Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony Wrocław |
|||||||||||||
| ulica | |||||||||||||
| Psie Budy | |||||||||||||
| Stare Miasto | |||||||||||||
| Długość: | 0,14 km | ||||||||||||
 widok w kierunku pn.-zach., w oddali skrzyżowanie z ul. Ruską |
|||||||||||||
|
|||||||||||||
Ulica Psie Budy we Wrocławiu – jeden z nielicznych zachowanych do dziś zaułków w ścisłym centrum Starego Miasta, na zachód od Placu Solnego. Do 1945 nosiła niemiecką nazwę Krull Straße[1].
Równoległa do linii dawnej wewnętrznej fosy miejskiej (Czarnej Oławy; dziś przebiega po tej linii trasa W-Z) wytyczona w przestrzeni po zewnętrznej stronie pierwszych murów miejskich, między murem a fosą. Zaczynała się od Bramy Ruskiej (dziś skrzyżowanie z ul. Ruską) na północnym zachodzie, a kończyła Końskim Targiem (dzisiejsza ul. Szajnochy, dawniej Rosmarck, później Rossmarkt, będąca przedłużeniem Psich Bud) na południowym wschodzie. Pomiędzy Targiem Końskim a Psimi Budami od roku 1297 znajdował się Młyn Siedmiu Kół[2] zlokalizowany na dzisiejszym pl. Bohaterów Getta, który dziś rozdziela obie ulice.
W 1394 zaułek określany był nazwą uff dem rosmarkte undir hunthewzern; później nosił miano Hundhäuser, Unterhäuser, wreszcie Hinterhäuser (odpowiednio "Psie", "Dolne" i wreszcie "Tylne Domy"). Już od 1382 potwierdzone jest istnienie drobnej zabudowy ("psich bud") w przestrzeni pomiędzy murem a fosą, niektóre z nich stanowiły oficyny posesji przy Placu Solnym oraz przy ul. Ruskiej, gdzie znajdowały się murowane renesansowe i gotyckie budynki. Zabudowa ta początkowo znajdowała się tylko przy północno-wschodniej pierzei zaułka; przylegająca do fosy pierzeja południowo-zachodnia pojawiła się dopiero w XV wieku.
Około roku 1911 patronem ulicy został J. G. Krull; ma ona około 140 metrów długości i dziś zachowały się kamienice tylko na pierzei od strony południowo-wschodniej, tj. tej, której zabudowa pojawiła się później.
Na mapach:
