Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

USS Long Beach (CGN-9)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
USS Long Beach (CGN-9)
USS Long Beach (CGN-9)
Historia
Stocznia Fore River Shipyard
Położenie stępki 2 grudnia 1957
Wodowanie 14 lipca 1959
 US Navy
Wejście do służby 9 września 1961
Wycofanie ze służby 1 maja 1995
Los okrętu oczekuje na złomowanie
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 15 500 t
Długość 220 m
Szerokość 21,8 m
Zanurzenie 9,3 m
Prędkość 30 węzły
Załoga 1160
Napęd
2 reaktory atomowe , dwie turbiny o mocy 80 000 KM napędzające 2 śruby
Uzbrojenie
2 dwuprowadnicowe wyrzutnie pocisków przeciwlotniczych Terier a następnie Standard
1 wyrzutnia rakietotorped RUM-139 VL Asroc
1 ośmioprowadnicowa wyrzutnia pocisków przeciwokrętowych Harpoon
2x armata 127 mm
2x zestaw przeciwrakietowy Vulcan Phalanx 20 mm
dwie potrójne wyrzutnie torped Mk 46
Wyposażenie lotnicze
lądowisko dla jednego śmigłowca

USS Long Beach (CGN-9) - pierwszy amerykański krążownik rakietowy z napędem atomowym. Był także pierwszym po II wojnie światowej krążownikiem zaprojektowanym od podstaw a nie będącym zmodernizowaną wersją istniejącej konstrukcji. Znany był także pod oznaczeniem (CLGN-160) i (CGN-160).

Spis treści

[edytuj] Historia

W latach 50. w Stanach Zjednoczonych opracowano reaktory atomowe które mogły zostać użyte do napędu jednostek pływających. Oprócz okrętów podwodnych nowy napęd postanowiono zastosować także na lotniskowcach. Napęd atomowy zastosowano na nowym lotniskowcu USS Enterprise (CVN-65). Zgodnie z założeniami grupa uderzeniowa w skład której miał wchodzić "Enterprise" miała składać się m.in. z jednostek eskortujących z napędem atomowym.

Pierwszy raz wymagania techniczne dla okrętu mającemu towarzyszyć nowym lotniskowcom sformułowano w grudniu 1955. Okręt wstępnie klasyfikowany jako niszczyciel zaczęto następnie klasyfikować jako fregatę rakietową z napędem atomowym, lekki krążownik rakietowy a na początku 1957 ostatecznie jako krążownik rakietowy. Wymagania stawiane przed nowym okrętem to prędkość 30 węzłów, możliwość zwalczania równocześnie 4 celów powietrznych, a także możliwość zwalczania okrętów podwodnych.

Stępkę pod USS "Long Beach" położono 2 grudnia 1957 w należącej do koncernu Bethlehem Steel Co. stoczni Fore River Shipyard w Quincy (Massachusetts). Wodowanie miało miejsce 14 lipca 1959 a wejście do służby nastąpiło 9 września 1961.

W maju 1964 "Long Beach" dołączył do lotniskowca "Enterprise" i fregaty rakietowej USS "Bainbridge" tworząc z tymi jednostkami grupę uderzeniową składającą się wyłącznie z jednostek z napędem atomowym. W październiku 1966 w związku z wojną w Wietnamie nadzorował przestrzeń powietrzną w rejonie Zatoki Tonkijskiej. W ramach tej misji namierzył północnowietnamski samolot An-2 który został następnie zestrzelony przez myśliwiec F-4 Phantom II. W 1968 działając w tym samym rejonie "Long Beach" za pomocą pocisków przeciwlotniczych zestrzelił dwa północnowietnamskie myśliwce.

W październiku 1980 rozpoczęto trwającą 30 miesięcy modernizację w wyniku której znacznie poprawiono uzbrojenie okrętu m.in. przez przystosowanie do odpalania pocisków przeciwlotniczych Standard i zamontowanie systemu obrony bezpośrednie Vulcan-Phalanx. W 1984 na okręcie zainstalowano pociski manewrujące BGM-109 Tomahawk.

Okręt wziął udział w wojnie w zatoce w 1991. 1 maja 1995 został wycofany ze służby i obecnie oczekuje na złomowanie.

[edytuj] Dowódcy okrętu

[edytuj] Bibliografia

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=USS_Long_Beach_(CGN-9)&oldid=31231137
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty