Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Tranquillityite[a] | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny | Fe2+8Ti3Zr2Si3O24 |
| Pokrój kryształu | heksagonalny |
| Gęstość minerału | 4,7 ± 0,1 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa | szara, w silnym świetle przechodzącym – czerwonobrązowa |
| Połysk | metaliczny |
| Współczynnik załamania | 2,11-2,13 |
| Inne | izotropowy lub słabo anizotropowy; nieprzezroczysty do półprzezroczystego |
| Dodatkowe dane | |
| Szczególne własności | znajdowany jako inkluzje w postaci niewielkich kryształów listwowych[1] |
Tranquillityite[b] – minerał z grupy krzemianów znaleziony na Księżycu o składzie chemicznym Fe2+8Ti3Zr2Si3O24[2]. Został przywieziony z Księżyca na Ziemię po raz pierwszy w ramach misji Apollo 11 w 1969 roku, a następnie przez załogi misji Apollo 12, 14, 16 i 17[3]. Znajduje się również w księżycowym meteorycie znalezionym w 2001 w Omanie[4]. Do czasu jego odkrycia w Australii Zachodniej w rejonie Pilbara w 2011 roku uważano go za ostatni znany minerał księżycowy niewystępujący na Ziemi[5].
Powstawał w końcowych etapach krystalizacji księżycowej magmy bazaltowej[3]. Był jednym z pierwszych trzech minerałów, jakie zostały zidentyfikowane w próbkach przywiezionych z Księżyca. Uważany za występujący wyłącznie na Księżycu, został przypadkowo odkryty w zachodnioaustralijskich skałach. Odnalezienie go na Ziemi może wskazywać na podobieństwo procesów chemicznych przy powstawaniu Ziemi i Księżyca[6].
