Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyUlica Krochmalna w Warszawie – ulica przedwojennej Warszawy, przy której mieścił się Dom Sierot Janusza Korczaka, żydowska ulica browarów, drobnego handlu, nędzy. Obecnie (2009) jedna z najbardziej znanych byłych ulic warszawskich ze względu na nowele I. B. Singera. Urzędowa nazwa została nadana w 1770 roku z powodu działającej w XVIII stuleciu wytwórni krochmalu.
Krochmalna 10. Na temat ulicy Krochmalnej pisał Izaak Singer, który mieszkał na ulicy Krochmalnej 10 od 1908 do 1917 roku. W roku, w którym dostał literacką Nagrodę Nobla Singer powiedział; Wracam do Krochmalnej 10 w tym o czym piszę. Pamiętam każdy najmniejszy róg i wszystkie osoby. Myślę, że tak jak inni są opanowani gorączką złota, które Bóg stworzył miliardy lat temu, tak ja wykopuję swoje literackie złoto na tej ulicy[1].
Krochmalna 19. W powieści Dwór Singer opisuje tak: Dom zamieszkiwała biedota. Pomyje chlustano wprost z okien na podwórze. Na dziedzińcu nie było żadnych ścieków, tworzyły się więc głębokie kałuże. Wokół obudowanego deskami śmietnika zalegały wysokie hałdy odpadków i śmierdziało tak mocno, że odór dolatywał aż na trzecie piętro. Podwórze służyło jako miejsce pracy i handlu. Farbiarz farbował tam materiały, można też było zobaczyć tapicera pracowicie wypychającego krzesła i kanapy. Była tam nawet zagroda z krowami, do której szły przez dziedziniec kobiety z pustymi dzbankami i garnkami.
Krochmalna 46. Iluzjon Werona założony w 1912 r. pod numerem 46.
Krochmalna 92. Przy ul. Krochmalnej 92 mieścił się Dom Sierot. Obecnie jest to ulica Jaktorowska 8.
W 1944 roku Krochmalna prawie całkowicie spłonęła. W 2009 roku po ulicy Krochmalnej zostało tylko kilka kamienic. Wschodnia część ulicy zniknęła pod skwerem przy Hali Mirowskiej, powstało na niej osiedle Za Żelazną Bramą, natomiast zachodni odcinek przemianowano na Kotlarską i Jaktorowską[2]
