| U-65 | |
| Historia | |
| Stocznia | AG Weser, Brema |
| Wodowanie | 6 grudnia 1938 |
| Wejście do służby | 15 lutego 1940 |
| Los okrętu | zatopiony 28 kwietnia 1941 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność | nawodna 1051 ton, podwodna 1178 tony |
| Długość | 76,5 m (kadłuba mocnego 58,7 m) |
| Szerokość | 6,8 m (kadłuba mocnego 4,4 m) |
| Zanurzenie | 4,7 m na powierzchni głębokość zanurzenia 230 m |
| Prędkość | 18,2 w na powierzchni 7,3 w w zanurzeniu |
| Zasięg | 12.000 Mm przy 10 w. na powierzchni 64 Mm przy 4 w. w zanurzeniu |
| Załoga | 50 osób |
| Napęd | |
| 2 silniki wysokoprężne MAN M9V40/46, 9-cylindrowe, 4400 KM (3300 kW) 2 silniki elektryczne SSW GU345/34, 1000 KM (735 kW) |
|
| Uzbrojenie | |
| 4 dziobowe + 2 rufowe wyrzutnie torpedowe 533 mm, 22 torpedy, 1 działo 105 mm, 1 działko 37 mm plot, 1 działko 20 mm plot |
|
U-65 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu IX B z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1940.
Jego pierwszym dowódcą był Kptlt Hans-Gerrit von Stockhausen (15 lutego 1940 – 24 marca 1941), drugim Kptlt Joachim Hoppe (25 marca 1941 – 28 kwietnia 1941). Okręt odbył 6 patroli bojowych, podczas których zatopił 12 jednostek o łącznej pojemności 66.174 BRT oraz uszkodził 3 jednostki o tonażu 22.490 BRT.
Zatopiony 28 kwietnia 1941 na północnym Atlantyku, na pozycji , przez brytyjski niszczyciel HMS "Douglas". Zginęła cała – 50-osobowa załoga.