Twierdzenie Berry-Essena pozwala na szacowanie szybkości zbieżności w centralnym twierdzeniu granicznym.
Spis treści |
Zauważmy, że centralne twierdzenie graniczne (dla przypadku jednakowych zmiennych losowych) w istocie mówi, że
przy
. Naturalnym jest pytanie o odległość tych dwóch funkcji w normie supremum i badanie jak maleje ona z
-em. Odpowiedzi dostarcza nierówność Berry-Essena i to w formie nieco ogólniejszej. Jedynym dodatkowym wymaganiem jest skończoność trzeciego momentu modułu zmiennej.
Niech
będą niezależnymi zmiennymi losowymi,
,
oraz
. Wówczas istnieje stała
taka, że
.
Można jako wniosek przedstawić nieco inne sformułowanie twierdzenia, dla jednakowych, niezależnych zmiennych losowych. Niech
będą jednakowymi niezależnymi zmiennymi losowymi o średniej zero, wariancji równej
oraz takimi, że
. Wówczas

Niech
, wówczas
. Wówczas zmienne
spełniają założenia twierdzenia i zastosowanie go daje tezę wniosku, gdyż
.
Stała L jest szacowana z coraz większą dokładnością, poczynając od
(von Beek, 1972[1]), przez
(Shiganov, 1986 [2]),
(Shevtsova, 2007[3]),
(Shevtsova, 2008[4]), aż do
w przypadku ogólnym oraz
dla sumy zmiennych o takich samych rozkładach (Tyurin, 2009[5]).
Oszacowanie jest asymptotycznie dobre, istnieje przykład pokazujący, że stała
z twierdzenia musi spełniać nierówność
.
Ponieważ prawdziwość twierdzenia Berry-Essena ze stałą
implikuje prawdziwość wniosku dla jednakowych, niezależnych zmiennych losowych ze stałą
to dla wskazania kontrprzykładu dla pewnej stałej wystarczy wskazać kontrprzykład dla tej stałej dla wniosku.
Niech
będą jednakowymi, niezależnymi zmiennymi losowymi takimi, że
. Wówczas
. Niech
.
Wówczas
.
Ze wzoru Stirlinga wiemy, że
. Zatem
.
Dostajemy zatem
, czyli mamy dolne oszacowanie na
równe
.