Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Trasa Łazienkowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Długość 8,1 km
Dzielnice Ochota,
Śródmieście,
Praga Południe
Mapa
Mapa GP
Zdjęcie
Trasa Łazienkowska na wschód od placu Na Rozdrożu
Trasa Łazienkowska na wschód od placu Na Rozdrożu
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Trasa Łazienkowska – trasa szybkiego ruchu łącząca centrum Warszawy z prawobrzeżną częścią miasta. Zbudowano ją w latach 19711974.

Trasa Łazienkowska, widok na tunel i plac Na Rozdrożu
Trasa Łazienkowska, widok z ronda Jazdy Polskiej
Widok na Pałac Kultury i Nauki w Warszawie z remontowanego zjazdu z Trasy Łazienkowskiej (strona praska)

Spis treści

[edytuj] Historia budowy

Pierwsze plany budowy szerokiej ulicy w miejscu dzisiejszej Trasy Łazienkowskiej powstały pod koniec XX-lecia międzywojennego. Planowano wtedy aleję Marszałka Piłsudskiego łączącą al. Żwirki i Wigury z okolicami placu Na Rozdrożu, a w dalszej perspektywie z Wisłą. Na terenie Ochoty aleja Marszałka Piłsudskiego miała biec kilkadziesiąt metrów na południe od ul. Wawelskiej (obecnie fragmentu Trasy Łazienkowskiej).

W 1968 rozpoczęto prace nad budową nowej trasy i mostu przez Wisłę. Po pół roku prace wstrzymano. W 1971 ekipa Edwarda Gierka zdecydowała o budowie trasy. Po trzech latach budowy, 22 lipca 1974 oddano do użytku most. Autorami projektu trasy byli Józef Lemański, Krzysztof Łubieński i Wiesław Rososiński.

W latach 90. XX wieku poszerzono ulicę Wawelską na Zachód od ul. Żwirki i Wigury, przedłużając (poprzez poszerzone wcześniej ul. Kopińską i ul. Grzymały) w ten sposób trasę do Alei Jerozolimskich w okolicach Dworca Zachodniego. Na tym fragmencie trasy wszystkie skrzyżowania pozostały jednopoziomowe. Na początku XXI wieku wykonano bardzo szybką wymianę nawierzchni na całej Trasie Łazienkowskiej.

[edytuj] Kształt i stan obecny

Trasa Łazienkowska powstała jako nowoczesna droga szybkiego ruchu. Każda z jej dwóch jezdni posiada trzy pasy ruchu. Obliczona została w latach siedemdziesiątych na ruch 5 tysięcy pojazdów w ciągu godziny, co jest przepustowością obecnie niewystarczającą. Trasa jest częściowo poprowadzona w wykopie, a częściowo po estakadzie o łącznej długości 840 metrów. Podczas budowy wzniesiono podziemne przejścia dla pieszych o łącznej długości 500 metrów i kładki o długości 200 metrów.

Trasa Łazienkowska na prawie całej długości (od Żwirki i Wigury do ul. Ostrobramskiej) leży w ciągu DK2.

[edytuj] Ciekawostki

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

[edytuj] Zdjęcia satelitarne

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Trasa_Łazienkowska&oldid=31490549
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty