Trofa (numizmatyka)

Trofa — stosowany w historii, archeologii i numizmatyce wskaźnik pomiaru wartości pieniędzy w różnych epokach historycznych i realiach geograficznych.

Trofa to ilość pokarmu zaspokajająca przeciętne dzienne potrzeby energetyczne przeciętnego człowieka przy zastrzeżeniu w miarę racjonalnego odżywiania — zakłada się, że trofa powinna stanowić równowartość 3000 kcal, z czego 1800 kcal (450 gramów) ma przypadać na węglowodany, 900 (100 g) na tłuszcze i 300 (75 g) na białko.

Stosując trofę należy zestawiać produkty żywnościowe charakterystyczne dla danych realiów i przyjętych tam zwyczajów żywieniowych — np. dla PRL można założyć, że trofa to 800 g chleba, 125 g masła i 150 g kiełbasy zwyczajnej, a z kolei dla Cesarstwa rzymskiego trofa będzie miała zupełnie inny skład.

Po zestawieniu trof odpowiadających porównywanym walutom należy ustalić ich (trof) ceny w tych walutach — relacja tych cen do siebie stanowi porównawczą wartość pieniędzy.

Przykłady wartości pieniędzy i trof:

• 1 grosz w Polsce około 1300 r. — 6 trof;
• 1 grosz w Polsce około 1400 r. — 4 trofy;
• 1 grosz w Polsce około 1600 r. — 1 trofa;
• 1 dukat w Polsce około 1500 r. — 120 trof;
• 1 dukat w Polsce około 1600 r. — 44 trofy;
• 1 trofa w PRL w 1970 r. — 22 złote;
• 1 trofa w PRL w 1983 r. — 82 złote;
• 1 trofa w PRL w 1989 r. — 2995 złotych;
• 1 trofa w Polsce w 1999 r. — 4 złote;
• 1 trofa w Polsce w 2005 r. — 4,50 złotych.
• 1 trofa w Polsce w 2010 r. — 6,80 złotych.

Dane uzyskane na podstawie trofy nie odpowiadają danym uzyskanym na podstawie inflacji, ale lepiej odpowiadają bezpośrednim obciążeniom finansowym ponoszonym przez mieszkańców.

Indeks Big Maca może być rozpatrywany jako bardzo uproszczony odpowiednik trofy, ponieważ pełni zbliżoną funkcję.

Bibliografia

• „Trofa w numizmatyce” [1]