U-14 (1936)

U-14
Historia
Stocznia	Deutsche Werke AG, Kilonia
Położenie stępki	6 czerwca 1935
Wodowanie	28 listopada 1935
Kriegsmarine
Wejście do służby	18 stycznia 1936
Los okrętu	samozatopienie 2 maja 1945
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność	na powierzchni 279 t w zanurzeniu 328 t całkowita 414 t
Długość	42,7 m
Szerokość	4 m
Prędkość	na powierzchni 13 w. w zanurzeniu 7 w.
Załoga	25
Napęd
na powierzchni, dwa silniki wysokoprężne w zanurzeniu, dwa silniki elektryczne
Uzbrojenie
3 wyrzutnie torped, 1 działko 20 mm

U-14 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu II B z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1936 roku. Wybrani dowódcy: Oblt. Viktor Oehrn, Oblt. Herbert Wohlfarth, Kptlt. Gerhard Bigalk.

Historia

Okręt odbył sześć patroli bojowych, podczas których zatopił 9 jednostek przeciwnika o łącznej pojemności 12 344 BRT.

3 września 1939 roku atakował polski okręt podwodny ORP „Sęp”. Po wystrzeleniu torped słyszano odgłos wybuchu i zaobserwowano plamy ropy, wskutek tego zameldowano o zatopieniu okrętu. Później okazało się jednak, że torpeda eksplodowała przedwcześnie, a „Sęp” nie odniósł wówczas żadnych uszkodzeń. 19 lutego 1940 roku w pobliżu Helgolandu U-14 był bezskutecznie atakowany przez brytyjski okręt podwodny HMS „Sunfish”.

Przez większość czasu użytkowany jako okręt szkolny we flotyllach w Gdańsku, Gdyni i Wilhelmshaven. Wycofany ze służby 3 marca 1945 roku w Wilhelmshaven, zatopiony przez załogę 5 maja 1945 roku (operacja Regenbogen).

Bibliografia

1. U-14 (ang.). www.uboat.net. [dostęp 23 października 2008].
2. U-14 Typ IIB (pol.). www.ubootwaffe.pl. [dostęp 26 lutego 2012].