Twierdzenia van Aubela – twierdzenia geometrii płaskiej przypisywane H. H. van Aubelowi. W literaturze geometrycznej określenie twierdzenie van Aubela używane jest w odniesieniu do przynajmniej dwóch różnych wyników.
Spis treści |
Przypuśćmy, że jest dany czworokąt
. Po zewnętrznej stronie każdego boku tego czworokąta zbudujmy kwadrat, otrzymując kwadraty
,
,
i
(takie, że odcinek
jest bokiem kwadratu
). Wówczas punkty przecięcia przekątnych kwadratów zbudowanych na przeciwległych bokach wyjściowego czworokąta wyznaczają parę odcinków równych i prostopadłych. Inaczej mówiąc, jeśli
,
,
,
są środkami kwadratów
,
,
,
(odpowiednio), to odcinki
i
są prostopadłe i mają tę samą długość.
Niech będzie dany trójkąt
i niech P będzie punktem przecięcia trzech prostych łaczących wierzchołki trójkąta z przeciwległymi bokami (lub ich przedłużeniami). Niech proste te będą wyznaczone przez odcinki
,
i
, gdzie
,
,
. Wówczas
.Niech
oznacza pole trójkąta
. Trójkąty
i
mają wspólny bok, więc stosunek ich pól jest równy stosunkowi ich wysokości, a ten ostatni jest taki sam jak
. Zachodzi więc
,skąd wynika, że
.Rozważając trójkąty
i
zauważamy, że mają one tę samą wysokość (opuszczoną ze wspólnego wierzchołka C), a zatem stosunek ich pól jest taki sam jak stosunek długości ich podstaw:
.W podobny sposób otrzymujemy też
.Zatem

a z tych równości wynika, że
.Analogicznie uzasadniamy równość
.Dodając stronami równości (i) oraz (ii) otrzymujemy
,co należało wykazać.