| Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. o gwarancjach wolności sumienia i wyznania | |
| Data wydania | 17 maja 1989 r. |
| Miejsce publikacji | Dz. U. z 1989 r. Nr 29, poz. 155 |
| Tekst jednolity | Dz. U. z 2005 r. Nr 231, poz. 1965 |
| Data wejścia w życie | 23 maja 1989 r. |
| Rodzaj aktu | ustawa |
| Przedmiot regulacji | prawo wyznaniowe |
| Status | obowiązujący |
| Ostatnio zmieniony przez | Dz. U. z 2011 r. Nr 112, poz. 654 |
| Wejście w życie ostatniej zmiany | 1 lipca 2011 r. |
| Przeczytaj: Ważne zastrzeżenia! | |
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. o gwarancjach wolności sumienia i wyznania – obowiązująca w Rzeczypospolitej Polskiej ustawa zwykła stanowiąca podstawowy reżim prawny dla problematyki z zakresu swobód światopoglądowych, głównie religijnych. Choć została przyjęta przez Sejm Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, została utrzymana w mocy pod rządami Konstytucji RP z 2 kwietnia 1997 r. Już w momencie uchwalenia uznana została za jeden z najnowocześniejszych normatywów z zakresu wolności sumienia w Europie, uwzględniających międzynarodowe standardy ochrony praw człowieka. Ustawa ta stanowiła przełom w polityce wyznaniowej Polski Ludowej, proklamowała równouprawnienie obywateli religijnych i niereligijnych (art. 1 ust. 3), stwierdziła, iż państwo ma charakter świecki, neutralny w sprawach religii i przekonań (art. 10 ust. 1), zanegowała zasadę zwierzchnictwa państwa nad związkami wyznaniowymi (art. 11), otworzyła drogę do rejestracji związków wyznaniowych w oparciu o enumeratywnie określone kryteria (art. 30-38). Do czołowych twórców ustawy należeli prof. Michał Pietrzak, Grzegorz Rydlewski i Aleksander Merker. W 20. rocznicę jej uchwalenia ustawa stała się przedmiotem szerokiej dyskusji naukowej na VI Ogólnopolskim Zjeździe Prawa Wyznaniowego w Kamieniu Śląskim zorganizowanym przez Polskie Towarzystwo Prawa Wyznaniowego.