Układ z Björkö

Układ z Björkö – sekretny traktat dyplomatyczny podpisany 24 lipca 1905 roku przez niemieckiego cesarza Wilhelma II oraz rosyjskiego cara, Mikołaja II.

Tajne spotkanie

23 lipca 1905 cesarz Wilhelm przybył w okolice zatoki Wyborg, aby potajemnie spotkać się z carem Mikołajem II, w celu podpisania traktatu obronnego z Rosją. Obaj władcy dotarli na miejsce spotkania za pomocą osobistych jachtów. Fakt spotkania został ujawniony za pomocą korespondencji telegraficznej pomiędzy sztabami obu przywódców, a treść traktatu została opublikowana na łamach New York Herald w 1917.

Założenia traktatu

Warunki traktatu zawierały następujące porozumienia:

• W razie jakiekolwiek ataku państwa trzeciego na Niemcy lub Rosję, kraj niezaatakowany pomoże państwu poszkodowanemu za pomocą interwencji sił lądowych, a także morskich, na kraj który zaatakował jedno z mocarstw.
• Zawarcie pokoju ze wspólnym wrogiem może odbyć się jedynie za zgodą obu krajów.
• Traktat będzie obowiązywał wraz zawarciem układu pokojowego pomiędzy Rosją a Japonią.
• Jeżeli traktat wejdzie w życie, Rosja będzie zmuszona poinformować Francję o warunkach traktatu i poprosić o uszanowanie porozumień zawartych w traktacie.

Oprócz cara Mikołaja oraz cesarza Wilhelma traktat podpisał rosyjski ambasador Alexander hrabia Benckendorff, a także rosyjski minister marynarki wojennej Aleksiej Birilow.

Reakcje

Traktat podpisany przez cara Mikołaja II był niewykonalny, ponieważ Rosja od 1892 roku utrzymywała sojusz z Francją. Niemcy za pomocą traktatu chcieli zagwarantować sobie bezpieczeństwo w razie możliwego ataku sił francuskich.

Bibliografia

• Cecil, Lamar. Wilhelm II. UNC Press, 1996. ISBN 0-8078-2283-3.
• Fay, Sidney B. The Kaiser's Secret Negotiations with the Tsar, 1904-1905. The American Historical Review: Vol. 24, No. 1, pp. 48-72. October 1918.