| Trifon Iwanow | ||
| Data i miejsce urodzenia |
27 czerwca 1965 Lipnica, Bułgaria |
|
| Pozycja | środkowy obrońca | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1983-1988 1988-1990 1990-1991 (w) 1991-1992 (j) 1992-1993 1993-1994 (w) 1993-1994 1994-1995 (w) 1995-1997 1997-1998 (j) 1997-1998 (w) 1998-2001 |
Etyr Weliko Tyrnowo CSKA Sofia Betis Sewilla Etyr Weliko Tyrnowo CSKA Sofia Betis Sewilla Neuchâtel Xamax CSKA Sofia Rapid Wiedeń Austria Wiedeń CSKA Sofia Favoritner AC |
|
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1988-1998 | 76 (6) | |
Trifon Marinow Iwanow (ur. 27 czerwca 1965 roku w Lipnicy), bułgarski piłkarz, grający na pozycji środkowego obrońcy.
Spis treści |
Karierę rozpoczynał w barwach Etyru Weliko Tyrnowo, gdzie spotkał się ze swoimi przyszłymi kolegami z kadry - Krasimirem Bałykowem, Canko Cwetanowem i Ilianem Kiriakowem. Niedługo po tym jak drużyna prowadzona przez Georgiego Wasilewa zajęła trzecie miejsce w ekstraklasie w sezonie 1987-1988 odszedł do CSKA Sofia. Kilka miesięcy później zdobył z nim mistrzostwo i Puchar kraju.
Po upadku komunizmu wyjechał do Hiszpanii, jednak pierwsza przygoda z ligą zagraniczną zakończyła się po zaledwie pół roku. Druga - trwająca z krótkimi przerwami od jesieni 1993 do 2001 roku - wiodła od ławki rezerwowych w Betisie Sewilla i (początkowo) szwajcarskim Neuchâtel Xamax, przez duże osiągnięcia, także na arenie europejskiej z Rapidem Wiedeń, aż po zmierzch kariery w barwach austriackiego trzecioligowca.
Najbardziej udany sezon Iwanowa - 1995-1996, spędzony w Rapidzie, okraszony był udziałem w finale Pucharu Zdobywców Pucharów (przegranym 0:1 z Paris Saint-Germain) oraz tytułem mistrza Austrii. Ponadto właśnie wtedy Bułgar otrzymał tytuł najlepszego piłkarza w kraju oraz został wybrany do najlepszej jedenastki Europy za rok 1996 i jedenastki T-Mobile Bundesligi.
W reprezentacji Bułgarii zadebiutował w 1988 roku. Należy do najlepszego pokolenia bułgarskich piłkarzy, i z racji charakterystycznej aparycji (nazywany jest "bułgarskim wilkiem") do jego najbardziej rozpoznawalnych przedstawicieli. Był liderem linii defensywnej przez całe lata 90., nawet wówczas, gdy nie miał miejsca w składzie drużyn klubowych. Tak było m.in. przed Mundialem 1994, na który został powołany mimo iż od prawie roku był rezerwowym najpierw w Betisie Sewilla, potem w Neuchâtel. Mimo to selekcjoner Dimityr Penew, który wiele lat wcześniej sprowadził go do CSKA Sofia, właśnie od niego w dużej mierze uzależnił koncepcję gry obronnej zespołu, który ostatecznie dotarł do półfinału turnieju.
Od 1996 roku Iwanow był kapitanem drużyny narodowej. Wystąpił z nią także na Euro 1996 (wszystkie trzy mecze w pełnym wymiarze godzin) i Mundialu 1998 (tak samo), po którym, jak wielu innych kolegów pamiętających poprzednie mistrzostwa świata, zakończył reprezentacyjną karierę.
Inaczej niż wielu innych kolegów, nie został ani trenerem, ani działaczem piłkarskim, ale przedsiębiorcą. Jest zarządcą sieci stacji benzynowych w północnej Bułgarii, prowadzonych przez austriacką firmę "Avanti", która z kolei należy do koncernu naftowego OMV[1].
|
|||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||