V koncert fortepianowy Es-dur op. 73 Ludwiga van Beethovena jest ostatnim utworem na fortepian i orkiestrę napisanym przez tego kompozytora. Zwykle określany jest mianem Cesarskiego. To jednocześnie jedno z najwybitniejszych dzieł środkowego okresu twórczości Beethovena, uznawane za wzorzec gatunku.
Koncert skomponowany został w latach 1809-1811 w Wiedniu i zadedykowany przyjacielowi kompozytora, arcyksięciu Rudolfowi. Pierwsze wykonanie utworu miało miejsce 28 listopada 1811 roku w słynnej sali koncertowej Gewandhaus w Lipsku. Premiera wiedeńska odbyła się w roku następnym.[1]
Spis treści |
| 1. Allegro | |
|
|
|
| 2. Adagio un poco mosso | |
|
|
|
| 3. Rondo: Allegro ma non troppo | |
|
|
|
Koncert składa się z trzech części:
Łączna długość utworu: około 39 minut (w tym pierwsza część ponad 20).
Hector Berlioz stwierdził, że pasaże w drugiej części są modelowym przykładem doskonałego połączenia fortepianu i orkiestry[potrzebne źródło].