
Ten artykuł dotyczy miasta we Włoszech. Zobacz też:
Urbino - seria autobusów miejskich.
Urbino (łac. Urvinum Mataurense) – miejscowość u podnóża Apeninu Umbryjsko-Marchijskiego i gmina w środkowych Włoszech, w regionie Marche[1]. Wraz z Pesaro jest stolicą prowincji Pesaro e Urbino. W 1998 roku centrum historyczne miasta zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Według danych na rok 2007 gminę zamieszkuje 15 444 osób, 66,4 os./km². W mieście znajduje się uniwersytet.
Z miastem związany był Piero della Francesca, który tworzył na dworze księcia Federica da Montefeltro, a także Baldassare Castiglione, który opisując wrażenia z życia w Urbino stworzył Dworzanina oraz Leon Battista Alberti, jeden z architektów włoskiego renesansu.
W Urbino, położonym na wysokości występuje klimat subtropikalny (podzwrotnikowy). Notuje się tu nieco większe ilości opadów niż na oddalonym o 30 km wybrzeżu Morza Śródziemnego, co wynika położenia miasta na wysokości 485 m n.p.m.
| Miesiąc |
I |
II |
III |
IV |
V |
VI |
VII |
VIII |
IX |
X |
XI |
XII |
| Najwyższa temperatura dzienna (°C) |
+10 |
+10 |
+14 |
+18 |
+23 |
+27 |
+30 |
+29 |
+25 |
+19 |
+14 |
+11 |
| Najniższa temperatura nocna (°C) |
+3 |
+4 |
+8 |
+9 |
+13 |
+17 |
+20 |
+20 |
+17 |
+12 |
+8 |
+5 |
| Opady atmosferyczne (mm) |
44 |
49 |
59 |
57 |
60 |
48 |
36 |
59 |
59 |
78 |
89 |
56 |
| Liczba dni deszczowych |
4 |
4 |
5 |
5 |
5 |
3 |
0 |
2 |
2 |
5 |
5 |
5 |
[edytuj] Zabytki i interesujące miejsca
- Najbardziej znanym zabytkiem Urbino, a jednocześnie najczęściej odwiedzanym, jest Pałac Książęcy. Jest to jeden z przykładów architektonicznych i artystycznych z okresu renesansu włoskiego. Pałac jest siedzibą Narodowej Galerii w Marche. Charakterystyczne dla pałacu są wieżyczki od tylnej strony budynku[2].
- Dom Rafaela znajduje się przy ulicy Raffaello, pod numerem 57. Artysta urodził się tam w 1483 roku. W domu znajduje się muzeum, w którym można zobaczyć wyposażenie z czasów Rafaela i piętnastowieczne freski.
- Katedra jest zbudowana w stylu neoklasycystycznym (architekt Giuseppe Valadier). Można w niej znaleźć dzieła Federica Barocciego[3].
- W klasztorze świętej Klary działał architekt ze Sieny Francesco di Giorgio Martini.
- Pomnik Rafaela wyrzeźbiony przez Luigi Belliego i muzeum archeologiczne[4].
- Święty Jan na fresku stworzonym przez braci Salimbeni.
- Szkoła z internatem, w której uczył się do 12 roku życia Giovanni Pascoli. Szkoła imienia Rafaela była kierowana przez pijarów i miała swoją siedzibę na placu Republiki. Jej budowa rozpoczęła się w 1705 roku na życzenie papieża Klemensa XI[5].
- Około dwóch kilometrów od centrum historycznego znajduje się mauzoleum diuków stworzone przez Donato Bramante w drugiej połowie XV wieku z polecenia diuka Fryderyka II[6]. W mauzoleum znajdują się groby Fryderyka Guidobalda I – diuków z Urbino. Początkowo była tu także nastawa ołtarzowa Piera della Francesca, przedstawiająca Madonnę, Fryderyka II i niektórych świętych. Obecnie znajduje się ona w pinakotece Brera w Mediolanie.
- Kościół Świętego Franciszka został zbudowany w XIV wieku w stylu gotyckim przez architekta Luigi Vanvitelliego[7].
- Brama Valbona jest główną bramą miasta. Zbudowana w 1621 roku z okazji zawarcia małżeństwa przez diuka Fryderyka Ubaldo z Klaudią de'Medici[8].
- Kościół Świętego Dominika zbudowany w XIV wieku i odnowiony wewnątrz w 1729 roku. Zewnętrzna część kościoła jest zbudowana w stylu gotyckim z renesansowym portalem zaprojektowanym przez Luca della Robbia w 1450 roku.
- Przed kościołem Świętego Dominika znajduje się egipski obelisk. Jego pochodzenie datuje się na około 550 rok przed naszą erą[9].
[edytuj] Ludzie związani z Urbino
[edytuj] Demografia
Liczba mieszkańców 
[edytuj] Miasta partnerskie
Przypisy
[edytuj] Linki zewnętrzne
[edytuj] Zobacz też