa, Solaris Tramino | Linia zwykła | |
| 15 | Os. Jana III Sobieskiego | Budziszyńska | 14 km | 27 min | 21 | Konstal 105Na i pochodne Solaris Tramino Moderus Alfa | Linia zwykła | |
| 16 | Os. Jana III Sobieskiego | Os. Lecha | 16 km | 28 min | 19 | Konstal 105Na i pochodne, Siemens Combino, Solaris Tramino | Linia zwykła | |
| 17 | Ogrody | Starołęka | 15,6 km | 29 min | 28 | Konstal 105Na i pochodne Moderus Alfa, Moderus Beta, Düwag GT8 | Linia zwykła | |
| 18 | Ogrody | Starołęka | 10,3 km | 33 min | 21 | Düwag GT6, Düwag GT8 Siemens Combino Tatra RT6N1 | Linia zwykła(kursuje tylko od 1 września do 30 czerwca) | |
| 26 | Os. Jana III Sobieskiego | Os. Jana III Sobieskiego | 9,2 km | 16 min | 10 | Duewag GT6, Duewag GT8, Solaris Tramino Moderus Alfa | Linia zwykła
(szczytowa Kursuje tylko w dni robocze |
|
| N21 | Os. Jana III Sobieskiego | Os. Jana III Sobieskiego | 10,7 km | 16 min | 16 | Düwag GT8 | Linia nocna |
Podczas remontów i zamknięć występuje konieczność reorganizacji siatki połączeń. W Poznaniu stosowane są następujące praktyki:
| Nazwa pętli/miejsce | Numery linii | Położenie geograficzne |
|---|---|---|
| Budziszyńska | obecnie nieużywana z powodu remontu Ronda Jana Nowaka Jeziorańskiego i ulicy Grunwaldzkiej | |
| Dębiec | 2, 9, 10 | |
| Górczyn | 5, 8, 14 | |
| Junikowo | obecnie nieużywana z powodu remontu Ronda Jana Nowaka Jeziorańskiego i ulicy Grunwaldzkiej | |
| Miłostowo | 6, 8 | |
| Piątkowska | 9, 11 | |
| Ogrody | 2, 7, 17, 18 | |
| Połabska (dawniej Serbska) | 4, 10 | |
| Os. Jana III Sobieskiego (pętla PST) | 12, 14, 15, 16, 26, N21 | |
| Starołęka (dawniej Starołęka Dworzec) | 3, 4, 12, 13, 17, 18 | |
| Stomil (dawniej Starołęka-Stomil, Pstrowskiego) | 5 | |
| Wilczak | 3 | |
| Zawady | 1, 7 |
| Nazwa pętli/miejsce | Numery linii | Położenie geograficzne |
|---|---|---|
| Gwarna (dawniej Lampego) | 26 | |
| Rondo Kaponiera | N21 | |
| al. Marcinkowskiego | N21 |
Obecnie w Poznaniu trwają remonty licznych torowisk tramwajowych. Tymczasowo wykorzystywane są tory na ulicy Towarowej. Na dzień 12 października 2011 Rondo Jana Nowaka-Jeziorańskiego posiada tylko jeden skręt, z ulicy Reymonta na Grunwaldzką w kierunku Junikowa. Od 3 listopada 2011 również i ten zostanie zlikwidowany i wymieniony. Do użytku ma wrócić w kwietniu 2012 roku.
Ponadto połączenie zajezdni przy ul. Fortecznej z bocznicą kolejową na Starołęce (obecnie nieużywane).
| Ten artykuł dotyczy przyszłego wydarzenia. Informacje w nim zawarte mogą się zmienić wraz z pojawieniem się nowych faktów. |
W Poznaniu planuje się znaczną rozbudowę sieci torowisk, choć część z propozycji nie wyszło jeszcze z fazy koncepcji[7]:
|
||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||