Twierdzenie Kopernika w geometrii zostało sformułowane przez polskiego astronoma Mikołaja Kopernika w dziele De revolutionibus orbium coelestium (1543). Kopernik sformułował to twierdzenie prawdopodobnie nie wiedząc, że zostało ono co najmniej dwukrotnie odkryte i opublikowane wcześniej. Po raz pierwszy sformułował je około 461 r. n.e. Proklos w swoim Komentarzu do pierwszej księgi Elementów Euklidesa[1], a następnie w 1254 r. ponownie opublikował je perski astronom i matematyk Nasir ad-Din Tusi[2] (stąd w twierdzenie to jest szerzej znane jako Tusi-couple).
Spis treści |
Jeśli wewnątrz dużego okręgu toczy się bez poślizgu okrąg o promieniu dwa razy mniejszym, to dowolny, lecz ustalony punkt małego okręgu porusza się prostoliniowo po średnicy dużego.