| Unia Lewicy | |
| Skrót | UL |
| Lider | Piotr Musiał |
| Data założenia | 20 marca 2005 |
| Adres siedziby | ul. Powsińska 40/2, 02-903 Warszawa |
| Deklarowana ideologia polityczna |
socjaldemokracja, socjalizm demokratyczny |
| Deklarowane poglądy gospodarcze |
państwo opiekuńcze |
| Liczba członków | brak danych |
| Członkostwo międzynarodowe |
brak |
| Europejska Grupa Parlamentarna |
brak |
| Młodzieżówka | Młoda Lewica |
| Barwy | biel czerwień zieleń |
| Obecni posłowie | 0 |
| Obecni senatorowie | 0 |
| Obecni eurodeputowani | 0 |
| strona oficjalna | |
| Polska
Ten artykuł jest częścią serii: Ustrój i polityka Polski Władza wykonawcza
Władza sądownicza
|
Unia Lewicy (UL) – zawiązana 5 grudnia 2004 koalicja polskich lewicowych partii politycznych. 20 marca 2005 zadecydowano o założeniu partii politycznej. Na kongresie założycielskim 7 maja 2005 koalicja UL przekształciła się w partię pod nazwą Unia Lewicy III RP (zarejestrowana sądownie 15 czerwca 2005), a jej przewodniczącą została Izabela Jaruga-Nowacka (była nią od 7 maja do 10 grudnia 2005). Od 10 grudnia 2005 przewodniczącym partii jest Piotr Musiał. 11 grudnia 2010 partia zrezygnowała z członu "III RP".
Partia stawia sobie za cel stworzenie ruchu społecznego, który byłby lewicową alternatywą dla SLD.
Spis treści |
W 2005, wraz z kilkoma lewicowymi organizacjami (jak Pracownicza Demokracja, Stowarzyszenie "Nigdy Więcej", Młodzi Socjaliści czy Porozumienie Kobiet 8 Marca) oraz ze sztabem wyborczym prof. Marii Szyszkowskiej, utworzyła nieformalną Koalicję Przeciw Młodzieży Wszechpolskiej, której celem miało być wyeliminowanie Młodzieży Wszechpolskiej z publicznej debaty[1].
W sierpniu 2005 UL zawarła porozumienie o starcie kandydatów partii z list Sojuszu Lewicy Demokratycznej w wyborach parlamentarnych 25 września 2005 (1 kandydat wystartował z listy SDPL). Komitet Wyborczy SLD zdobył 1 335 257 głosów (11,31% poparcia w skali kraju), a UL zdobyła 1 mandat poselski, który uzyskała Izabela Jaruga-Nowacka. Zasiadła w klubie parlamentarnym Sojuszu Lewicy Demokratycznej i wystąpiła wkrótce z Unii Lewicy.
Start kandydatów UL z list SLD stał się przyczyną ostrej krytyki ze strony innych organizacji radykalnej lewicy.
W wyborach samorządowych 12 listopada 2006 UL poparła wystawioną przez Polską Partię Pracy kandydatkę na prezydenta Warszawy Wandę Nowicką.
W wyborach parlamentarnych 21 października 2007 Unia Lewicy startowała głównie z list PPP (1 kandydat z listy LiD), która nie weszła do Sejmu.
W wyborach do Parlamentu Europejskiego 7 czerwca 2009 kandydaci Unii Lewicy startowali z listy koalicji Porozumienie dla Przyszłości, która nie osiągnęła progu wyborczego.
W I turze wyborów prezydenckich w 2010 partia nie poparła żadnego z kandydatów, a w II turze udzieliła poparcia Bronisławowi Komorowskiemu – kandydatowi Platformy Obywatelskiej.
W wyborach samorządowych zarządzonych na 21 listopada 2010 Unia Lewicy utworzyła wspólnie z Socjaldemokracją Polską i Polską Lewicą Koalicyjny Komitet Wyborczy "Lewica", w ramach którego wystawiła kandydatów na radnych na terenie całego kraju.
W wyborach parlamentarnych 9 października 2011 Unia Lewicy poparła związanych wcześniej z lewicą kandydatów PO, kilku kandydatów SLD oraz kilku startujących do Senatu kandydatów niezależnych.
Partia utożsamia się z postulatami ruchu alterglobalistycznego.
Przewodniczący:
Wiceprzewodniczący:
Sekretarz generalny:
Skarbnik:
Unia Lewicy jest wspierana przez różne organizacje społeczne, są nimi m.in.:
Swoje podpisy pod deklaracją Unii Lewicy złożyło, we własnym imieniu, także kilkanaście osób z innych organizacji (m.in. senator Maria Szyszkowska – była członkini SLD oraz Izabela Jaruga-Nowacka – była członkini Unii Pracy).
Partie tworzące koalicje po zmianie UL w jednolite ugrupowanie nie weszły w jej skład i zachowały niezależność.