Transnistria – terytorium sowieckie, położone między Dniestrem a Bohem, zdobyte przez III Rzeszę i oddane w zarząd Rumunii (ale nie włączone w skład tego państwa) od 30 sierpnia 1941 (na podstawie układu niemiecko-rumuńskiego, podpisanego 19 sierpnia 1941) do marca 1944 roku, gdy teren ten ostatecznie odbiły wojska radzieckie.
Początkowo układ niemiecko-rumuński obejmował ziemie na północ od Dniestru po Boh, dopiero po 21 października włączono do Transnistrii Odessę wraz z otaczającymi ją terenami.
Władze rumuńskie, a za nimi i sojusznicze niemieckie wprowadziły po raz pierwszy nazwę Transnistria, gdyż wcześniej rejon ten nie miał własnej nazwy. Stolicą Transnistrii w czasie okupacji rumuńskiej była Odessa.
Transnistria, nie będąc formalnie terytorium rumuńskim, stała się miejscem eksterminacji około 90 000 Żydów (oraz mniejszej liczby Romów), wysiedlonych tam w liczbie około 150 000 z Besarabii, północnej Mołdawii oraz Bukowiny i mordowanych przez rumuńskie formacje wojskowe i policyjne[1].
Spis treści |
Według danych z grudnia 1941 roku Transnistrię zamieszkiwało 2 326 224 ludzi, w tym
Transnistria dzieliła się na 13 okręgów (judeţ):
Gubernatorem był dr Gheorghe Alexeanu, rezydujący w Odessie – po wojnie w 1946 roku osądzony, skazany i stracony za zbrodnie wojenne.
W literaturze anglojęzycznej i rumuńskojęzycznej termin ten jest stosowany także na określenie współczesnego quasi-państwa Naddniestrze, które jednak nie ma związku historycznego ani ścisłego geograficznego z właściwą Transnistrią.