Ugoda w Jarosławcu – ugoda między przedstawicielami władz pruskich a Komitetem Narodowym, podpisana 11 kwietnia 1848, w czasie trwania powstania wielkopolskiego, w czasie Wiosny Ludów, podpisana w Jarosławcu koło Środy Wielkopolskiej
Zakładała ona udzielenie autonomii części Wielkiego Księstwa Poznańskiego (od czasów powstania listopadowego trwała tam bowiem germanizacja) w zamian za rozwiązanie większości oddziałów powstańczych.
Ugoda została przyjęta przez kosynierów jako zdrada (bowiem to oddziały kosynierów miały przede wszystkim ulec demilitaryzacji). Ostatecznie, Prusy nie dotrzymały obietnicy i przystąpiły do samodzielnej likwidacji sił powstańczych. Polacy podjęli walkę, wygrywając bitwy pod Miłosławiem, Wrześnią i Sokołowem, jednak siła powstania słabła z czasem. Ostatecznie, 9 maja 1848 roku powstańcy podpisali kapitulację.