Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
W Toruniu i najbliższej okolicy zbiega się kilka dużych rzek oraz kilkanaście mniejszych cieków wodnych. Po Wiśle największymi rzekami w mieście są Drwęca Struga Toruńska
Wisła rozciąga się w Toruniu na długości 21 kilometrów, od 725 kilometra (Czerniewice) do 746 kilometra (Port Drzewny) jej biegu[potrzebne źródło]. Jest rzeką spławną i żeglowną aż do tamy we Włocławku. Najgłębsza (żeglowna) jest północna część koryta rzeki.
Toruń posiada Regionalną Dyrekcję Gospodarki Wodnej (oddział Gdańsk), sześć przystani, na terenie czterech portów rzecznych - Port Drzewny (3), Port Zimowy, AZS i Budowlani, wszystkie na rzece Wiśle. Każdy kilometr ma oznaczony słup wodny na brzegu.
Od około 1890-1900 Wisła do dziś jest rzeką uregulowaną, choć w okresie PRL częściowo zaniechano konserwacji urządzeń regulacyjnych.
Spis treści |
Wisła ma także kilka rozgałęzień na terenie Torunia:
Najważniejszą rzeką Torunia jest dzieląca miasto na dwie części Wisła. Od średniowiecza pomiędzy Ciechocinkiem a Toruniem były najszersze rozlewiska rzeki, dochodzące do 1000-1500 metrów, przez co była ona płytka. Robiły się mierzeje, łachy, wyspy na Wiśle. Stanowiła dogodne miejsce na przeprawę. Główny bród przebiegał przez dzisiejsze centrum Torunia, od Kępy Bazarowej na Starówkę.
Początki osadnictwa w okolicy Torunia sięgają okresu sprzed 11.000 lat, m.in. na Podgórzu, w Brąchnówku czy w Złotorii. Pierwsza osada łużycka mieściła się już 1000 lat p.n.e. Znaleziono pozostałości pogańskich kultur m.in. na Starówce. Z racji dogodnej przeprawy przez Wisłę - brodu - przez Toruń prowadził bursztynowy szlak.
W 1230 roku Krzyżacy założyli gród. Zgodnie z legendą został on założony w Starym Toruniu na "wielkim dębie". Do dziś w Starym Toruniu trwają poszukiwania archeologiczne w celu odkrycia pierwotnej osady. 28 grudnia 1233 nadano prawa miejskie w Starym Toruniu, a po 3 latach z racji walki z powodziami gród przeniesiono kilka kilometrów w górę Wisły, na obecne Stare Miasto, mieszczące się na nieco wzniesionej skarpie.
W średniowieczu Wisła była głównym szlakiem handlowym w Polsce. W Toruniu wyrósł jeden z ważniejszych portów rzecznych w kraju i spełniał rolę miasta składowego w XV wieku. Dzięki Wiśle Toruń stał się członkiem Hanzy (od 1280). Droga rzeczną kupcy dostarczali głównie drewno, zboże i skóry. W portach składano towary na okres 5 dni. W XIX i na początku XX wieku, rozwijał się spływ drewna. Z Toruniem związane były tradycje flisackie. W 1903 roku z powodu ogromnych ilości spływu drewna wybudowano na toruńskim wiślanym nabrzeżu port do przeładunku i przechowywania drewna o powierzchni 66 ha. Spławiane drewno docierało do Gdańska, oraz za pośrednictwem Kanału Bydgoskiego [1], do Szczecina i następnie do Berlina. Transport drewna Wisłą przez Toruń osiągnął największy poziom w latach 1910-1912 oraz podczas I wojny światowej.[2][3]
W Toruniu znajdują się także mniejsze cieki wodne:
Rozwój rzeki spowodował konieczność budowy mostu. Wzniesiony w 1500 roku most drewniany był jednym z najdłuższych w Europie, ponad kilometr długości. W XVII wieku i XVIII wieku nabrzeże portowe (dziś Bulwar Filadelfijski) znacznie rozbudowano. Nazywało się wówczas ulicą Nadbrzeżną i było gęsto wypełnione cumującymi statkami.
W 1873 zbudowano pierwszy żelazny most (obecnie kolejowy), a około 1890 puszczono bulwarem tory kolejowe, jako odgałęzienie dworca Toruń Miasto[4]. Około 1910 roku w Złotorii władze pruskie ulokowały Rejon Dróg Wodnych (obecnie szkoła podstawowa), jako pierwszą pruską placówkę na Wiśle (tuż przed granicą zaborczą). W 1934 zbudowano drugi most przez Wisłę. Około 1930 ruch rzeczny zaczął maleć, przewidziano gruntowną modernizację pod kątem turystyki na lata 1938-1948, niestety przerwane przez wojnę.
Po wojnie modernizacje przerwano. Wrócono do niej dopiero pod koniec lat 60. XX wieku, budując betonowe nabrzeże i usuwając tory kolejowe. W 1977 zamieniono nazwę z ulicy Nadbrzeżnej na Bulwar Filadelfijski, w związku z podpisaniem umowy partnerskiej z Filadelfią w USA.
W 1987 roku wiślaną wyspę Kępa Bazarowa uznano za rezerwat leśny.
W 1998 w toruńskich Czerniewicach oddano trzeci most przez Wisłę (drugi drogowy). W 2006 rozpoczęto projektowanie czwartego mostu (trzeciego drogowego), który w 2007 uzyskał decyzję lokalizacyjną (ukończenie ok. 2012).
