Ueckermünde

	Ueckermünde
	Herb Ueckermünde
Państwo	Niemcy
kraj związkowy	Meklemburgia-Pomorze Przednie
powiat	Vorpommern-Greifswald
Powierzchnia	84,69 km²
Wysokość	4 m n.p.m.
Ludność (31.12.2008); • liczba ludności; • gęstość	; 10 210; 121 os./km²
Nr kierunkowy	039771
Kod pocztowy	17373
Tablice rejestracyjne	UER
Podział miasta	4 dzielnice
Miasta partnerskie	Nowe Warpno; Pattensen
	Położenie na mapie Meklemburgii-Pomorza Przedniego ; Ueckermünde
	Położenie na mapie Niemiec ; Ueckermünde
	53°44′N 14°02′E / 53.73333, 53.73333Na mapach: 53°44′N 14°02′E / 53.73333, 53.73333
	Strona internetowa miasta

Ueckermünde (pol. hist. Wkryujście^[1], także Wkra^[2]) – miasto w Niemczech, położone w kraju Meklemburgia-Pomorze Przednie, w powiecie Vorpommern-Greifswald. Miasto jest położone nad Zalewem Szczecińskim, na północno-zachodnim skraju Puszczy Wkrzańskiej. Znajduje się tutaj jeden z niewielu w granicach obecnych Niemiec, Zamek Książąt Pomorskich (Schloß der Herzöge von Pommern). W mieście znajduje się także stacja końcowa linii kolejowej z Pasewalku.

Nazwa miasta pochodzi od rzeki Wkry (niem. Uecker), która ma tu swoje ujście (niem. münden = [o rzece] wpadać, uchodzić).

Spis treści

1178 – Pierwsza wzmianka w dokumentach.
1546 – Pałac wybudowany przez Filipa I.
10 września 1759 - Podczas wojny siedmioletniej na Zalewie Szczecińskim koło Ueckermünde i Nowego Warpna (obecnie pogranicze polsko-niemieckie) rozegrała się pierwsza w historii pruskiej floty bitwa morska. Starły się siły szwedzkie i pruskie. Bitwa zakończyła się zwycięstwem Szwecji, której flotyllą dowodził kapitan Rutensparne.
1818 – Miasto zostaje stolicą okręgu (do 1994)
XIX i XX w. - wyrób cegieł i hutnictwo były podstawą gospodarki miasta.

Następujące dzielnice wchodzą w skład Ueckermünde:

Zgodnie z ruchem wskazówek zegara, zaczynając od wschodu, są to: Vogelsang-Warsin, Eggesin, Liepgarten, Lübs, Mönkebude i Grambin.

↑ Thomas Kantzow "Pomerania", tom 1, Szczecin 2005, ISBN 83-89341-18-2
↑ Mapa Polski 1:500 000 Wojskowy Instytut Geograficzny Sztabu Generalnego W.P., Warszawa 1947 [1]