Ursula Disl, Uschi Disl (ur. 15 listopada 1970 w Bad Tölz) – była biathlonistka niemiecka, mistrzyni olimpijska, mistrzyni świata, zwyciężczyni trzydziestu zawodów Pucharu Świata, jedna z najbardziej utytułowanych zawodniczek w historii dyscypliny.
Z zawodu policjantka, broniąca barw klubu SC Moosham, treningi biatlonowe podjęła w 1986. Od sezonu 1990/1991 należała do ścisłej czołówki światowej, kończąc rywalizację w Pucharze Świata na 4. miejscu w klasyfikacji generalnej. Przebiła się w tymże sezonie do sztafety niemieckiej, w składzie której sięgnęła po pierwszy medal mistrzostw świata (brązowy). Łącznie zdobyła w Mistrzostwach Świata 19 medali, w tym sześciokrotnie złoto w sztafecie. Przez długi czas pozostawała bez indywidualnego tytułu mistrzowskiego, co udało się jej zmienić dopiero w Hochfilzen w 2005. Sięgnęła wówczas po złote medale najpierw w biegu sprinterskim (7,5 km), a następnie w biegu na dochodzenie (10 km). Dzięki tym sukcesom (dodatkowo w 2005 kolejne wicemistrzostwo świata w sztafecie) została wybrana w Niemczech sportowcem roku.
O ile wymarzony złoty medal mistrzostw świata udało się Disl zdobyć pod koniec bogatej kariery, to niespełnionym pozostało marzenie Niemki o indywidualnym mistrzostwie olimpijskim. Swoje starty na igrzyskach rozpoczęła wraz z debiutem biathlonu kobiecego w rodzinie sportów olimpijskich w Albertville w 1992. W konkurencjach indywidualnych plasowała się poza czołową dziesiątką (11. miejsce w biegu sprinterskim na 7,5 km, 24. na 15 km), ale zdobyła srebro w sztafecie. Również srebrny medal ze sztafetą wywalczyła dwa lata później w Lillehammer, dodatkowo świętując brąz w biegu na 15 km. Na igrzyskach w Nagano w 1998 zdobywała medale we wszystkich trzech konkurencjach i we wszystkich kolorach – złoto w sztafecie, srebro w sprincie, brąz w biegu długim. W Salt Lake City w 2002 ponownie została mistrzynią olimpijską w sztafecie, a w biegu sprinterskim uległa jedynie rodaczce Kati Wilhelm. Na swoich ostatnich, piątych igrzyskach w Turynie w lutym 2006 do bogatej kolekcji dołożyła jeszcze jeden medal, brąz w biegu na 12,5 km ze startu wspólnego (w debiucie olimpijskim tej konkurencji). Nie znalazła się natomiast po raz pierwszy od lat w składzie sztafety, co przyspieszyło jej decyzję o zakończeniu kariery wraz z upływem sezonu olimpijskiego.
Odniosła łącznie trzydzieści zwycięstw w zawodach Pucharu Świata (uwzględniając zaliczane do tej klasyfikacji tytuły z mistrzostw świata). Ponadto dziewiętnaście razy zajmowała w zawodach pucharowych 2. miejsce, a dwadzieścia pięć razy – 3. miejsce. Nigdy nie udało się jej jednak zdobyć Pucharu Świata – trzykrotnie zajmowała 2. i trzykrotnie 3. miejsce w klasyfikacji generalnej. Kilkakrotnie przegrywała rywalizację o Puchar Świata z inną wybitną biathlonistką, Szwedką Magdaleną Forsberg, jedyną zawodniczką, która odniosła więcej zwycięstw w zawodach pucharowych niż Disl (42 zwycięstwa).
Uschi Disl pożegnała się z trasami biatlonowymi biegiem ze startu wspólnego w Oslo w ramach Pucharu Świata pod koniec marca 2006. Znana z szerokiego uśmiechu, zaliczała się do najlepszych biegaczek wśród biatlonistek (stąd powstał jej żartobliwy przydomek Turbo-Disl), nieco gorzej radziła sobie na strzelnicy. Sporadycznie startowała w zawodach Pucharu Świata biegaczek narciarskich (w 2003 zajęła 4. miejsce w sprincie w Düsseldorfie).
15 stycznia 2007 roku Uschi urodziła córkę, Hannę.
[edytuj] Igrzyska Olimpijskie 
[edytuj] starty olimpijskie
Albertville 1992
2. miejsce (sztafeta)
11. miejsce (7,5 km sprint)
24. miejsce (15 km b.indywidualny)
Lillehammer 1994
2. miejsce (sztafeta)
3. miejsce (15 km b.indywidualny)
13. miejsce (7,5 km sprint)
Nagano 1998
1. miejsce (sztafeta)
2. miejsce (7,5 km sprint)
3. miejsce (15 km b.indywidualny)
Salt Lake City 2002
1. miejsce (sztafeta)
2. miejsce(7,5 km sprint)
9. miejsce (10 km b.pościgowy)
12. miejsce (15 km b.indywidualny)
Turyn 2006
3. miejsce (12,5 km b.masowy)
10. miejsce (10 km b.pościgowy)
12. miejsce (15 km b.indywidualny)
34. miejsce (7,5 km sprint)
[edytuj] Mistrzostwa Świata
[edytuj] Puchar Świata
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji końcowej
[edytuj] Bibliografia
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
Mistrzynie olimpijskie w biathlonie w sztafecie |
|
1992: Francja (Corinne Niogret, Véronique Claudel, Anne Briand) 1994: Rosja (Nadieżda Tałanowa, Natalja Sinicyna, Łuiza Noskowa, Anfisa Riezcowa) 1998: Niemcy (Uschi Disl, Martina Zellner, Katrin Apel, Petra Schaaf Behle) 2002: Niemcy (Katrin Apel, Uschi Disl, Andrea Henkel, Kati Wilhelm) 2006: Rosja (Anna Bogalij-Titowiec, Swietłana Iszmuratowa, Olga Zajcewa, Albina Achatowa) 2010: Rosja (Swietłana Slepcowa, Anna Bogalij-Titowiec, Olga Miedwiedcewa, Olga Zajcewa)
|

 |
|