Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Vernon Forrest | |
| Pseudonim | The Viper |
| Data i miejsce urodzenia | 12 stycznia 1971 Augusta |
| Narodowość | Stany Zjednoczone |
| Styl | praworęczny |
| Kategoria wagowa | junior średnia |
| Bilans walk zawodowych | |
| Liczba walk | 45 |
| Zwycięstwa | 41 |
| Nokauty | 29 |
| Porażki | 3 |
| Remisy | 0 |
| No contests | 1 |
| Dorobek medalowy | |||||||||
|
|||||||||
Vernon Forrest (ur. 12 stycznia 1971 w Auguście, zm. 25 lipca 2009 w Atlancie) – amerykański bokser, były zawodowy mistrz świata organizacji WBC oraz IBF w kategorii półśredniej (do 147 funtów) oraz WBC (dwukrotnie) w kategorii junior średniej (do 154 funtów).
Spis treści |
Jego bilans walk amatorskich to 225 zwycięstw i 16 porażek. w 1991 został amatorskim mistrzem Stanów Zjednoczonych w kategorii lekko półśredniej. W tym samym roku zdobył srebrny medal na Mistrzostwach Świata w Sydney. Po drodze do finału pokonał kolejno Michele Piccirillo (33:15), Narę Ciantrapona (22:6), Petera Richardsona (33:18) i Candelario Duvergela (dyskwal. w pierwszej rundzie). W walce finałowej przegrał z Kostią Cziu (32:9)[1].
W 1992 wystąpił na Igrzyskach Olimpijskich w Barcelonie, przegrał jednak już w swojej pierwszej walce w tym turnieju z Peterem Richardsonem[2].
Pierwszą zawodową walkę stoczył w listopadzie 1992. 28 sierpnia 1999, w swojej trzydziestej walce, pokonał przez techniczny nokaut w siódmej rundzie byłego mistrza świata WBA w kategorii junior średniej, Santiago Samaniego[3], a pięć miesięcy później byłego mistrza IBF w tej samej kategorii wagowej, Vince Phillipsa[3].
Po tym jak Félix Trinidad zrzekł się tytułu mistrza świata IBF w kategorii półśredniej z powodu zmiany kategorii wagowej na wyższą, Forrest dostał szansę walki o wakujący tytuł. 26 sierpnia 2000 zmierzył się z bokserem z Gujany, Raulem Frankiem. Walka została uznana za nieodbytą, po tym jak w trzeciej rundzie sędzia przerwał pojedynek ze względu na duże rozcięcie skóry Franka po niezamierzonym uderzeniu głową[4]. Do walki rewanżowej między tymi pięściarzami doszło 12 maja 2001. Forrest wygrał na punkty i zdobył pas mistrzowski[3].
W sierpniu 2001 w nietytułowej walce znokautował w czwartej rundzie Edgara Ruiza[5], a następnie zrzekł się tytułu.
26 stycznia 2002 odebrał Shane Mosleyowi tytuł mistrza świata WBC w kategorii półśredniej, pokonując go na punkty jednogłośną decyzją sędziów (Mosley w drugiej rundzie dwukrotnie leżał na deskach)[6]. Bokserzy spotkali się ponownie sześć miesięcy później – Forrest ponownie wygrał na punkty[7].
25 stycznia 2003, w swojej drugiej obronie mistrzowskiego pasa, przegrał przez techniczny nokaut w trzeciej rundzie z mistrzem WBA, Ricardo Mayorgą. Forrest był liczony już w pierwszej rundzie, a w rundzie trzeciej, po tym jak kolejny raz leżał na deskach, sędzia przerwał walkę[8]. Pojedynek rewanżowy, który odbył się 12 lipca 2003, zakończył się kontrowersyjnym rezultatem – zwycięstwem Mayorgi decyzją większości na punkty[9].
Forrest z powodu kontuzji przez następne dwa lata nie stoczył ani jednego pojedynku. W 2005 stoczył dwie zwycięskie walki, pokonując przez techniczny nokaut Sergio Riosa (w drugiej rundzie)[3] i Elco Garcię (w rundzie dziesiątej)[10]. W następnym roku walczył tylko raz – po kontrowersyjnej decyzji sędziów pokonał byłego mistrza świata WBA w kategorii półśredniej, Ike Quarteya[11].
Po tym jak Floyd Mayweather Jr. zrzekł się tytułu mistrza świata WBC w kategorii junior średniej, Forrest zmierzył się z Carlosem Manuelem Baldomirem w walce o wakujący tytuł. Forrest pokonał Argentyńczyka na punkty i zdobył pas mistrzowski[12]. 1 grudnia 2007, w swojej pierwszej obronie, pokonał przez techniczny nokaut w jedenastej rundzie Włocha Michele Piccirillo[13]. Tytuł stracił 7 czerwca 2008, przegrywając na punkty decyzją większości z rodakiem Sergio Morą[14]. Jednak już trzy miesiące później, w walce rewanżowej, zdecydowanie pokonał Morę na punkty i odzyskał tytuł (Mora w siódmej rundzie leżał na deskach)[15]. 21 maja 2009 roku federacja WBC odebrała mu jednak pas mistrzowski; powodem była przewlekła kontuzja, przez którą nie mógł zmierzyć się z tymczasowym mistrzem WBC w tej kategorii, Sergio Gabrielem Martínezem[16].
25 lipca 2009 około godziny 23:00 Forrest został zastrzelony podczas próby kradzieży na stacji benzynowej w Atlancie. Forrest podróżował z jedenastoletnim synem swojej przyjaciółki. Podczas gdy chłopak poszedł do sklepu, bokser został zaatakowany przez dwóch mężczyzn. Jeden ze złodziei okradł go mierząc do niego z pistoletu, a następnie zaczął uciekać. Forrest, który również posiadał broń, zaczął go gonić. Podczas pogoni doszło do wymiany ognia. Kiedy bokser zrezygnował z pościgu i zawrócił w stronę samochodu, zobaczył drugiego z napastników. Podszedł do niego i chwilę rozmawiał, a następnie odwrócił się i zaczął odchodzić. W tym momencie został przez swojego rozmówcę siedem razy śmiertelnie postrzelony w plecy[17].
