| Troć wędrowna | |
| Salmo trutta m. trutta | |
| Linnaeus, 1758 | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | promieniopłetwe |
| Rząd | łososiokształtne |
| Rodzina | łososiowate |
| Rodzaj | Salmo |
| Gatunek | Salmo trutta |
| Podgatunek | troć atlantycka forma: troć wędrowna |
Troć wędrowna (Salmo trutta m. trutta) – anadromiczna ryba wędrowna, należąca do gatunku Salmo trutta, ekologiczna odmiana troci atlantyckiej (S. t. trutta).
Spis treści |
Występuje w wodach przybrzeżnych Atlantyku, Morza Północnego i Bałtyku, od ujścia rzeki Duero w Hiszpanii do dalekiej północy.
Osiąga długość ponad 1 m, masę 30 kg[potrzebne źródło]. W porównaniu z łososiem ma bardziej krępe ciało i większą głowę. Grzbiet jest szarawy lub brązowawy, boki jaśniejsze a brzuch srebrzysty. Głowa, boki i grzbiet są pokryte licznymi czarnymi plamkami, które w czasie tarła mają żółtą obwódkę. Płetwa tłuszczowa czerwono obrzeżona. W okresie tarła u samców pojawiają się czerwone plamki na bokach i przybierają one charakterystyczną miedzianobrązową barwę ciała. Młode osobniki mają ciemne, poprzeczne prążkowanie i czerwone plamki na ciele. Troć wędrowna może żyć do 20 lat.
Wędrówki tarłowe odbywają się zazwyczaj od lipca do jesieni. Troć nie podejmuje tak dalekich wędrówek jak łosoś. Tarło odbywa się od listopada do marca w podobny sposób jak u łososia. Smolty spływają do morza przy długości 10–20 cm.
Na terenie Polski obowiązuje wymiar ochronny dla troci wędrownej[1]. Wynosi on 35 cm.