Valencia CF

Valencia CF
Pełna nazwa	Valencia Club de Fútbol
Przydomek	Los Che; Blanquinegros; Valencia; w Polsce także Nietoperze
Barwy	biało-pomarańczowo-czarne
Data założenia	18 marca 1919
Liga	Primera División
Debiut w najwyższej lidze	22 listopada 1931
Adres	Antigua Senda de Senent 11,9,46023 Walencja, Hiszpania
Stadion	Estadio Mestalla, Walencja, Nou Mestalla, Walencja
Prezes	Manuel Llorente
Trener	Mauricio Pellegrino
Asystent trenera	Juan Carlos Carcedo
Stroje domowe Stroje wyjazdowe
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Valencia Club de Fútbol (wym. /baˈlenθja/ lub /baˈlensja/) znany również jako Valencia lub Los Che) – hiszpański klub piłkarski, grający obecnie w Primera División z siedzibą w Walencji, założony w 1919 roku. Obok FC Barcelony i Realu Madryt najbardziej znany klub hiszpański. Swoje domowe mecze rozgrywa na stadionie Estadio Mestalla o pojemności 55 tys. widzów. W budowie jest nowy stadion Valencii, Nou Mestalla, który pomieści 75 tys. widzów. Zespół Valencii należy do najbardziej utytułowanych w Hiszpanii. Sześciokrotnie wywalczył mistrzostwo Hiszpanii oraz 7 razy Puchar Hiszpanii, a także raz udało się Valencii zdobyć Superpuchar Hiszpanii. Osiągał także sukcesy w europejskich pucharach: w 1962, 1963 oraz 2004 roku wygrał Puchar UEFA, a w 1980 roku wygrał Puchar Zdobywców Pucharów. W tabeli wszech czasów ligi hiszpańskiej Valencia zajmuje 3. miejsce za Realem Madryt i FC Barceloną.

Historia

Początki

Klub piłkarski Valencia został założony przez grupę mieszkańców Walencji w 1919 roku barze Torino. Głównymi inicjatorami powstania klubu byli Gonzalo Medina Pernas i Octavio Augusto Milego. 18 marca 1919 roku klubowi nadano nazwę Valencia Club Football.

Pierwszym prezesem Valencia Club Football był Octavio Augusto Milego, a jego zastępcą Gonzalo Medina Pernas. Jako barwy klubowe obrano czarny i biały, choć w latach 1924-1996 za barwy hiszpańskiego klubu uznawano tylko kolor biały. Pierwszy mecz Los Ches, rozegrali z lokalnym rywalem Gimnastico de Castellon. Zakończył się on porażką 0:1. W 1923 roku do użytku został oddany obecny stadion klubowy Estadio Mestalla, który wówczas był w stanie pomieścić 19 tys. kibiców.

Pierwsze sukcesy

"Złoty wiek" w historii klubu zaczyna się w 1940 r. dzięki prezesowi klubu Luisowi Casanova. Casanova ściągał zawodników i inwestował w cały klub. W tym czasie drużyna zdobyła trzy mistrzostwa ligi i dwa krajowe puchary. Wówczas w drużynie grali: Epi, Amadeo, Asensi i Gorostiza.

Lata 50. i Antonio Puchades

Lata 50. w historii klubu łączą się nierozerwalnie z ikoną drużyny Los Ches, Antonio Puchades. W tym czasie zarząd podjął decyzję o rozbudowie i modernizacji Estadio Mestalla. 10 lipca 1950 roku rozpoczęto prace pod kierownictwem architekta D. Savior Pasquala oraz odpowiadającego za wykonanie D. Chose Tormo. Mestalla stał się wtedy obiektem, który mógł pomieścić 45 000 widzów. Mimo że Valencia w owym czasie posiadała drużynę składającą się z wyróżniających graczy, z Puchadesem na czele, wyniki w sezonie 50/51 nie były zadowalające dla kibiców. Valencianistas grali bardzo nieregularnie, zaskakując swoich kibiców porażkami ze słabymi drużynami. Louis Casanova chciał odejść z klubu, jednak pod presją współpracowników, zawodników i mieszkańców miasta został do 1959 roku.

Europejskie puchary

2 lipca 1961 r. po tragicznej śmierci Brazylijczyka Waltera, który zginął w wypadku samochodowym, na prezydenta klubu został wybrany Julio Miguel. W Pucharze Miast Targowych Valencia zdobyła puchar pokonując 6:2 w finale Barcelonę. Miguel zaczął sprowadzać nowych graczy, m.in. brazylijskiego bramkostrzelnego napastnika, Waldo Machado. Strzelecką parę wraz z Waldo stworzył Vicente Guillot, którego kariera przebiegała podobnie. Razem strzelili wiele bramek, a Waldo jest do tej pory najlepszym strzelcem Los Ches.

Era Di Stéfano

Alfredo Di Stéfano przybył do klubu w kwietniu 1970 r., zastępując parę trenerską Enrique Boque i Savior Artigas. Di Stéfano stworzył solidną drużynę z dobrze poukładaną obroną z takim nazwiskami jak Sol, Anibal, Jesus Martinez, Anton, Abelardo. W środku pola grali Pepe i Claramunt, w ataku Forment, Valdez, Sergio i Pellicer. W sezonie 1970/71 Los Ches i Valencia pod wodzą Di Stéfano zdobyła tytuł mistrza ligi. Obserwatorzy i recenzenci byli zgodni, że głównym autorem tego sukcesu był Abelardo, który przykuwał uwagę Hiszpanów swoją grą.

Czas finałów

W roku 1992 kierownictwu na czele z prezesem Arturo Tuzonem Gilem udaje się wyjść z kryzysu finansowego i doprowadzają klub do dawnej świetności. Zatrudniono holenderskiego szkoleniowca Guuss Hiddinka. Holender nie doprowadził jednak VCF do tytułu i klub zajął dwa razy z rzędu 4 miejsce w lidze. W sezonie 1993/94 do drużyny przybył ceniony zawodnik, Predrag Mijatovic. Valencia jednak nadal nie uzyskiwała wyników, a z posadą musieli się kolejno pożegnać Paco Real, Hector Nunez i Jose Manuel Rielo.

W kolejnym sezonie 1994/95, z Mijatovicem i Gaizką Mendietą w składzie, Valencia zajęła 10. miejsce w lidze. Do drużyny dołączali tacy piłkarze jak Ilie, Vlaovic, Claudio Lopez, Romario; nie wiązało to się jednak z sukcesami. W sezonie 1998/99 Valencia tryumfuje w Pucharze Hiszpanii pokonując w dwumeczu Barcelonę. W roku 1999 trenerem klubu zostaje argentyński trener Hector Raul Cuper, który w pierwszym swym sezonie zdobywa z Valencianistas Superpuchar Hiszpanii i doprowadza drużynę do finału Ligi Mistrzów. Valencia przegrała w finale z Realem Madryt 0:3. Rok później w walce o Puchar Ligi Mistrzów Los Ches ulegli Bayernowi Monachium w serii rzutów karnych. Po tym wydarzeniu z klubu odeszli trener Raul Cuper i zawodnik Gaizka Mendieta.

Liga Campeon 2002

Nowy trener Rafael Benítez stworzył silną drużynę i 5 maja 2002 roku na stadionie La Rosaleda, Valencia pokonała Malagę 2:0 i została mistrzem ligi. Zwycięski skład tworzyli: Angloma, Ayala, Carboni, Curro Torres, Djukic, Fabio Aurelio, Garrido, Marchena, Navarro, Pellegrino, Aimar, Albelda, Angulo, Baraja, De los Santos, Jandro, Kily Gonzalez, Rufete, Serban, Vicente, Carew, Ilie, Juan Sanchez, Mista i Salva.

Historyczny Dublet 2004

W roku 2004 pod wodzą Rafaela Beniteza klub zdobył Mistrzostwo Ligi i Puchar UEFA, pokonując w meczu finałowym na stadionie w Goeteborgu Olympique Marsylia.

Rafael Benítez ostatecznie odszedł z klubu przed wygaśnięciem kontraktu, obejmując angielski klub FC Liverpool.

Sukcesy

• Mistrzostwo Hiszpanii (6)
  • 1941/1942, 1943/1944, 1946/1947, 1970/1971, 2001/2002, 2003/2004
• Puchar Króla Hiszpanii (7)
  • 1941, 1949, 1954, 1967, 1979, 1999, 2008
• Superpuchar Hiszpanii (1)
  • 1999
• 2 miejsce Puchar Mistrzów (2)
  • 1999/2000, 2000/2001
• Puchar Miast Targowych (2)
  • 1961/1962, 1962/1963
• Puchar UEFA (1)
  • 2003/2004
• Puchar Zdobywców Pucharów (1)
  • 1979/1980
• Superpuchar Europy UEFA (2)
  • 1980, 2004

Zespół w sezonie 2011/2012

Sztab szkoleniowy

Trener	Mauricio Pellegrino
Drugi Trener	Juan Carlos Carcedo
Trener bramkarzy	José Manuel Ochotorena
Trener przygotowania fizycznego	Julen Masach Urrestilla
Delegat	Salvador González Marco
Szef służb medycznych	Jordi Candel Rossell

Źródło: valenciacf.com

Skład

Nr Pozycja Piłkarz 1 1 bramkarzBR Diego Alves 2 2 obrońcaOB Bruno Saltor 3 2 obrońcaOB Hedwiges Maduro 4 2 obrońcaOB Adil Rami 5 3 pomocnikPO Mehmet Topal 6 3 pomocnikPO David Albelda (kapitan) 7 3 pomocnikPO Jonas Gonçalves Oliveira 8 3 pomocnikPO Sofiane Feghouli 9 4 napastnikNA Roberto Soldado (2 kapitan) 10 3 pomocnikPO Ever Banega 11 4 napastnikNA Aritz Aduriz 12 2 obrońcaOB Antonio Barragán 13 1 bramkarzBR Vicente Guaita 14 3 pomocnikPO Pablo Piatti

Nr Pozycja Piłkarz 15 2 obrońcaOB Dealbert 16 3 pomocnikPO Sergio Canales (wyp. z Realu Madryt) 17 3 pomocnikPO Jordi Alba 18 2 obrońcaOB Víctor Ruiz 19 3 pomocnikPO Pablo Hernández 20 2 obrońcaOB Ricardo Costa (3 kapitan) 21 3 pomocnikPO Dani Parejo 22 2 obrońcaOB Jérémy Mathieu 23 2 obrońcaOB Miguel Brito 24 3 pomocnikPO "Tino" Costa 25 1 bramkarzBR Cristiano Pereira Figueiredo 26 2 obrońcaOB José Pardo 27 4 napastnikNA Paco Alcàcer 28 3 pomocnikPO Juan Bernat

Źródło: [1] [2] [3]

Wypożyczeni

Nr Pozycja Piłkarz 1 bramkarzBR Miguel Ángel Moyá (Getafe CF) 3 pomocnikPO Míchel Herrero (Hércules Alicante)

Nr Pozycja Piłkarz 3 pomocnikPO Alejandro Dominguez (River Plate) 4 napastnikNA Anthony Lozano (CD Alcoyano)

Trenerzy

Juan Armet Kinké – 1921-1922 Agustín Sancho – 1922-1923 Anton Fivber – 1923-1927 James Herriot – 1927-1929 Anton Fivber – 1929-1931 Rodolfo Galloway – 1931-1933 Jack Greenwell – 1933-1934 Anton Fivber – 1934-1935 Andrés Balsa – 1935-1936 Ramon Encinas – 1939-1942 Leopoldo Costa Rino – 1942-1943 Eduardo Cubells – 1943-1946 Luis Casas Pasarín – 1946-1948 Jacinto Quincoces – 1948-1954 Carlos Iturraspe – 1954-1956 Luis Miró – 1956-1958 Jacinto Quincoces – 1958-1959 Pedro Otto Bumbel – 1959-1960 Domingo Balmanya – 1960-1962 Alejandro Scopelli – 1962-1963 Bernardino Pérez Pasieguito – 1963-1964 Edmundo Suárez Mundo – 1964-1965 Sabino Barinaga – 1965-1966 Edmundo Suárez Mundo – 1966-1968 José Iglesias Joseíto – 1968-1969 Enrique Buqué – 1969-1970 Salvador Artigas – 1969-1970 Alfredo di Stéfano – 1970-1974 Milovan Ćirić – 1974-1975 Dragoljub Milosević – 1975 Manuel Mestre – 1975-1976 Heriberto Herrera – 1976-1977 Manuel Mestre – 1977

Marcel Domingo – 1977-1979 Bernardino Pérez Pasieguito – 1979 Alfredo di Stéfano – 1979-1980 Bernardino Pérez Pasieguito – 1980-1982 Manuel Mestre – 1982 Miljan Miljanić – 1982-1983 Koldo Aguirre – 1983 Francisco García Paquito – 1983-1984 Roberto Gil – 1984-1985 Óscar Rubén Valdez – 1985-1986 Alfredo di Stéfano – 1986-1988 Roberto Gil – 1988 Víctor Espárrago – 1988-1991 Guus Hiddink – 1991-1993 Francisco Real – 1993 Héctor Núñez – 1993-1994 José Manuel Rielo – 1994 Guus Hiddink – 1994 Carlos Alberto Parreira – 1994-1995 José Manuel Rielo – 1995 Luis Aragonés – 1995-1997 Jorge Valdano – 1996-1997 José Manuel Rielo – 1997 Claudio Ranieri – 1997-1999 Héctor Raúl Cúper – 1999-2001 Rafael Benítez – 2001–2004 Claudio Ranieri – 2004–2005 Antonio López – 2005 Quique Flores – 2005–2007 Ronald Koeman – 2007–2008 Voro – 2008 Unai Emery – 2008-2012 Mauricio Pellegrino - od 2012

Prezesi

Octavio Augusto Milego Díaz – 1919-1922 Alfredo Aigües Ponce – 1922 Francisco Vidal Muñoz – 1922 Ramón Leonarte Ribera – 1922-1924 Francisco Romeu Zarandieta – 1924 Pablo Verdeguer Comes – 1924-1925 Facundo Pascual Quilis – 1925-1929 Juan Giménez Cánovas – 1929-1932 Manuel García del Moral – 1932-1933 Adolfo Royo Soriano – 1933-1935 Francisco Almenar Quinzá – 1935-1936 Luis Casanova Giner – 1936 Alfredo Giménez Buesa – 1939-1940 Luis Casanova Giner – 1940-1959 Vicente Iborra Gil – 1959-1961 Julio de Miguel i Martínez de Bujanda – 1961-1973

Francisco Ros Casares – 1973-1975 Alfredo Corral Cervera – 1976 José Ramos Costa – 1976-1983 José Barrachina – 1983 Vicente Tormo Alfonso – 1983-1986 Pedro Cortés García – 1986 Arturo Tuzón Gil – 1986-1993 José Domingo – 1990 Melchor Hoyos Pérez – 1993-1994 Francisco Roig Alfonso – 1994-1997 Pedro Cortés García – 1997-2001 Jaime Ortí Ruiz – 2001-2004 Juan Bautista Soler – 2004-2008 Agustín Morera – 2008 Vicente Soriano – 2008-2009 Manuel Llorente – od 2009

Sponsorzy

Joma, Jinko Solar, Coca-Cola, Mahou

Bibliografia

• http://www.vcf.pl/

Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona klubu (hiszp. • ang. • kat. • jap.)