Unihokej

Mecz unihokeja

Wymiary boiska do gry

Piłka do unihokeja

Mecz unihokeja w Polsce w hali Arena Sanok

Unihokej jest sportem drużynowym, w który gra się przy pomocy poliwęglanowych kijów zakończonych kompozytową blendą, dzięki którym w łatwy sposób można operować i strzelać na bramkę przeciwnika lekką, plastikową piłką. Unihokej (zwany również floorballem) jest szczególnie popularny w Szwecji, Finlandii, Szwajcarii, oraz w kilku innych krajach takich jak Norwegia, Polska, czy Czechy. Poza Europą, floorball systematycznie zwiększa swoją popularność w Kanadzie, Singapurze, Japonii, Australii oraz w Stanach Zjednoczonych.

Podczas meczu unihokeja, na boisku znajduje się 12 zawodników, oraz dwóch równorzędnych sędziów wspólnie podejmujących decyzje. Głównym celem gry jest strzelenie większej ilości goli od przeciwnika, przedostając piłeczkę strzałem do bramek, znajdujących się po przeciwnych stronach boiska. Zawodnik może kontrolować piłeczkę jedynie blendą – nie może używać rąk, ramion ani głowy. Jedynie raz może użyć innych części ciała (przed kolejnym dotknięciem piłki ciałem, musi najpierw posłużyć się blendą). Taki przywilej może wykorzystać odbierając wysoką piłkę na klatkę piersiową (lecz nie może wtedy odrywać obu stóp od ziemi), lub przyjmując ją stopą podczas podania od zawodnika ze swojej drużyny. Nie może jednak używać nogi do strzału na bramkę lub podania.

Drużyna składa się z pięciu zawodników grających w polu oraz bramkarza, którego priorytetowym zadaniem jest zatrzymanie piłki zmierzającej do bramki. Pole do gry to prostokąt 40 x 20 metrów otoczony przez bandy o wysokości 50 centymetrów, zaokrąglające się przy rogach boiska. Bramka ma wymiary 1,60 x 1,15 metrów i 65 cm głębokości. Kije mają długość trochę powyżej metra. Zrobione są z plastiku lub z lekkiego włókna węglowego. Sam trzon (kij bez blendy) nie jest dłuższy niż 99 cm. Piłka do gry jest plastikowa, o średnicy 72 mm i maksymalnej wadze 23 gramów. Ma ona 26 dziurek.

Rozgrywka podzielona jest na trzy tercje, każda z tercji trwa 20 minut. Przerwy pomiędzy tercjami trwają 10 minut.

Mistrzostwa Świata w tej dyscyplinie, rozgrywane są co dwa lata. Obecnymi mistrzami świata są Szwedki (2011), oraz Finowie (2010).

Historia

Aby poznać początki unihokeja, należy cofnąć się do jego korzeni, czyli do lat 50. ubiegłego wieku. W tym czasie w USA, młodzież zaczęła grać plastikowymi kijami oraz krążkiem na zwykłym boisku. Gra nazywała się wtedy floor hockey, a pierwszy turniej w tej dyscyplinie został zorganizowany w 1976 w stanie Michigan. Gra w tej formie jest wciąż popularna w Ameryce Północnej.

Floor hockey był znany w Szwecji we wczesnych latach siedemdziesiątych. Wkrótce jego popularność zaczęła rosnąć zwłaszcza w szkołach. Jednak w tamtych czasach bramki były znacznie mniejsze, a gra nie przewidywała kogoś takiego jak bramkarz.

Wkrótce unihokej znacznie zyskał na popularności i w późnych latach siedemdziesiątych rozprzestrzenił się na większość Starego Kontynentu. Na początku lat 80 powstało wiele narodowych federacji tego sportu. Związki te stworzyły struktury, które pomogły unihokejowi dojrzewać coraz szybciej. W dzisiejszych czasach jedynie cztery kraje dominują na światowych boiskach. Są to: Szwecja, Finlandia, Szwajcaria oraz Czechy. Pozostałe kraje, choć wciąż pozostają daleko w tyle, z roku na rok są coraz bliżej czołówki.

Narodowe Federacje Unihokeja

Lista ta pokazuje lata, w których dane federacje były zakładane.

• 1981 Szwecja
• 1983 Japonia
• 1985 Finlandia i Szwajcaria
• 1986 Międzynarodowa Federacja Unihokeja (IFF)
• 1989 Dania i Węgry
• 1991 Norwegia
• 1992 Rosja, Czechy, i Niemcy
• 1993 Stany Zjednoczone, Estonia, i Łotwa
• 1995 Polska, Belgia, Singapur i Wielka Brytania
• 1996 Austria i Australia
• 1999 Holandia, Brazylia, i Słowacja
• 2001 Hiszpania, Włochy, Słowenia, Kanada, i Nowa Zelandia
• 2002 Malezja, Indie, i Gruzja
• 2003 Francja i Kanada
• 2004 Pakistan
• 2005 Korea Południowa, Ukraina, Liechtenstein i Islandia
• 2006 Armenia

Mistrzostwa

Mistrzostwa Świata

Mistrzostwa świata organizowane są przez Międzynarodową Federację Unihokeja (IFF) i są rozgrywane co dwa lata (w jednym roku grają mężczyźni, w drugim kobiety).

Mistrzostwa Świata mężczyzn

Rok	Złoto	Srebro	Brąz	Miejsce
1996	Szwecja	Finlandia	Norwegia	Skellefteå/Uppsala/Sztokholm
1998	Szwecja	Szwajcaria	Finlandia	Brno/Praga
2000	Szwecja	Finlandia	Szwajcaria	Drammen/Oslo/Sarpsborg
2002	Szwecja	Finlandia	Szwajcaria	Helsinki
2004	Szwecja	Czechy	Finlandia	Zurych/Kloten
2006	Szwecja	Finlandia	Szwajcaria	Malmö/Helsingborg/Sztokholm
2008	Finlandia	Szwecja	Szwajcaria	Praga/Ostrawa
2010	Finlandia	Szwecja	Czechy	Vantaa/Helsinki
2012				Szwajcaria

Mistrzostwa Świata kobiet

Rok	Złoto	Srebro	Brąz	Miejsce
1997	Szwecja	Finlandia	Norwegia	Godby/Maarianhamina
1999	Finlandia	Szwajcaria	Szwecja	Borlänge
2001	Finlandia	Szwecja	Norwegia	Ryga
2003	Szwecja	Szwajcaria	Finlandia	Berno/Gümligen/Wünnewil
2005	Szwajcaria	Finlandia	Szwecja	Singapur
2007	Szwecja	Finlandia	Szwajcaria	Frederikshavn
2009	Szwecja	Szwajcaria	Finlandia	Västerås
2011	Szwecja	Finlandia	Czechy	St. Gallen

Mistrzostwa Świata mężczyzn U19

Rok	Złoto	Srebro	Brąz	Miejsce
2001	Szwecja	Szwajcaria	Finlandia	Niemcy
2003	Finlandia	Szwecja	Czechy	Praga
2005	Szwecja	Finlandia	Szwajcaria	Cesis/Valmiera
2007	Szwecja	Czechy	Finlandia	Szwajcaria
2009	Szwecja	Finlandia	Szwajcaria	Finlandia
2011	Finlandia	Szwecja	Szwajcaria	Markranstädt/Weissenfels

Mistrzostwa Świata kobiet U19

Rok	Złoto	Srebro	Brąz	Miejsce
2004	Szwecja	Finlandia	Szwajcaria	Tampere
2006	Szwecja	Finlandia	Szwajcaria	Naunhof/Lipsk
2008	Szwajcaria	Szwecja	Finlandia	Babimost/Wolsztyn/Zbąszyń
2010	Szwecja	Finlandia	Czechy	Olomouc
2012	Finlandia	Szwajcaria	Szwecja	Nitra

Turnieje

Puchar EuroFloorball

Puchar EuroFloorball (EuroFloorball Cup) jest imprezą coroczną. Podczas niej wyłoniony zostaje najlepszy zespół klubowy w Europie. Przed rokiem 2008 nazywała się Puchar Europy (European Cup).

Rok	Zwycięzcy	Zwyciężczynie	Miejsce
1993	Balrog IK	VK Rasket	Sztokholm (mężczyźni) / Helsinki (kobiety)
1994	Balrog IK	Sjöstad IF	Chur
1995	Kista IBK	Sjöstad IF	Karlstad
1996	Balrog IK	Högdalens AIS	Sztokholm
1997	Fornudden IB	Högdalens AIS	Sztokholm
1998	Warbergs IC-85	Högdalens AIS	Helsinki / Vantaa
1999	Warbergs IC-85	Tapanilan Erä	Berno / Sarnen / Zuchwil / Winterthur
2001	Helsingin IFK	Balrog IK	Göteborg
2002	Haninge IBK	Balrog IK	Solna / Botkyrka
2003	Haninge IBK	Balrog IK	Praga
2004	Pixbo Wallenstam IBK	SC Classic	Weissenfels / Merseburg / Hohenmölsen
2005	SV Wiler-Ersingen	Red Ants Rychenberg	Zurych / Adliswil
2006	Warbergs IC-85	IKSU	Ostrawa
2007	AIK Innebandy	UHC Dietlikon	Varberg
2008			Finlandia
2009			Szwajcaria
2010			Dania
2011			Polska / Lubawka
2012			Czechy

Czech Open

Czech Open to największy na świecie turniej drużyn klubowych. Tradycyjnie rozgrywa się on w Pradze (Czechy) i jest znany nie tylko ze względu na wysoki poziom gry, ale również dzięki swojej wspaniałej oprawie.

Rok	Mężczyźni	Kobiety	Juniorzy	Mężczyźni "B"	Kobiety "B"
1993	IKSU IB	Kristineberg AIS
1994	Sjostad IF	Sjostad IF
1995	Fornudden	HC Rychenberg Winterthur		Challengers-93
1996	Pixbo IBK	HC Rychenberg Winterthur		Kirkkonummi Rangers
1997	Fornudden	Tatran Střešovice	Baldersnas IK	IBK Succe
1998	FBC Ostrava	Jona-Uznach Flames	Team 88 Konolfingen	Storvreta IK I.
1999	Tatran Střešovice	VIKA Niznyj Novgorod	Niznyj Novgorod	Kirkkonummi Rangers
2000	Helsinki IFK	SSV	SSK Future	Röke IBK
2001	Pixbo Wallenstam IBK	UHC Bern OST	Frosta IBF	SSK Future
2002	Pixbo Wallenstam IBK	Husqvarma IK	SSK Future Exel	Roke IBK
2003	Pixbo Wallenstam IBK	Balrog Oilers	SSK Future Exel	1. FB Topgrandma
2004	Balrog Oilers	Tatran Techtex Střešovice	Tapanilan Erä	Rubene
2005	IBK Dalen	Galna Finnar	SSK Future	SK Cesis/Lekrings	Koo-Vee
2006	Pixbo Wallenstam IBK	Triggers CON INVEST	Tatran Střešovice	FBC Liberec	Sagene Ladies

Linki zewnętrzne

• International Floorball Federation
• Polski Związek Unihokeja
• Toruńska Liga Unihokeja (największa liga amatorów w północnej Polsce)
• Dział o Unihokeju na największym portalu hokejowym w Polsce
• Ogólnopolski serwis unihokejowy