Twierdzenie o zwartości to twierdzenie mówiące, że nieskończony zbiór zdań rachunku predykatów pierwszego rzędu jest spełnialny, jeśli tylko każdy jego podzbiór skończony jest spełnialny. Równoważnie, jeśli taki zbiór jest sprzeczny, to istnieje jego skończony podzbiór, który jest sprzeczny.
Spis treści |
Załóżmy, że
nie jest spełnialny. Wówczas na mocy twierdzenia o pełności, zbiór ten jest sprzeczny, a co za tym idzie istnieje dowód zdania fałszywego ze zbioru założeń
. Z definicji dowodu wynika, że zbiór
elementów zbioru
, których użyto w tym dowodzie jest skończony. Oczywiście jest on podzbiorem zbioru
i jednocześnie na mocy twierdzenia o zgodności jest on niespełnialny. Kończy to dowód twierdzenia.
Każdy skończony podzbiór
jest spełnialny, czyli ma model
. Niech
będzie zbiorem wszystkich skończonych podbiorów zbioru
i niech
dla dażdego
. Wówczas
, czyli rodzina
ma własność skończonych przekrojów.
Wobec tego, na mocy twierdzenia o ultrafiltrze istnieje taki ultrafiltr
, że
dla każdego
. Wtedy na mocy twierdzenia Łosia ultraprodukt
jest modelem zbioru
, bo dla każdego
zbiór
jest elementem ultrafiltru
.