Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
| USS Freedom (ID-3024) | |
.jpg&filetimestamp=20090221130739) USS Freedom (ID-3024) |
|
| Historia | |
| Stocznia | Blohm & Voss, Hamburg[1] |
| Wodowanie | 3 lutego 1894[1] |
 Cesarstwo Niemieckie |
|
| Nazwa | SS Wittekind |
| Wejście do służby | 1894 |
| Wycofanie ze służby | 8 sierpnia 1914[2] |
 US Navy |
|
| Nazwa | USAT Iroquois USS Freedom |
| Wejście do służby | 24 stycznia 1919[3] |
| Wycofanie ze służby | 23 września 1919[3] |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność | 4997 GRT |
| Długość | 124.69 m |
| Szerokość | 14.03 m |
| Prędkość | 12 węzłów |
| Załoga | 70 |
| Napęd | |
| maszyna parowa potrójnego rozprężania, 2500 KM, 2 śruby | |
USS Freedom (ID-3024) – statek pasażersko-towarowy służący w United States Navy w czasie I wojny światowej. Początkowo pływał pod nazwą SS Wittekind dla linii North German Lloyd, po zajęciu przez Stany Zjednoczone w 1917 służył także pod nazwami USAT Iroquois i USAT Freedom.
SS "Wittekind" został zbudowany w Niemczech do służby na linii Brema – Nowy Jork w ramach Roland Line dla armatora North German Lloyd. Jego siostrzanym statkiem był SS "Willehad". W marcu 1900 statek został przedłużony, ponieważ właściciele uznali, że poprzednia pojemność była niewystarczająca. W samym roku transportowiec przewiózł pierwsze transporty żołnierzy niemieckich do Chin w ramach porozumienia ośmiu narodów, mającego zakończyć powstanie bokserów. Na początku I wojny światowej, tj. w sierpniu 1914, statek został internowany w Bostonie przez neutralne wówczas Stany Zjednoczone.
Gdy kraj ten włączył się do wojny w kwietniu 1917, "Wittekind" został zajęty i przekazany United States Shipping Board. Przemianowany na "Iroquois", został przebudowany i wyczarterowany United States Army jako statek transportowy. W 1918 został przemianowany na "Freedom". W styczniu 1919 jednostka została włączona do służby w United States Navy i przewiozła prawie 5 tysięcy żołnierzy z Europy do USA po zakończeniu wojny. Wycofany ze służby we wrześniu 1919, zatrzymany w rezerwie na kolejne pięć lat, zezłomowany zaś w 1924.
Spis treści |
SS "Wittekind" został zbudowany w stoczni Blohm & Voss w Hamburgu dla przedsiębiorstwa North German Lloyd’s Roland Line, świadczącego usługi transportowe pomiędzy Bremą a Nowym Jorkiem. Zwodowany 3 lutego 1894, otrzymał nazwę od Wittekinda (ok. 730–808) – diuka Saksonii. Wraz ze siostrzanym "Willehad" był pierwszym dwuśrubowym parowcem zbudowanym specjalnie dla North German Lloyd. Nowy liniowiec wypłynął w swoją dziewiczą podróż do Hoboken (New Jersey) 14 kwietnia[1].
Szybko stwierdzono, że "Wittekind" i "Willehad" nie mogą przewozić wystarczającej liczby towarów, więc sporządzono plany przedłużenia obu jednostek ("Willehad" jednak nigdy nie został przedłużony)[1]. Mostek "Wittekind" został przeniesiony bliżej dziobu, a za nim zainstalowano luk ładowni. Następnie statek rozcięto na dwie części przed nową pozycją mostku i dodano nową, 60-stopową (18,29 m) sekcję kadłuba, co znacznie zwiększyło pojemność jednostki[2]. Źródła podają różne miejsca przebudowy: stocznię Seebeck w Niemczech lub Tyne Pontoons & Drydock Co. w Newcastle[4]. Pewne jest jednak, że prace zakończono do marca 1900[2].
3 lipca 1900 "Wittekind" i SS "Frankfurt" wypłynęły z Bremerhaven jako pierwsze transportowce przewożące niemieckich żołnierzy będących częścią porozumienia ośmiu krajów mającego zakończyć powstanie bokserów w Chinach. Statek pozostał w służbie krajowej jako transportowiec i statek szpitalny do października 1901, później pływał do Baltimore, Galveston, Montrealu i portów Ameryki Południowej do połowy 1914[2].
Statek był w rejsie do Montrealu, gdy Wielka Brytania przystąpiła do wojny z Cesarstwem Niemieckim. "Wittekind" zmienił wtedy kurs i dotarł do neutralnego Bostonu. Parowiec przewoził ładunek ołowiu i produktów ze smoły pogazowej o wartości około miliona dolarów. Udało mu się przepłynąć w gęstej mgle koło brytyjskiego krążownika HMS "Essex" w pobliżu Sable Island[5]. Radiooperator ze statku wyliczył, że jednostka przeszła w odległości mniejszej niż 10 mil morskich od krążownika. Parowiec został jednak internowany przez Stany Zjednoczone, a jego pasażerowie płynący do Kanady nie otrzymali pozwolenia na pozostanie w USA. Zostali powitani przez kanadyjskiego przedstawiciela imigracyjnego (ang. Commissioner of Immigration), który stacjonował w Bostonie[5].
"Wittekind" dołączył w Bostonie do: swojego siostrzanego "Willehad"; należących do North German Lloyd SS "Kronprinzessin Cecilie" i SS "Köln"; należących do Hamburg America Line parowców SS "Amerika" i SS "Cincinnati" oraz należącego do Hansa Line frachtowca SS "Ockenfels". W marcu 1916 wszystkie poza "Kronprinzessin Cecilie" i "Ockenfels" zostały przesunięte z miejsc położonych przy pirsach na kotwicowisko w porcie położonym naprzeciwko Boston Navy Yard. Statki pozostawały pod codzienną kontrolą należącego do United States Coast Guard holownika portowego USCGC "Winnisimmet" (WYT-84). Wielu członków załóg zeszło na brzeg, przeszło przez proces imigracyjny i znalazło zatrudnienie, natomiast zespół muzyków z jednostek odbył serię koncertów w Nowej Anglii, często grając w restauracjach i barach, co ściągało gniew lokalnych związków zawodowych muzyków[6].
Po tym, jak Stany Zjednoczone wypowiedziały wojnę Niemcom, "Wittekind" wraz z innymi statkami został przejęty 6 kwietnia 1917 i przekazany pod zarząd United States Shipping Board (USSB)[2].
Po przejęciu i przebudowie były liniowiec został wyczarterowany United States Army jako USAT "Iroquois". W 1918 jego nazwę zmieniono na "Freedom". 24 stycznia 1919 statek został nabyty przez United States Navy i wszedł do służby tego samego dnia. Dowódcą został Lieutenant J. C. C. Holier USNRF[3].
"Freedom" został przydzielony do Sił Krążowniczych i Transportowych (ang. Cruiser and Transport Force) i po przeglądzie w Nowym Jorku wypłynął w dziewiczą podróż do Saint-Nazaire. Tam na pokład weszli żołnierze wracający do Stanów Zjednoczonych po zakończonej wojnie[3]. Statek odbył dwa dalsze rejsy do Brestu (Francja), z wizytą w Norfolk pomiędzy podróżami[3]. Razem przewiózł 4983 żołnierzy z Francji do USA[7].
Jednostka dotarła do Hoboken 5 września 1919 i została przydzielona do 3 Dystryktu Morskiego (ang. 3rd Naval District). "Freedom" został wycofany ze służby w Nowym Jorku 23 września i powróciła pod zarząd USSB tego samego dnia[3]. Ten weteran morskich szlaków został przekazany do rezerwy transportowej United States Army[7] i pozostawał w niej przez kolejne pięć lat. 24 lutego 1924 dawny "Wittekind" dotarł do Baltimore w celu złomowania[2].
Początkowo
Po przedłużeniu w 1900[1]
Jako USS "Freedom":[3]
