| Vaino Vahing | |
| Data i miejsce urodzenia | 15 lutego 1940, Aravu |
| Data i miejsce śmierci | 23 marca 2008 |
| Narodowość | estońska |
| Dziedzina sztuki | literatura |
Vaino Vahing (ur. 15 lutego 1940 w miejscowości Aravu, zm. 23 marca 2008 w Tartu) - estoński pisarz i psychiatra.
Vahing ukończył w 1961 r. wydział medycyny na Uniwersytecie w Tartu (est. Tartu Riiklik Ülikool). W latach 1963-1965 pracował w szpitalu w Jämejala, a od 1967 r. w klinice w Tartu. W latach 1975-1981 prowadził zajęcia w Uniwersytecie w Tartu. Pracował jako lekarz sądowy biorąc udział w wielu sprawach sądowych jako ekspert.
Vaino Vahing znany był szerzej jako prozaik i dramaturg. Zadebiutował w 1967 r. na łamach czasopisma Noorus. Chętnie wykorzystywał w swych tekstach elementy psychoanalizy, ukazując bohaterów działających pod wpływem podświadomości.
Od 1973 r. członek Związku Pisarzy Estońskich. W 1975 r. otrzymał nagrodę państwową Estońskiej SRR. W 1982 r. jego opowiadanie Machiavelli kirjad tütrele II, opublikowane w czasopiśmie Looming zostało wyróżnione nagrodą literacką im. Friedeberta Tuglasa. W 1996 r. przyznana została mu nagroda kulturalna Republiki Estońskiej[1].
Żonaty z pisarką Maimu Berg a następnie, po rozwodzie, z aktorką i piosenkarką Heli Vahing. Jego córką z pierwszego małżeństwa jest Julia Laffranque, prawniczka, pracująca w estońskim sądzie najwyższym (Riigikohus).
Spis treści |