Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Twierdzenie van Aubela

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Twierdzenia van Aubela – twierdzenia geometrii płaskiej przypisywane H. H. van Aubelowi. W literaturze geometrycznej określenie twierdzenie van Aubela używane jest w odniesieniu do przynajmniej dwóch różnych wyników.

Spis treści

[edytuj] Twierdzenie van Aubela dla czworokąta

Twierdzenie Aubela można stosować do wszystkich czworokątów, zarówno wypukłych jak i wklęsłych
Twierdzenie

Przypuśćmy, że jest dany czworokąt ABCD. Po zewnętrznej stronie każdego boku tego czworokąta zbudujmy kwadrat, otrzymując kwadraty K_{AB}, K_{BC}, K_{CD} i  K_{DA} (takie, że odcinek XY jest bokiem kwadratu K_{XY}). Wówczas punkty przecięcia przekątnych kwadratów zbudowanych na przeciwległych bokach wyjściowego czworokąta wyznaczają parę odcinków równych i prostopadłych. Inaczej mówiąc, jeśli Z_{AB}, Z_{BC}, Z_{CD}, Z_{DA} są środkami kwadratów K_{AB}, K_{BC}, K_{CD}, K_{DA} (odpowiednio), to odcinki Z_{AB}Z_{CD} i Z_{BC}Z_{DA} są prostopadłe i mają tę samą długość.

[edytuj] Twierdzenie van Aubela dla trójkąta

Twierdzenie

Niech będzie dany trójkąt ABC i niech P będzie punktem przecięcia trzech prostych łaczących wierzchołki trójkąta z przeciwległymi bokami (lub ich przedłużeniami). Niech proste te będą wyznaczone przez odcinki AA_{1}, BB_{1} i CC_{1}, gdzie A_{1} \in \overline{BC}, B_{1} \in \overline{AC}, C_{1} \in \overline{AB}. Wówczas

\frac{AP}{PA_{1}}=\frac{AC_{1}}{C_{1}B}+\frac{AB_{1}}{B_{1}C}.
Dowód

Niech P_{\triangle XYZ} oznacza pole trójkąta XYZ. Trójkąty ABC i PBC mają wspólny bok, więc stosunek ich pól jest równy stosunkowi ich wysokości, a ten ostatni jest taki sam jak \frac{AA_1}{PA_1}. Zachodzi więc

\frac{AA_1}{PA_1}=\frac{P_{\triangle ABC}}{P_{\triangle BCP}},

skąd wynika, że

\frac{AP}{PA_{1}}=\frac{P_{\triangle APC}+P_{\triangle APB}}{P_{\triangle BCP}}.

Rozważając trójkąty ACC_1 i BCC_1 zauważamy, że mają one tę samą wysokość (opuszczoną ze wspólnego wierzchołka C), a zatem stosunek ich pól jest taki sam jak stosunek długości ich podstaw:

\frac{AC_1}{C_1B}=\frac{P_{\triangle ACC_1}}{P_{\triangle BCC_1}}.

W podobny sposób otrzymujemy też

\frac{AC_1}{C_1B}=\frac{P_{\triangle AC_1P}}{P_{\triangle BC_1P}}.

Zatem

\frac{AC_1}{C_1B}=\frac{P_{\triangle ACP}+P_{\triangle AC_1P}}{P_{\triangle BCP}+P_{\triangle BC_1P}}=\frac{P_{\triangle AC_1P}}{P_{\triangle BC_1P}}

a z tych równości wynika, że

(i)   \frac{AC_{1}}{C_{1}B}=\frac{P_{\triangle ACP}}{P_{\triangle BCP}}.

Analogicznie uzasadniamy równość

(ii)  \frac{AB_1}{B_1C}=\frac{P_{\triangle APB}}{P_{\triangle BCP}}.

Dodając stronami równości (i) oraz (ii) otrzymujemy

\frac{AB_1}{B_1C}+\frac{AC_1}{C_1B}=\frac{P_{\triangle APC}+P_{\triangle APB}}{P_{\triangle BCP}}=\frac{AP}{PA_1},

co należało wykazać.

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Twierdzenie_van_Aubela&oldid=28770545
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty