| Długość | 8,1 km | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dzielnice | Ochota, Śródmieście, Praga Południe |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Mapa | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Zdjęcie | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Trasa Łazienkowska na wschód od placu Na Rozdrożu |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Trasa Łazienkowska – trasa szybkiego ruchu łącząca centrum Warszawy z prawobrzeżną częścią miasta. Zbudowano ją w latach 1971–1974.
Spis treści |
Pierwsze plany budowy szerokiej ulicy w miejscu dzisiejszej Trasy Łazienkowskiej powstały pod koniec XX-lecia międzywojennego. Planowano wtedy aleję Marszałka Piłsudskiego łączącą al. Żwirki i Wigury z okolicami placu Na Rozdrożu, a w dalszej perspektywie z Wisłą. Na terenie Ochoty aleja Marszałka Piłsudskiego miała biec kilkadziesiąt metrów na południe od ul. Wawelskiej (obecnie fragmentu Trasy Łazienkowskiej).
W 1968 rozpoczęto prace nad budową nowej trasy i mostu przez Wisłę. Po pół roku prace wstrzymano. W 1971 ekipa Edwarda Gierka zdecydowała o budowie trasy. Po trzech latach budowy, 22 lipca 1974 oddano do użytku most. Autorami projektu trasy byli Józef Lemański, Krzysztof Łubieński i Wiesław Rososiński.
W latach 90. XX wieku poszerzono ulicę Wawelską na Zachód od ul. Żwirki i Wigury, przedłużając (poprzez poszerzone wcześniej ul. Kopińską i ul. Grzymały) w ten sposób trasę do Alei Jerozolimskich w okolicach Dworca Zachodniego. Na tym fragmencie trasy wszystkie skrzyżowania pozostały jednopoziomowe. Na początku XXI wieku wykonano bardzo szybką wymianę nawierzchni na całej Trasie Łazienkowskiej.
Trasa Łazienkowska powstała jako nowoczesna droga szybkiego ruchu. Każda z jej dwóch jezdni posiada trzy pasy ruchu. Obliczona została w latach siedemdziesiątych na ruch 5 tysięcy pojazdów w ciągu godziny, co jest przepustowością obecnie niewystarczającą. Trasa jest częściowo poprowadzona w wykopie, a częściowo po estakadzie o łącznej długości 840 metrów. Podczas budowy wzniesiono podziemne przejścia dla pieszych o łącznej długości 500 metrów i kładki o długości 200 metrów.
Trasa Łazienkowska na prawie całej długości (od Żwirki i Wigury do ul. Ostrobramskiej) leży w ciągu DK2.