Tylda (łac. titulus, hiszp. tilde) – znak pisarski w formie wężyka ( ~ ), zwany również falą, lub wężykiem[1]. W średniowieczu pierwotnie zapisywano znak w formie wężyka nad literą poprzedzającą skrócony fragment wyrazu w celu zaznaczania abrewiacji. Później znak ten zyskał status znaku diakrytycznego umieszczanego nad spółgłoskami lub samogłoskami, by w końcu przekształcić się w samodzielny znak pisarski w formie wężyka ( ~ ).
Obecnie najczęściej spotykane są dwie formy tyldy:
| tylda ascii | ~ | U+007E | znak pisarski zwany asciitilde leżący w połowie wysokości pola znaku, na linii średniej/środkowej pisma. |
| tylda górna | ˜ | U+02DC | znak diakrytyczny zwany tilde leżący w górnej połowie pola znaku, mniej więcej na linii wydłużeń górnych pisma. |
Spis treści |
Hiszpania Pierwotnie n z górna tyldą (ñ) było abrewiaturą „nn” np. hiszpańskie słowo año (rok) pochodzi od łacińskiego ANNVS. W średniowiecznej Hiszpanii ten sposób abrewiacji nazwano tylda i stosowano do oznaczania nosowych spółgłosek (n lub m) tak ja np. as in tãtus dla tantus czy quã dla quam. Zapis ten obecnie służy do oznaczania spółgłosek nosowo podniebiennych [ɲ]
Portugalia W języku portugalskim z tyldą górną zapisuje się samogłoski nosowe a i o.
Estonia Pierwszy raz znak diakrytyczny z tyldą górną zastosował w języku estońskim w roku 1818 Otto Wilhelm Masing. Był to znak Õ, õ o z tyldą górną, zastosowany do rozróżnienia samogłoski półprzymkniętej tylnej niezaokrąglonej, która wtedy była zapisywana jako Ö, ö[2]. Obecnie Õ,õ w Międzynarodowym Alfabecie Fonetycznym, to ɤ tzw. „rogi barana” (Unicode U+0264 LATIN SMALL LETTER RAMS HORN).
skład ręczny i maszynowy
Znak tylda odlany był na czcionce lub wykonany w formie matrycy w dwóch wersjach:
typografia cyfrowa
W większości czcionek znak tylda ascii (Unicode U+007E) jest projektowany zwykle nieco poniżej średniej linii pisma.
Niektóre czcionki jak np. Sylfaen, czy Microsoft Sans Serif mają ten znak zaprojektowany w formie tyldy górnej (Unicode) na wysokości innych akcentów dla minuskuły.
W składzie komputerowym z zakresu informatyki np. (kody źródłowe, URL itp.) stosuje się tyldę ascii. W składach technicznych, matematycznych, w leksykografii stosuje się zwykle wężyk lub tyldę operator, opcjonalnie tyldę ascii.
W składach językowych lub w zapisie Międzynarodowym alfabetem fonetycznym stosuje się tyldę górną dostawną lub tyldę górną, tyldę dolną dostawną i tyldę środkowa dostawną, które można dostawić do dowolnego znaku tworząc znak diakrytyczny z tyldą. Więcej w sekcji fonetyka.
Znaki podobne do tyldy w zapisie unikodowym:
| Znak | Kod | Nazwa unikodowa | Nazwa polska[5] | Zastosowanie |
|---|---|---|---|---|
| ~ | U+007E | TILDE | tylda ascii | w programowaniu, listingach, adresach URL |
| ˜ | U+02DC | SMALL TILDE | tylda górna | w składach językowych jako znak diakrytyczny |
| □̃ | U+0303 | COMBINING TILDE | tylda górna dostawna | w fonetyce jako dostawny znak diakrytyczny |
| ∼ | U+223C | TILDE OPERATOR | tylda operator | w matematyce jako znak relacji równoważności, znak proporcjonalności, znak podobieństwa |
| ∿ | U+223F | SINE WAVE | sinusoida | w elektronice jako symbol prądu zmiennego |
| ⁓ | U+2053 | SWUNG DASH | wężyk | w leksykografii jako znak powtórzenia |
| 〜 | U+301C | WAVE DASH | fala | symbol CJK |
| 〰 | U+3030 | WAVY DASH | kreska falista | symbol CJK |
| ~ | U+FF5E | FULL WIDTH TILDE | tylda na firecie | symbol CJK |
W składzie komputerowym do zapisu matematyki powinno się stosować znak tylda operator (Unicode U+223C), choć nie jest to glif łatwo dostępny w fontach. Niektóre fonty stosowane do składu matematyki mają prawidłowo zaprojektowany glif tylda ascii (Unicode U+007E), który można stosować zamiast znaku tylda operator.
Wśród znaków matematycznych stosuje się m.in.:
i wiele innych.
w językach programowania
w różnych programach i grach komputerowych
W systemach operacyjnych
W Internecie
tylda ASCII
tylda górna
W TeX i LaTeX można budować dowolne znaki z tyldą. Służą do tego dwa polecenia:
\~a\tilde a następujący znak:
.Dla tyldy jako znaku ASCII ~ należy użyć w LaTeX2e polecenia
\textasciitilde .
W plain TeX i LaTeX2.09 trzeba zaś nieco okrężnie wpisać
\~{}.
W Międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA stosuje się trzy rodzaje tyld dostawnych:
| Znak | Kod | Nazwa unikodowa | Nazwa polska | Zastosowanie |
|---|---|---|---|---|
| □̃ | U+0303 | COMBINING TILDE | tylda górna dostawna | IPA: nazalizacja (nosowość) |
| □̰ | U+0330 | COMBINING TILDE BELOW | tylda dolna dostawna | IPA: skrzypiąca dźwięczność |
| □̴ | U+0334 | COMBINING TILDE OVERLAY | tylda środkowa dostawna | IPA: welaryzowane lub faryngalizowane |
oraz wspomnianą wyżej tyldę górną, którą można kernować i ustawiać jej położenie względem linii pisma ręcznie jeśli nie dysponuje się fontem z tyldami dostawnymi.
W składzie komputerowym powinno się stosować wężyk (Unicode U+2053), choć nie jest to glif powszechny w każdym foncie. Dlatego niekiedy zamiennie stosuje się tyldę ascii.
W słownikach językowych znak wężyka stosuje się zamiast wyrazów hasłowych, lub w zastępstwie rdzenia wyrazu hasłowego, aby nie powtarzać rdzenia wielokrotnie. W tym przypadku jeśli wężyk zastępuje część wyrazu hasłowego składamy go bez odstępu od pozostałego członu wyrazu. Na przykład.
cook vi gotować; [vegetable, meal] gotować się; there’s something ~ing na coś się zanosi
do•ber•man, D. ~na, Ms. ~nie, lm M. ~ny.
Coraz częściej wężyk zastępuję się kropką środkową (U+00B7), co daje krótszy zapis np.
do•ber•man, D•na, Ms•nie, lm M•ny.
Jeśli wężyk zastępuje wyraz pominięty w wypowiedzeniu lub wyrażeniu składa się go ze spacjami z obu stron. Na przykład:
big duży, wysoki; a ~ reader zapalony czytelnik.
Jako symbol prądu zmiennego niekiedy stosuje się tyldę ascii, choć właściwie do tego celu w Unikodzie jest przygotowany alternatywny znak sinusoidy ∿ (Unicode U+223F).
Na przykład zapis: ~240V lub ∿240V czytaj: „Prąd zmienny o napięciu 240 woltów”.
W języku japońskim znak 〜 (波ダッシュ nami dasshu, (Unicode U+301C WAVE DASH) stosowany jest do: