Twierdzenie Wienera-Chinczyna (twierdzenie Chinczyna-Wienera) głosi, że widmowa gęstość mocy słabo stacjonarnego procesu jest transformatą Fouriera odpowiadającej procesowi funkcji autokorelacji[1][2][3].
W przypadku ciągłym:

gdzie
![r_{xx}(\tau) = \operatorname{E}\big[\, x(t)x^*(t-\tau) \, \big] \](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/math/0/c/5/0c5f04cd74c1a0f5d095c0422aa0d0d0.png)
jest funkcją autokorelacji wyrażoną przez statystyczną wartość oczekiwaną, oraz gdzie

oznacza widmową gęstość mocy procesu
.
Symbol gwiazdki oznacza sprzężenie zespolone, może zostać pominięty dla procesu losowego o wartościach rzeczywistych.
Przypadek dyskretny:
![S_{xx}(f)=\sum_{k=-\infty}^\infty r_{xx}[k]e^{-j2\pi k f}](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/math/b/1/3/b1388e66fcd0c29ffa09faf7918af29a.png)
gdzie
![r_{xx}[k] = \operatorname{E}\big[ \, x[n] x^*[n-k] \, \big] \](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/math/a/c/1/ac1799074de574bba9da7977cab4c148.png)
oraz

jest widmową gęstością mocy
. Jest w tym przypadku funkcją okresową w dziedzinie częstotliwości.
Twierdzenie wykorzystywane jest w analizie liniowych układów niezależnych od czasu. Pozwala na badanie układu, gdy sygnał wejściowy nie jest całkowalny z kwadratem i nie posiada transformaty Fouriera.