Trofim – żyjąca w I wieku postać biblijna, święty katolicki i prawosławny[1][2].
Uczeń Pawła z Tarsu, wymieniany jest w Nowym Testamencie przez apostoła Łukasza w Dziejach Apostolskich (Dz 20, 4; 21, 29 BT), a także w Liście do Tymoteusza (2 Tm 4, 20 BT)[3][4][5][1]. Uczestniczył w kończącej trzecią podróż misyjną św. Pawła podróży z Koryntu do Jerozolimy[1]. Jego obecność w świątyni wywołała atak tłumu na apostoła za wprowadzenie tam będącego Grekiem ucznia[1]. Trofim odłączył od apostoła w Milecie złożony chorobą[1]. Według Pseudo-Doroteusza i menologiów bizantyńskich, w których przypisywano mu męczeńską śmierć wraz z św. Pawłem, należał do grona Siedemdziesięciu dwóch wysłańców Jezusa Chrystusa[2]. Wprowadzone przez Ado z Vienne utożsamianie postaci biblijnego Trofima z biskupem Arles o tym samym imieniu nie znajduje potwierdzenia w synaksariach, ani też w relacjach Grzegorza z Tours[1]. Identyfikacja ta odrzucona jest przez Nowe Martyrologium[1].
Wspomnienie w grupie apostołów przypada na 4/17 stycznia[2]. W Martyrologium Rzymskim wymieniany pod dniem 29 grudnia jako uczeń apostolski[1].