Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Valmiera | |||||
|
|||||
| Państwo |  Łotwa |
||||
| Miasto wydzielone | Valmiera | ||||
| Powierzchnia | 18,1 km² | ||||
| Wysokość | 43 m n.p.m. | ||||
| Ludność (2012) • liczba ludności • gęstość |
27 123▼ 1520 os./km² |
||||
| Miasta partnerskie |   Gmina Høje-Taastrup Gmina Solna Halle (Westf.) Marly Psków Viljandi Zduńska Wola |
||||
|
Położenie na mapie Łotwy
  Valmiera
|
|||||
| Na mapach: | |||||
| Strona internetowa miasta | |||||
Valmiera, do 1917 Wolmar (nazwa niemiecka używana w jezyku polskim) – miasto w północno-wschodniej części Łotwy, w Liwonii, po obu stronach rzeki Gawija\Aa Inflancka, na skrzyżowaniu kilku ważnych dróg, ok. 100 km od Rygi, stolicy kraju, 50 km od granicy z Estonią, stolica okręgu Valmiera, 27 515 mieszkańców (2006).
Spis treści |
Valmiera i jej okolice to jedne z najwcześniej zasiedlonych terenów na Łotwie. Znaleziska archeologiczny potwierdziły obecność stałych siedzib ludzkich na tym terenie już 9000 lat temu. W XI w. znajdował się tu gród o nazwie Tälava. Murowany zamek w Wolmarze wzniesiony został przez zakon kawalerów mieczowych w roku 1224. Po raz pierwszy jako miasto Valmiera jest wspominana w 1323 roku. Właściwa lokacja miała najprawdopodobniej miejsce co najmniej 40 lat wcześniej, kiedy to mistrz zakonu kawalerów mieczowych Willekin I von Endorp wzniósł tu w 1283 r. kościół. Wieża kościelna dobudowana została w drugiej połowie XIV w.. Valmiera była członkiem Hanzy od XIV do XVI wieku. Przynależność do tego związku przyniosła znaczący rozwój handlu i transportu. Wolmar włączył do Rzeczpospolitej w 1561 roku król Zygmunt August po pakcie wileńskim. W 1601 roku podczas wojny ze Szwecją o Inflanty został zdobyty przez Szwedów i odbity po oblężeniu w dniu 19 grudnia przez hetmana Jana Zamoyskiego. Ponownie Wolmar Szwedzi zdobyli w 1622 roku podczas IV wojny polsko-szwedzkiej. Rzeczpospolita zrzekła się formalnie Wolmaru w 1660 roku wraz z częścią Inflant w Pokoju oliwskim. Podczas wielkiej wojny północnej Valmiera była zniszczona i spalona w 1702. Następnie miasto dzieliło losy północnej Liwonii. Po I wojnie światowej znalazło się w granicach niepodległej Łotwy. Podczas okresu ZSRR nieopodal Valmiery znajdowała się baza wojsk lotniczych Liepas.
Valmiera jest de facto kulturalnym i administracyjnym ośrodkiem Liwonii. Jest jedynym miastem w regionie posiadającym profesjonalny teatr, Valmieras teātris, założony w 1919 roku. W latach 90. XX wieku założono tutaj również regionalną uczelnię, Vidzemes Augstskola. Valmiera stanowi również gospodarcze centrum rejonu. Dominującymi gałęziami przemysłu są przemysł spożywczy, produkcja włókna szklanego, przemysł metalowy, drzewny i meblowy. W planach jest budowa w mieście elektrowni geotermalnej oraz hali sportowej i centrum olimpijskiego.
W mieście znajdują się kluby sportowe:
