| Vila-real | |||||
|
|||||
| Nazwa oficjalna | Vila-real | ||||
| Państwo | |||||
| Wspólnota autonomiczna | |||||
| Prowincja | Castellón | ||||
| Comarca | Plana Baixa | ||||
| Gmina | Vila-real | ||||
| Kod pocztowy | 12540 | ||||
| Położenie | 39°56′ N 0°06′ E |
||||
| Powierzchnia | 55,1 km2 | ||||
| Wysokość | 42 m | ||||
| Odległość | 66 km od Walencja | ||||
| Liczba mieszkańców | 50 626 (2008) | ||||
| Gęstość zaludnienia | 919,8 /km2 | ||||
| Alkad | Juan José Rubert Nebot | ||||
| Położenie na mapie Hiszpanii |
|||||
| Strona internetowa miasta | |||||
Vila-real (hiszp. Villarreal) – miasto we wschodniej części Hiszpanii, we wspólnocie autonomicznej Walencji, w prowincji Castellón. Liczy 48 055 mieszkańców[1], zamieszkałych głównie na terenach miejskich. Pod względem liczby ludności jest drugim miastem w prowincji i dziesiątym w regionie.
Spis treści |
Ekonomia Vila-realu ewoluowała z powodu rozwoju miasta, postępującego eksportu pomarańczy oraz, w poprzednim wieku, ceramiki, co do tej pory przynosi miastu dochody.
Miasto zostało odkryte w 1274 roku przez króla Aragonii Jakuba I (z tego powodu nazwano je „Vila-real”, co oznacza Miasto Króla) w celu jednorazowego zasilenia terenu odzyskanego z powrotem przez muzułmanów. Było ono położone strategicznie na starej rzymskiej drodze przez Auguste, 65 km do północnej części Walencji oraz blisko do miasta Burriana, gdzie w tamtym czasie panowali Muzułmanie. Oryginalna wioska, otoczona murami obronnymi, została rozszerzona o peryferie w XIV w., pod protekcja króla Walencji. W czasie XVI w., rolnicze tereny zaczęły rozwijać się i wzmacniać poprzez zwrócenie większej uwagi na nawadnianie suchych pól (wiercenie dołów, aby dostać się do wody itd.), co pomogło rozpocząć handel w dziedzinie agrokultury (XVII w.). Po katastrofalnym udziale miasta w hiszpańskiej wojnie w drugiej połowie XVIII w. początkowy przemysł, głównie w włókiennictwie, rozwinął się. W tym czasie miasto angażowało się w rozmaite bunty i wojny, które wstrząsnęły Hiszpanią. W XIX w. rozwinął się handel pomarańczami, co umożliwiło miastu na ogromne ekonomiczne postępy. Po Hiszpańskiej wojnie domowej w drugiej połowie XX w. zyski z handlu pomarańczami zostały przyznane poszczególnym przedsiębiorcom w celu budowania fabryk płytek ceramicznych. Ten typ przemysłu jest kontynuowany do dni dzisiejszych, a fabryki te zostały główną ekonomiczną działalnością miasta Vila-Real.