Va, pensiero

Va, pensiero – to chór z trzeciego aktu opery Nabucco Giuseppe Verdiego, zarazem jeden z najsłynniejszych utworów w historii muzyki operowej. Va, pensiero jest pieśnią żydowskich wygnańców płaczących w Niewoli babilońskiej za utraconą ojczyzną i zburzoną Pierwszą Świątynią w Jerozolimie. Autorem słów, zainspirowanych psalmem 137 był Temistocle Solera.

Pieśń stała się nieoficjalnym hymnem Włoch.

Słowa

Tekst oryginalny

Va, pensiero, sull'ali dorate;

va, ti posa sui clivi, sui colli,

ove olezzano tepide e molli

l'aure dolci del suolo natal!

Del Giordano le rive saluta,

di Sionne le torri atterrate...

Oh mia patria sì bella e perduta!

Oh membranza sì cara e fatal!

Arpa d'or dei fatidici vati,

perché muta dal salice pendi?

Le memorie nel petto raccendi,

ci favella del tempo che fu!

O simile di Sòlima ai fati

traggi un suono di crudo lamento,

o t'ispiri il Signore un concento

che ne infonda al patire virtù.

Tłumaczenie

Leć, myśli, na złotych skrzydłach;

Leć, odpoczywając na górach i pagórkach,

tam, gdzie powietrze napełnione delikatnością i ciepłem ,

słodkim aromatem ojczystej ziemi!

Powitaj brzegi Jordanu,

zburzone wieże Syjonu.

O wspaniała utracona ojczyzno!

Drogie, fatalne wspomnienia!

Złota harfo dawnych proroków,

czemu milczysz wisząc na wierzbie?

Obudź pamięć w sercu,

opowiedz o minionych czasach!

Niech zabrzmi twój jęk,

tak gorzki, jak los Jerozolimy,

niech Bóg obudzi w tobie melodię,

która da nam siły cierpieć!

Nuty

Linki zewnętrzne

• Nagranie Va, pensiero w formacie mp3 na licencji Creative Commons